Chapter Title : അനു & മി 3 [Pakkaran]

കളാസിൽ കെട്ടിപൂട്ടി ഇരിക്കുന്നെ. കളാസിൽ ഹൂക് അഴിച്ചിട്ടെ ഇരിക്കു. എന്റെ ഫ്രണ്ട്സും എല്ലാം അങ്ങനെ തന്നെയാ പലരും ഇട്ടുകൊണ്ടു വരാറില്ല. ഇടുന്നവർ ഹൂക് അഴിച്ചിടും. ഞങ്ങൾക്ക് കളാസിൽ എത്തിയാൽ ആദ്യ ജോലി എല്ലാരും പാന്റീസ് അഴിച്ചു ബാഗിലേക്കും. പിന്നെ തമ്മിൽ തമ്മിൽ ബ്രായുടെ ഹൂക് അഴിച്ചു കൊടുക്കും. ചിലർ അതും മൊത്തമായി അഴിച്ചു ബാഗിലാക്കും. ഷർട്ടും പെറ്റിക്കോട്ടും ഒന്നും അഴിക്കാതെ ബ്രാ അഴിക്കാനുള്ള വിദ്യ ഒക്കെ ഞങ്ങൾക്കറിയാം. പക്ഷെ ഞാൻ പൂർണമായി അഴിച്ചു മാറ്റില്ല. ഇടാതെ നടന്നാൽ ക്ലസിലെ ചില തലതിരിഞ്ഞ ഐറ്റംസ് ഉണ്ട് വന്നു ഷർട്ടിനു പുറത്തുകൂടി ഞെട്ടിൽ പിടിച്ചു ഞരടി ഉടച്ചു കളയും ഹോ ജീവൻ പോകും. അതുപോലെ വൈകിട്ട് അത് തിരിച്ചെടുത്തിടാനും വലിയ പാടാ. ഇടാതെ തിരിച്ചു വരാൻ പറ്റില്ലല്ലോ അമ്മ അത് കണ്ടു പിടിക്കില്ലേ അമ്മ ശ്രദ്ധിച്ചില്ലേൽ തന്നെ ബസിൽ വന്നിറങ്ങുമ്പോ റോഡിലെ കിളവൻമാരുടെ കണ്ണ് മുഴുവൻ എന്റെ നെഞ്ചത്തും മൂട്ടിലുമാണ്. ഓടുമ്പോഴൊക്കെ ഇത് തുള്ളി കളിക്കുന്നെ കണ്ടു ബ്രാ ഇട്ടിട്ടില്ല എന്നെങ്ങാനും കണ്ടു പിടിച്ചാൽ നാട് മുഴുവൻ പറഞ്ഞു പരത്തും അത് അമ്മയുടെ കാതിലും എത്തും. അതുപോലെ അമ്മയും ഇതിന്റെ ഒർജിനൽ സൈസ് കണ്ടുപിടിക്കും. പിന്നെ ഇത് ഞാൻ ഒളിച്ചു വച്ചതു അമ്മയെ പേടിച്ചിട്ടാ അല്ലെലെ അമ്മക്ക് എന്നെ സംശയമാ, ഇത് ഇപ്പോഴേ സൈസ് വലുതായി എന്ന് അമ്മ അറിഞ്ഞാൽ അമ്മ അത് എങ്ങനെ എടുക്കും, ആരുടെയെങ്കിലും കൈ പതിയാതെ നോർമലായി ഇത്രയും വലുപ്പം വക്കില്ല എന്ന് അമ്മയ്ക്കും അറിയാമല്ലോ. പെണ്കുട്ടികളോടൊപ്പം ആണേലും സത്യം അറിഞ്ഞാൽ അമ്മ എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കും എന്ന് അറിയില്ലല്ലോ. അമ്മക്ക് എപ്പോഴും ശോക ഭാവം ആയിരുന്നല്ലോ. ഇന്നാദ്യമായല്ലേ എന്റെ അമ്മെ ഞാൻ ഇത്രയും കൂളായി കാണുന്നെ. എന്റെ അമ്മ ഒരു യോ-യോ അമ്മയാണെന്നു ഞാൻ അറിഞ്ഞിരുന്നോ.

ശരിയാ ഞാൻ സത്യമായും വിഷാദ രോഗത്തിന്റെ അടിമയായിരുന്നു. നിന്റെ അച്ഛന്റെ അസാന്നിധ്യം എന്നെ ആകെ തളർത്തി ആത്മഹത്യാ ചെയ്താലോ എന്നുപോലും തോന്നിയ നിമിഷങ്ങൾ ഉണ്ട്. ഇന്ന് ഭാവനയോട് സംസാരിച്ചതിന് ശേഷം പഴയ ഉന്മേഷമൊക്കെ തിരിച്ചു വന്നപോലെ. എന്റെ കോളേജ് കാലത്തിലേക്ക്