Chapter Title : അനുവാദം 2014 [POV] 2 [സംഗീത]

സങ്കടത്തിലും..ദേഷ്യത്തിലും ഞാൻ മുങ്ങിപ്പോയി.. സാരി നേരയാക്കിയിട്ട് ഞാൻ മനുവിനോട് പറഞ്ഞു.. "മനു ഞാൻ പോവാണ്..." "ചേച്ചി ഞാൻ ...എന്നോട് മോശമായി ഒന്നും വിചാരിക്കലെ... ചേച്ചി വീണപ്പോ ഞാൻ സഹായിക്കാനായിട്ട്..." "സാരമില്ല മനു ഞാനാണ് തെറ്റുകാരി ബെല്ലും ബ്രേക്കുമില്ലാതെ അടുക്കളയിൽ വരേണ്ട അവശ്യമില്ലായിരുന്നു.." "ഞാൻ പോട്ടെ മനു... ഞാൻ മറ്റൊരു ദിവസം വരാം"

പോവനൊരുങ്ങിയപ്പോൾ അവന്റെ പാന്റിന്റെ മുൻവശം കുറച്ചു വീർത്തിരിക്കുന്നത് ഞാൻ ശ്രദിച്ചു.. അത് എന്റെയുള്ളിൽ ചെറിയ ചിരി പടർത്തി...അതികം വൈകാതെ അവിടുന്നു ഞാൻ ഇറങ്ങി.. അന്ന് രാത്രി രവിയേട്ടൻ എന്നെ വിളിച്ചു "സംഗീത മോളെ നിനക്കു സുഗണോ? കുട്ട്യോൾ എന്തയെ?" "ആ രവിയെട്ടാ..എത്ര നാളായി പോയിട്ട് ഇതുവരെയായിട്ടും അവിടുത്തെ പണി കഴിഞ്ഞിലെ ? പോരാറായില്ലേ?" "ഇല്ല മോളെ...ഞാൻ ഒരു 2 ആഴ്ച കൂടി ഇവിടെ തുടരേണ്ടിവരും...എന്തുചെയനാ മോളെ എനിക് നിന്നെ കാണാൻ താല്പര്യം ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടല്ല...പണിയായിപോയില്ലേ...?" "കുട്യോളും അമ്മയും ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കിടന്നു..." "നീയും കഴിച്ചില്ലെടി...?" "ഉം.." "എന്താ മുത്തേ ഒരു വിഷമം പോലെ?" "എയേ.... ചേട്ടനു ഇപ്പൊ എന്നോട് പണ്ടത്തെപ്പോലെ സ്നേഹമൊന്നുമില്ല. പണ്ട് എപ്പോളും എന്റെ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു...കോളേജിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ എന്തു സ്നേഹമായിരുന്നു..." "പിണങ്ങല്ലേ മുത്തേ...ഞാൻ രണ്ടു ആഴ്ച കഴിഞ്ഞ അവിടെ എത്തിയാൽ മുതലാളിടെ കാലു പിടിച്ചാണെലും ഒരാഴ്ച ലീവ് ഒപ്പിക്കാം...നമുക്ക് ഒരു അഥിതിനേം കൂടി വീട്ടിലോട്ട് കൊണ്ടുവരേണ്ട പൊന്നേ?.." "പോ അവിടുന്ന് എപ്പോളും ആ വിചാരം മാത്രേ ഉള്ളോ?" "പിന്നെ കല്യാണം കഴിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് നിന്നേ എനിക്ക് അറിയാവുന്നതല്ലേ...നമ്മടെ ആ ഓട് പുര ഇപ്പോളും അവിടെ ഉണ്ടാവാവോ..." "അതൊക്കെ എന്തിനാ ഇപ്പൊ പറയുന്നേ?" "നിന്നെ കാണാൻ എന്തു രസമായിരുന്നു മേലിഞ്ഞിട്ടാണേലും നിന്നെ ഞാൻ ഒരുത്തനും വിട്ടുകൊടുത്തില്ല...നീ എന്റെ പെണ്ണാണ് അന്നും ഇന്നും എന്നും" അതു പറഞ്ഞപ്പോൾ എന്റെ കണ്ണിൽ നിന്നും കാണുനീർ വന്നു എന്റെ രവിയേട്ടൻ എന്നെ ഇത്രേയറെ സ്നേഹിക്കുന്നു എന്നിട്ടും ഞാൻ...എന്റെ പഴയ കഥ ഒന്നും രവിയേട്ടൻ അറിയില്ലല്ലോ...ഭർത്താവിന്റെ വീട്ടിൽ ഞാൻ ചെയ്തത്...വേണ്ട ഇനി അതൊന്നും ആലോചിക്കേണ്ട...ഞാനും രവിയേട്ടനും പിള്ളേരും മാത്രം അത് ആണ് എന്റെ ലോകം.. "സംഗീതേ... നീ പോയോ..?" "ഇല്ല ചേട്ടാ...നെറ്റ്