0%

Chapter Title : അൻസിബ 002 [ഡോ.കിരാതൻ]

ജാഫറിക്ക ചത്തുപോയതിൽ അത്ഭുതമില്ല. ഈ മുലകൾക്കിടയിൽ അമർന്നാൽ ഏതൊരുവനും ശ്വാസം മുട്ടി ചത്തുപോകും!" അവൻ തന്റെ മുഖം എന്റെ മുലകൾക്കിടയിലെ ആ ആഴമുള്ള ചാലിലേക്ക് ആഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

അവൻ എന്റെ മുലക്കണ്ണുകൾ പല്ലുകൾക്കിടയിലിട്ട് പതുക്കെ കടിച്ചു വലിച്ചപ്പോൾ, വേദനയും സുഖവും കലർന്നൊരു പിടച്ചിൽ എന്റെ ഉടലാകെ പാഞ്ഞു. ആ മേശപ്പുറത്ത് കിടന്ന് ഞാൻ ഒരു മീനിനെപ്പോലെ പിടഞ്ഞു.

അവൻ പതുക്കെ താഴേക്ക് നീങ്ങി എന്റെ കൊഴുത്ത വയറിൽ കൈകൾ കൊണ്ട് ആഞ്ഞു പീച്ചാൻ തുടങ്ങി.

"ഹോ... ഇത്താത്തേ... ഈ നെയ്‌വയർ! മാവ് കുഴച്ചുവെച്ച പോലെ ഉണ്ടല്ലോ. നല്ല ഒന്നാന്തരം കപ്പമാവ് പോലെ," അവൻ എന്റെ വയറിലെ മാംസം കൈവിരലുകൾക്കിടയിലിട്ട് ഞെരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

"ആഹ്... ജമാലേ... നിക്കെടാ... പതുക്കെ... നീയിത് എന്നെ കൊല്ലുകയാണോ?" ഞാൻ കിതപ്പോടെ ചോദിച്ചു.

"കൊല്ലാനല്ലേ ഇത്താത്തേ എനിക്ക് പൂതി. ഈ വയറിലെ മടക്കുകൾ കണ്ടോ... ഇതിന്റെ ഇടയിലൊക്കെ പണിഞ്ഞാൽ കിട്ടുന്ന സുഖം വേറെ എവിടെ കിട്ടാനാണ്?" അവൻ വഷളൻ ചിരിയോടെ എന്റെ വയറിൽ ആഞ്ഞു കടിച്ചു.

പെട്ടെന്ന് അവൻ തന്റെ വിരൽ എന്റെ ആഴമുള്ള വട്ടപ്പൊക്കിളിലേക്ക് ആഴ്ത്തി ഇറക്കി. ആ ഇടുങ്ങിയ കുഴിയിൽ അവന്റെ വിരൽ ചുറ്റിയപ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു ഇക്കിളി എന്റെ അടിവയറ്റിൽ നിന്ന് ഉച്ചിയിലേക്ക് പാഞ്ഞു.

"അമ്മേ... ജമാലേ... വിടടാ... എനിക്ക് ഇക്കിളി എടുക്കുന്നു... ആഹ്..." ഉച്ചത്തിൽ സീൽക്കാരമിട്ടുകൊണ്ട് ഞാൻ അവന്റെ തലയിൽ മുടിയിൽ കുത്തിപ്പിടിച്ചു.

"ഇക്കിളി എടുക്കട്ടെ ഇത്താത്തേ... ഈ പൊക്കിൾക്കുഴിയിലെ തേൻ കുടിക്കാതെ ഞാൻ എങ്ങോട്ടും പോകില്ല," അവൻ മന്ത്രിച്ചു.

ഞാൻ അവന്റെ കൈകളിൽ തടയാൻ വേണ്ടി കയറി പിടിച്ചു.

💬 Comments

View all comments