Chapter Title : അനു [Perumal Clouds]

മുലകളെയും ആവരണം ചെയ്തു, എൻ്റെ ശരീരത്തെയും.

ജനലിലൂടെയുള്ള വെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ മുലകളും കഴുത്തും വയറും വീട്ടിത്തിളങ്ങി. ഈ ശരീരം സ്വന്തമായി വേണമെന്ന് തോന്നിയ സമയം അതായിരുന്നു. അവളുടെ ആവേശം എന്നിലെ പൂബീജംത്തെ കേട്ടഴിക്കാറായി. ഞാൻ കിതച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന അവളെ പെട്ടന്ന് കിട്ടുകയിലേക്ക് മലർത്തി കിടത്തി. അണ്ടി വീണ്ടും പൂറിലേക്ക് കയറ്റി ഞാൻ അടിക്കാൻ തുടങ്ങി.

പൂറിൽ ലൂബ്രിക്കേഷൻ കുറയുന്നതായി തോന്നി. വളരെ ഡ്രൈ. എൻ്റെ ആവേശത്തിൽ, അവളുടെ വേദനയിൽ, ആ ശബ്ദങ്ങളിൽ ഞാൻ അവളുടെ യോനിയിൽ ഉദ്ധരിച്ചു. അവൾ ഒരു ഒരു വലിയ കരച്ചിലിലൂടെ ശാന്തമായി. എന്നിൽ നിന്നും കളയുന്നതിനു തൊട്ടു മുമ്പ് ഞാൻ എൻ്റെ കണ്ണുകൾ അടിച്ചിരുന്നു. എൻ്റെ കണ്മുന്നിൽ ഒരു കൊച്ചു മാലാഖ.

ചെയ്യുന്നത് തോറ്റോ ശരിയോ എന്ന് അറിയാതെ ജന്മമെടുക്കാവുന്ന ഒരു മോഹം ജനിച്ച നിമിഷം! ഞാൻ അവളിലേക്ക് തളർന്നു വീണു. അവൾ ഒരു ചിരിയോടെ യോദ്ധാവിനെ മാറിടങ്ങളിലേക്ക് സ്വീകരിച്ചു. ഞാൻ കഴുത്തിൽ ഉമ്മ കൊടുത്തു.

ഇരുവരുടെയും ശ്വാസഗതി മിതഗതിയിൽ ആയപ്പോൾ ഞങ്ങൾ എഴുന്നേറ്റു. അവൾ തിരിഞ്ഞുനിന്ന് വസ്ത്രങ്ങൾ ഇട്ടു, ഞാനും. ഇറങ്ങാൻ സമയമായി. അഞ്ചേമുക്കാൽ ആയിരിക്കുന്നു.

“റോഡിൽ ഇറങ്ങി വലത്തോട്ട് നടന്നോളു. ഞാൻ പിറകെ വരാം.”

അവൾ നടന്ന് ഫ്ലാറ്റിൻ്റെ വാതിൽ വരെ എത്തി തിരിച്ച് വന്ന് എനിക്ക് ചുണ്ടിൽ ഒരു ഉമ്മ തന്നു.

“ഇനി എന്നെ കാണാൻ വരരുത്. ശ്രമിക്കരുത്. നമ്മൾ കാണും.” അവൾ അത് പറയുമ്പോൾ പറഞ്ഞിരുന്നില്ല, ചിരിച്ചിരുന്നില്ല, സ്നേഹം കാണിച്ചിരുന്നില്ല. തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ നടന്ന് നീങ്ങി. റോഡിൽ എൻ്റെ വഴിയിൽ കയറ്റുമ്പോളും എന്നെ അനു നോക്കിയില്ല. റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ എത്തി അവൾ ഇറങ്ങി നടക്കുമ്പോളും എന്നെ നോക്കിയില്ല. എന്നിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ അവൾ നീങ്ങി, എന്നിൽനിന്നും ഒരുപാട് ഒരുപാടു അകലേക്ക്‌.

കഴിഞ്ഞ വെള്ളിയാഴ്ച്ചയ്ക്ക് രണ്ടര വർഷം കഴിയുന്നു. ഒന്നിനും മാറ്റാമില്ലാതെ നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. വിവാഹത്തെ കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല, ഒരുവളെപ്പോലെ മറ്റൊരുവളെ കണ്ടുമുട്ടാൻ കഴിയുന്നില്ലെന്നതാണ് വാസ്തവം.

മഴയും മഞ്ഞും വെയിലും ഒരുപാട് മാറി മാറി വന്നു. ഉത്തരം അറിയാൻ കഴിയാത്ത ഒരുപാട് ചോദ്യങ്ങൾ ഇന്നും രാത്രികളെ വേട്ടയാടികൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

നല്ല മഴക്കാർ കണ്ടു.