Chapter Title : അൻവറും മൂന്ന് മിസ്ട്രസ്സും 8 [Don]

കൂടും പൂട്ടി പോയി. ഈ അവസ്ഥയിൽ എനിക്ക് നേരം വെളുപ്പിക്കാൻ പറ്റില്ല എന്നറിയാം. ഒരു വായുപോലും കയറാൻ ഗ്യാപ് ഇല്ല. ചൂട് കൊണ്ട് ഒന്നും തിരിയുന്നില്ല. ഞാൻ ആദ്യമായി ഇവിടെ വന്നപ്പോൾ ഉള്ള ഒരു അനുഭൂതി. അന്ന് കാലെങ്കിലും ഫ്രീ ആയിരുന്നു. മാത്രമല്ല വായ കെട്ടിയത്കൊണ്ട് ശ്വാസം എടുക്കാനും ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ട്. സമയം നോക്കിയപ്പോൾ 12.15 ആയതേ ഉള്ളു . അവർ വരുംമ്പോൾ ഒരു 11 മണി ആകും. അതുവരെ കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലാതെ എത്തിക്കണേ എന്ന് ദൈവത്തോട് പ്രാർത്ഥിച്ചു.

ഉറക്കിനിടയിൽ പലപ്രാവശ്യം ഞെട്ടിയുണർന്നു. എങ്ങനെയൊക്കെയോ നേരം വെളുപ്പിച്ചു. ഒരു 10 മണി ആകുമ്പോൾ അവർ വന്ന് കഴുത്തിൽ കയറും ഇട്ട് കൂട്ടിക്കൊണ്ട് പോയി. എനിക്കാണേൽ മുട്ടും നടുവും വേദനിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവർ നേരെ പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി 2 പ്രാവശ്യം എന്നെകൊണ്ട് വീട് ചുറ്റിച്ചു. പട്ടിയെ പോലെ നടന്നപ്പോൾ കണ്ണിൽ നിന്ന് വെള്ളം വന്നു. എന്തൊക്കെ തരം മനുഷ്യന്മാരാ ലോകത്തിൽ. എന്നെ ഇങ്ങനെ ചെയ്തത്കൊണ്ട് ഇവർക്കെന്താ കിട്ടുന്നത്. പെണ്ണാക്കാനാണെങ്കിൽ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്യണോ. എന്നോട് നേരെ പറഞ്ഞാൽ പോരെ. എല്ലാ മനുഷ്യരും തെറ്റ് ചെയുന്നതല്ലേ... ഇവർ ഒരിക്കൽ പോലും എനിക്ക് മാപ്പ് തന്നില്ലല്ലോ. പക്ഷെ ഒരു കാര്യം ഉണ്ട്, ഒരിക്കൽ ചെയ്ത തെറ്റ് ഞാൻ പിന്നീട് ആവർത്തിച്ചിട്ടില്ല. ഒരുപക്ഷെ ഇവരുടെ ശിക്ഷയുടെ ഫലമായിരിക്കും. എന്തായാലും ഇവിടന്ന് ട്രെയിനിങ് കഴിഞ്ഞിറങ്ങുന്ന ഞാൻ സകലകലാ വല്ലഭൻ ആയിട്ടായിരിക്കും ഇറങ്ങുക. മാനസികമായി ഒരു മനുഷ്യനും എന്നെ തോൽപിക്കാൻ ആവില്ല. അത്രയ്ക്കും പവറിലാണ് ഇവരെ ട്രെയിനിങ്.

സ്വാതി : പട്ടികളെ ഇതേ പോലെ ദിവസവും നടത്തിക്കണം എന്നാലേ നല്ല