Chapter Title : അൻവറും മൂന്ന് മിസ്ട്രസ്സും 6 [Don]

എനിക്ക് തലവേദന വരുന്നു.

സ്വാതീ : നാളെ എന്തിനാ ആകുന്നത്. വാ ഇപ്പോൾ തന്നെ ചെയ്യാം... അതല്ലെടീ എനിക്കൊരു സംശയം... അപ്പോൾ ഇവന്ന് ഭക്ഷണവും വെള്ളവും എങ്ങനെ കൊടുക്കും???

അഞ്ജന : അത് മൂക്കിൽ കൂടി പൈപ്പ് ഇട്ട് കൊടുക്കാം, നമ്മുടെ ആന്റിയോട്‌ ചോതിച്ചാൽ എങ്ങനെ ചെയ്യേണ്ടത് എന്ന് പറഞ്ഞുതരും. വായ തുന്നികെട്ടാൻ അവർ തന്ന ഐഡിയ ആണ്. ഇപ്പോൾ വേണ്ടെടി പുറത്ത് പോയത്കൊണ്ട് ഭയങ്കര ക്ഷീണം. നമുക്ക് നാളെ നോക്കാം...

അതും പറഞ്ഞു അവർ ഡോർ ലോക്ക് ആക്കി പോയി. ഞാൻ അപ്പോൾ വല്ലാത്ത അവസ്ഥയിലാണുള്ളത്. ഹീൽസിൽ പകുതി മുട്ട് മടക്കി, ( ഒരു സാങ്കല്പിക കസേരയിൽ ഇരിക്കുന്നതുപോലെ ) ബാൾസ് ലോക്ക് ആയി, വായയും മൂടി, ഇപ്പോൾ കൈ കൊണ്ട് ബാലൻസ് ചെയ്താണ് നില്കുന്നത്. കൈ മുകളിലോട്ട് കെട്ടിയതോണ്ട് എത്ര സമയം വരെ നിൽക്കാൻ പറ്റുമെന്ന് അറിയില്ല. എന്തായാലും മാക്സിമം ഒരു മണിക്കൂർ ഇങ്ങനെ നിൽക്കാം. അത് കഴിഞ്ഞാൽ എന്റെ ബാൾസിനും ജീവിതത്തിലും ഒരു തീരുമാനമാകും. ശെരിക്കും ആണിന് ബാൾസ് കൊടുത്തത് കൊണ്ട് എനിക്ക് ദൈവത്തോട് ദേഷ്യം തോന്നി. പെണ്ണായി ജനിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ഇതുപോലൊരു അവസ്ഥയിൽ സ്വന്തം ശരീരത്തിലെ ഒരു അവയവം ജീവന്ന് വിലപ്പറഞ് നിൽക്കില്ലല്ലോ... മാത്രമല്ല നാളെ എന്തായാലും വായ തുന്നും, ഇതൊക്കെ ഓർത്തപ്പോൾ നിന്ന നിൽപ്പിൽ നിന്ന് തന്നെ എന്നെ മേലോട്ട് കെട്ടിയെടുക്കണേ ദൈവമേ എന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ചു....

കുറേ സമയം അങ്ങനെ നിന്നു. കൈ കഴക്കാൻ തുടങ്ങി. ബാൾസ് ഏകദേശം വലിഞ്ഞാണ് നില്കുന്നത്. കാൽ വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. ഒരു മനുഷ്യന്ന് ലഭിക്കാവുന്നതിലും ഏറ്റവും നീചമായ മരണത്തെയും കാത്ത് ഞാൻ നിന്നു. ജീവിതത്തിലെ പഴയ കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഓർമ വരാൻ തുടങ്ങി. കൈ പൂർണമായി തളർന്നു. വേദന വരാൻ തുടങ്ങി. ഒന്ന് ഒച്ചവെച്ചു കരയാൻ പോലും പറ്റുന്നില്ല... കണ്ണിൽ നിന്ന് ധാര... ധാരയായി... കണ്ണീർ വീണു...

കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അഞ്ജന വന്ന് കേട്ടൊക്കെ അഴിച്ചുതന്നു. ജീവിതം തിരിച്ചു കിട്ടിയ സന്തോഷത്തിൽ ഞാൻ മുട്ട് കുത്തിയിരുന്ന് കരഞ്ഞു. ചാസ്റ്റിറ്റി ഇട്ട് തന്ന് അവൾ എന്നെ കൂട്ടിൽ കൊണ്ട് പോയി