Chapter Title : അനു [കാരക്കൂട്ടിൽ ദാസൻ]

ചുണ്ടു കടിച്ചു കൊണ്ട് അനു രാജേഷിനെ നോക്കി പറഞ്ഞു. “അല്ല ചേട്ടാ, മുഴുത്തത് ആണെങ്കിൽ അകത്തു കാര്യമായിട്ട് വല്ലതും കാണും”, രാജേഷ് പറഞ്ഞു. “എന്ത് കാണുമെന്നു?”, വിഷ്ണു ചോദിച്ചു. “അത് ചേട്ടാ, ശർക്കരയും തേങ്ങയും കാണുമല്ലോ എന്ന്”, രാജേഷ് പറഞ്ഞു. “എടാ, ഇനി വാഷ് ബസിന്‍റെ പ്രെശ്നം ഇല്ലല്ലോ?”, വിഷ്ണു ചോദിച്ചു. “ഇല്ല ചേട്ടാ. അത് ശരിയാക്കി. ചേച്ചിയും കൂടെ ഉത്സാഹിച്ചതു കൊണ്ട് കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം നല്ല പോലെ നടന്നു”, രാജേഷ് അനുവിനെ നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല. രാജേഷിന്‍റെപണി നല്അനുായിരുന്നു. അവൻ പറഞ്ഞ പോലെ ഞാൻ ചെയ്തന്നേ യുള്ളൂ”, അനു പറഞ്ഞു. “അപ്പോൾ ബാത്ത്റൂം നീ നാളെ വന്നു ചെയ്യുമല്ലോ?”, വിഷ്ണു ചോദിച്ചു. “നാളെ രാവിലെ തന്നെ വന്നേക്കാം ചേട്ടാ”, രാജേഷ് പറഞ്ഞു.
“അത് രാജേഷേ ബാത്റൂമിലെ പണി കുറച്ചു കൂടുതൽ ഉണ്ടന്നല്ലേ പറഞ്ഞത്?”, അനു കവക്കിടയിൽ പൂറ്റിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. “അവിടെ പണി കൂടുതൽ ഉണ്ടോടാ?”, വിഷ്ണു ചോദിച്ചു. അനുവിന്‍റെ കടി മനസിലാക്കിയ രാജേഷ് പറഞ്ഞു. “ഉണ്ട് ചേട്ടാ. ഇന്നത്തെ പണിക്കു എടുത്ത സമയം വെച്ച് നോക്കിയാൽ നാളെ ബാത്റൂമിലെ പണി കുറച്ചു നീളും”. “സമയം കുറച്ചു കൂടിയാലും പണി നന്നായാൽ മതി”, വിഷ്ണു പറഞ്ഞു. “അത് അങ്ങനെയേയുള്ളു ചേട്ടാ. ചേച്ചിക്ക് സന്തോഷം ആകുന്ന പോലെ പണിതാൽ പോരെ?”, രാജേഷ് ചോദിച്ചു. അത് മതി. അവൾ പറയുന്ന പോലെ പണിയു. വിഷ്ണു പറഞ്ഞു. പിന്നെ പണിയാതെ? ചേച്ചിക്ക് തൃപ്തി ആകും വരെ ഞാൻ പണിയും. രാജേഷ് അനുവിനെ നോക്കി പറഞ്ഞു.
“അത് മതിയട. നിന്നെ ആകുമ്പോൾ എനിക്ക് വിശ്വാസമാ”, അനു പറഞ്ഞു. “അത് തന്നെ. കേട്ടോ ചേട്ടാ ചേച്ചി പറഞ്ഞത്. ചേച്ചിയ്ക്ക് എന്‍റെ ഇന്നത്തെ പണി അത് പോലെ ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടു. ചേട്ടൻ ഒന്ന് ചോദിച്ചേ”, രാജേഷ് പറഞ്ഞു. “ആണോടി? ഇവന്‍റെ പണി അത്രയ്ക്ക് കൊള്ളാമോ? നിനക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ?”, വിഷ്ണു കുഴഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു. “അത് പിന്നെ പറയാനുണ്ടോ ചേട്ടാ? അത് കൊണ്ടല്ലേ നാളെ ഇവനോട് ബാത്റൂമിൽ പണിയാൻ വരാൻ പറഞ്ഞത്”, അനു ഒന്ന് കൊഞ്ചി.