Chapter Title : അന്തർജനങ്ങൾ ഉറങ്ങാറില്ല 1 [സ്പൾബർ]

തൊട്ടിട്ട്…?”.

“” അത്കൊണ്ട്… ?””..

നീലുവിന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് തമ്പുരാട്ടി മുരണ്ടു…

“” അതുകൊണ്ടൊന്നുമില്ല…

കുമാരൻകൊണ്ടുവരുന്ന മലക്കറിയിൽ ഉണ്ടാവാറുളള വഴുതന എന്താമ്മേ സാമ്പാറിൽ കാണാത്തത്…?.

കിഴക്കേ പുറത്തെ വാഴക്കുല വെട്ടിയാ അതിലെ മുഴുത്ത ഒരൊറ്റ കായയും തിന്നാൻ കിട്ടാറില്ല…

അതെവിടെപ്പോകുന്നതാ അമ്മേ… ?””..

നീലുവിന്റെ ചോദ്യത്തിൽ കുസൃതിയായിരുന്നെങ്കിലും,തമ്പുരാട്ടി ചൂളിപ്പോയി..

അവൾ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്..

കുമാരൻ കൊണ്ടുവരുന്നതിൽ ഒരു വഴുതനയും താൻ കറി വെക്കാറില്ല..

ആ വഴുതനയും,ഏത്തക്കുലയുടെ മുകളിലെ പടലയിലുള്ള മുഴുത്ത കായ്കളുമാണ് തന്റെ കഴപ്പ് മാറ്റുന്നത്..

അതിവൾക്കറിയാമായിന്നോ..?.

പ്രഭാവതിക്ക് മരുമോളുടെ മുഖത്ത് നോക്കാനായില്ല..

അമ്മയുടെ വിഷമം നീലാംബരിക്കും മനസിലായി..

“” എന്താ അമ്മേ അമ്മയുടെ മുഖം വാടിയത്… ?.

എന്റമ്മേ… ആ നേന്ത്രക്കുലയുടെ രണ്ടാമത്തെ പടല എടുത്തോണ്ടിരുന്നത് ഞാനാ… “..

നീലു അമ്മയെ സമാധാനിപ്പിച്ചു..

അമ്മയുടെ സ്വയംഭോഗം താനറിഞ്ഞത് അമ്മക്ക് നാണക്കേടായെന്ന് നീലൂന് തോന്നി..

“”അമ്മേ… നമ്മൾ തുല്യ ദുഖിതരാ…

ഇതൊക്കെയല്ലേ ഉള്ളൂ നമുക്കൊരാശ്വാസം…

അതിൽ മടിക്കേണ്ട കാര്യമൊന്നുമില്ലമ്മേ…

ഞാൻ ചോദിക്കുന്നത് നമുക്കിങ്ങനെ എന്നും വഴുതനയും നേന്ത്രപ്പഴവും മതിയോ അമ്മേ…

എനിക്കത് പോര…

ഒട്ടും പോര…

ഭ്രാന്തെടുക്കാൻ തുടങ്ങി എനിക്ക്…”..

കാമത്താൽ ജ്വലിക്കുന്ന നീലാംബരിയുടെ മുഖത്തേക്ക് അമ്പരപ്പോടെ തമ്പുരാട്ടി നോക്കി..

തന്റെ അതേ പ്രശ്നം തന്നെയാണ് ഇവൾക്കും..

പക്ഷേ, അതിനെന്തുണ്ട് പരിഹാരം..?..

“” അതിന് നമുക്കെന്ത് ചെയ്യാനാവും മോളേ… ?.

നമ്മുടെ സാഹചര്യമൊക്കെ നിനക്കും അറിയുന്നതല്ലേ…? നമുക്ക് വേറെ വഴിയില്ലല്ലോ… ?”..

തമ്പുരാട്ടി പ്രതീക്ഷയോടെയാണ് നീലൂനെ നോക്കിയത്..

“” വഴിയുണ്ടമ്മേ…

ആ വഴിയാണ് ഇപ്പോ ആ പടിപ്പുര കടന്ന് പോയത്…”

നീലു, തമ്പുരാട്ടിയുടെ തൊട്ടടുത്തിരുന്ന് അവരുടെ കയ്യെടുത്ത്