Chapter Title : അനുരാഗലോലരാത്രി [മാക്രി ഗോപാലൻ]

ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.പക്ഷേ ആ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ… എവിടെയോ കേട്ടു മറന്ന ശബ്ദം പോലെ തോന്നി.

“എസ്ക്യൂസ്‌ മീ … കാലൊന്ന് മാറ്റാവോ.
“”

തല ഉയർത്തി നോക്കിയ നിമിഷം ഞാൻ കുറച്ച് നേരം അങ്ങനെ തന്നെ ഇരുന്നുപോയി.

ശ്രീജ ടീച്ചർ.

എന്നെ ഏഴാം ക്ലാസിൽ പഠിപ്പിച്ച ശ്രീജ ടീച്ചർ.വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും ആ മുഖം ഞാൻ മറന്നിരുന്നില്ല.

ഞാൻ സീറ്റിൽ കയറ്റി വെച്ചിരുന്ന കാൽ ഇറക്കി വെച്ചു.

ട്രെയിനിന്റെ മങ്ങിയ മഞ്ഞ വെളിച്ചത്തിൽ അവർ എന്റെ മുന്നിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, കുറച്ച് നേരം ഞാൻ ശ്വാസം പോലും മറന്നുപോയിരുന്നു.

ഇളം നീല സാരിയായിരുന്നു വേഷം.
സാരിയോട് ചേർന്ന ബ്ലൗസ് അവരുടെ വെളുത്ത ശരീരത്തിന് ഒരു പ്രത്യേക ഭംഗി കൊടുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
കാണാൻ അവർ കുറച്ച് ചബ്ബി ആയിരുന്നു… പക്ഷേ അതായിരുന്നു അവരുടെ ഏറ്റവും വലിയ ആകർഷണം.

സാരിക്കുള്ളിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ഉരുണ്ട മാറിടം… ട്രെയിൻ കുലുങ്ങുമ്പോൾ പോലും അതിന്റെ ഭംഗി കണ്ണിൽ പെടാതെ ഇരിക്കില്ലായിരുന്നു.
സാരി ശരീരത്തോട് ചേർന്ന് കിടന്നതിനാൽ അവരുടെ ഓരോ വളവും വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു.

ഇരിക്കുമ്പോൾ സാരി അല്പം വലിഞ്ഞ് കിടന്നതുകൊണ്ട് അവരുടെ നിറഞ്ഞ നിതംബത്തിന്റെ ഷേപ്പ് പോലും വ്യക്തമായിരുന്നു.
അറിയാതെ തന്നെ എന്റെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും വീണ്ടും അവിടേക്ക് പോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഇടതൂർന്ന കറുത്ത മുടി ഒരു വശത്തേക്ക് വീണുകിടക്കുന്നു. അതിൽ നിന്ന് വരുന്ന മൃദുവായ ഷാംപൂവിന്റെ മണം പോലും എനിക്ക് കിട്ടുന്ന പോലെ തോന്നി.

പക്ഷേ അതിന്നേക്കാൾ എന്നെ ബലഹീനനാക്കിയത് അവരുടെ ചുണ്ടുകളായിരുന്നു.

തേനിന്റെ നിറം പോലെ തോന്നുന്ന ആ തടിച്ച ബ്രൗൺ ചുണ്ട്… സംസാരിക്കുമ്പോഴും നാവുകൊണ്ട് ചെറുതായി നനയ്ക്കുമ്പോഴും ഞാൻ അതിലേക്കാണ് നോക്കിയത്.

പ്രായം മുപ്പത്തിയഞ്ച് ഉണ്ടാകുമെന്നു തോന്നും… പക്ഷേ മുപ്പത് പോലും പറയില്ല.സാരിയിൽ എടുത്തു കാണുന്ന അവരുടെ ശരീരഭംഗി ആരെയും ഒന്ന് നോക്കിപ്പോകാൻ മതി.

ആ സമയം ബാഗിൽ നിന്ന് വെള്ളക്കുപ്പി എടുക്കാൻ അവർ അല്പം തിരിഞ്ഞു.
ആ നിമിഷം സാരി ചെറുതായി മാറി… അവരുടെ വെളുത്ത വയറിനിടയിലെ ആഴമുള്ള മനോഹരമായ പൊക്കിൾ ചുഴി എന്റെ കണ്ണിൽപ്പെട്ടു.

ഒരു നിമിഷം ഞാൻ നോക്കി നിന്നുപോയി.അവരുടെ മൃദുവായ വയറും അതിന്റെ നടുവിലെ ആ കുഴിഞ്ഞ പൊക്കിൾ ചുഴിയും… എന്തോ ഒരു വല്ലാത്ത ഭംഗിയുണ്ടായിരുന്നു അതിന്.

അവരുടെ കഴുത്തിൽ ചെറിയ സ്വർണ്ണ മാല… കൈയിൽ വാച്ച്… നെറ്റിയിൽ ചെറിയ പൊട്ട്…അങ്ങനെ സാധാരണയായി ഇരുന്നിട്ടും, ആ അവരോട് എന്തോ ഒരു അഭിനിവേഷം എനിക്ക് തോന്നുന്നു.