Chapter Title : അനുവിന്റെ ഔട്ടര്‍കോഴ്സ് [മന്ദന്‍ രാജാ]

പ്രണയിതാക്കളോ അവിവിഹിതമുള്ളവരോ മനസ്സിലൊരിഷ്ടം സൂക്ഷിക്കുന്നവരോ ആരുമായിക്കൊള്ളട്ടെ നേരിൽ കാണുമ്പോൾ അവരുടെ മുഖഭാവങ്ങളിൽ നിന്നോ സംസാരങ്ങളിൽ നിന്നോ ആ ഇഷ്ടം മനസ്സിലാക്കാൻ പറ്റുമെന്നവന് ആ സമയം മനസ്സിലായി .

അനുവിനാണേൽ സാരി നേരെ പിടിച്ചിട്ടു മതിയാകുന്നില്ല . എന്നാൽ വെപ്രാളത്തിനിടക്ക് ആൽബിക്ക് വേണ്ടുന്ന കാഴ്ചകൾ എല്ലാം അവൾ കൊടുക്കുന്നുണ്ട് താനും . സ്ലീവ്ലെസിൽ കാണുന്ന കൊഴുത്ത കൈകളിലേക്കും വയറിലേക്കും അല്പമൊന്ന് ചെരിഞ്ഞു തന്നെ നോക്കുമ്പോൾ കാണുന്ന ബ്ലൗസിൽ പൊതിഞ്ഞ മുലയിലേക്കുമൊക്കെ ആൽബി നോക്കുന്നതും കണ്ണുകൾ പറിച്ചു മാറ്റുന്നതും പരിഭ്രമം മറയ്ക്കാനായി ടിഷ്യൂ പേപ്പർ കൊണ്ട് മുഖം തുടക്കുന്നതുമെല്ലാം ഉള്ളിലൊരു ചെറുചിരിയോടെ ജോബി നോക്കിക്കണ്ടു

'' ആഹ് ..എടി ... ഞാൻ പാർസൽ വാങ്ങാൻ കേറിയപ്പോഴാ ഇവനെ കണ്ടേ ..അതെന്തായാലും നന്നായി . ഇവനിവിടെയൊരു വില്ലയുണ്ട് .. ഇവനാണേൽ ഫാമിലിയെ കൊണ്ട് വരാതെ തനിച്ചുമാ വന്നേ ... നമുക്കവിടെ തങ്ങാല്ലോ ... എനിക്ക് ധൈര്യമായി നിന്നെ ആക്കിയിട്ട് മീറ്റിംഗിനും പോകാം ''

ജോബി പറഞ്ഞുതീർത്തപ്പോൾ അനുവിന്റെ മുഖം വിളറി വെളുത്തു

ആൽബിയുടെ മുഖം പ്രകാശപൂരിതമായങ്കിലും അനുവിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ അവന്റെ മുഖം ഇരുണ്ടുമൂടി

''അത് ..ഡാ ... അത് ചെറിയൊരു വില്ലയാ ..ശെരിക്കും പറഞ്ഞാൽ ഒരു ടെമ്പററി കെട്ടിടം . ആകെയൊരു മുറിയെ ഉള്ളൂ .. വല്ലപ്പോഴുമല്ലേ വരുന്നുള്ളൂ ... ''

''ഓഹ് ..അതിനെന്നാ ...അതൊക്കെ മതീന്നേ..അവിടാകുമ്പോ ഇവള്‍ക്ക് ബോറടിയും കാണില്ല . എടി അനു ...ആ ഹോട്ടലുകാരൻ പറഞ്ഞത് വെച്ച് നോക്കുവാണേൽ ഇവന്റെ വില്ല നിൽക്കുന്നിടം നല്ല ഭംഗിയാണെന്നാ തോന്നുന്നേ ... പക്ഷെ അതിനീ മയിരൻ ഒന്ന് ക്ഷണിക്കണ്ടേ അങ്ങോട്ട് ... ''

ജോബി പറഞ്ഞപ്പോൾ ആൽബി നിസ്സഹായതയോടെ അനുവിനെ നോക്കി .

അതെ അവസ്ഥയിൽ തന്നെയായിരുന്നു അനുവും. അവൾ വേണ്ടെന്നുള്ള ഭാവത്തിൽ ദയനീയമായി ജോബിയെ നോക്കി .

'' അത് ..അല്ലളിയാ ... സൗകര്യക്കുറവ് .. അത് കൊണ്ടാ ... അല്ലാതെ ... ഞാനിവിടെ വേറെയൊരു നല്ല കോട്ടേജ് റെഡിയാക്കിത്തരാം . '' ആൽബി അനുവിന്റെ രക്ഷക്കെത്തി .

'' ഓ ..അപ്പൊ നമ്മളെയൊന്നും നിന്റെ കൊട്ടാരത്തിൽ കേറ്റില്ലന്ന്