അപര്‍ണ്ണ പറയുന്നത് '' കൊല്ലൂര്‍ മൂകാംബികയില്‍ നിന്ന് തിരികെ വന്നപ്പോള്‍ എനിക്ക് മനസ്സ് നിറയെ എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷമായിരുന്നു. ഒന്നാമതായി എന്റെ ഇത്രയും നാളത്തെ വിരസതയ്ക്ക് ഒരു വിരാമം. ഇനിയങ്ങോട്ട് എനിക്ക് സുഖിക്കാനുള്ള എന്റെ ദിവസങ്ങള്‍ ആണ് തോന്നി. രണ്ടാമത് എന്റെ മകനെ എനിക്ക് കാമുകനായി കിട്ടിയിരിക്കുന്നു. എന്റെ സ്വന്തം ചോര. അവനല്ലേ എന്നില്‍ ഏറ്റവും അവകാശമുള്ളത്. അതു മാത്രമല്ല അന്നത്തെ ദിവസം മുതല്‍ ചേട്ടനോട് എനിക്ക് ഒരു താല്‍പര്യക്കുറവായിരുന്നു. ചേട്ടന്‍ എനിക്ക് ആവോളം സ്‌നേഹവും ആവശ്യത്തിന് സെക്‌സും ഒക്കെ തന്നിരുന്നു. പക്ഷേ പുള്ളി എന്നെ വിശ്വസിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു എല്ലാം, അതായത് സെക്‌സില്‍ ഇത്രയൊക്കെയേ കാര്യങ്ങളുളളൂ. താനാണ് ഏറ്റവും വലുത്, അല്ലെങ്കില്‍ തന്റെ ലിംഗമാണ് ഏറ്റവും നല്ലതെന്നും, വലുതെന്നും എല്ലാം. ഞാനാണെങ്കില്‍ വേറെ ആണുങ്ങളുടെ സാധനമൊന്നും ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ല താനും. എന്നാല്‍ മോനുമായി നടന്ന അന്നത്തെ സംഭവത്തോടെ ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കി ചേട്ടന്‍ പറഞ്ഞതൊന്നും അല്ല സത്യമെന്ന്. എന്റെ ഫ്രണ്ട്‌സ് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ഭര്‍ത്താക്കന്‍മാരൊക്കെ അവരൊരു സംഭവമാണെന്ന് ധരിപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുമെന്ന്. പക്ഷേ എന്റെ മകനിലൂടെയാണ് ഞാന്‍ ഒത്ത ഒരാണിനെ അറിഞ്ഞത്. അതുവരെ വെറും കുഞ്ഞായിട്ടാണ് ഞാന്‍ അവനെ കണ്ടിരുന്നത്. ഒരു കണ്ണാടി ഒക്കെ വച്ച് ബുദ്ധിജീവിനെ പോലെ നടന്ന ചെറുക്കന്‍ ഇത്രയും വളര്‍ന്ന കാര്യം ഞാന്‍ അറിഞ്ഞതേയില്ല. സത്യം പറഞ്ഞാല്‍ അവനെന്നോട് ഒരുപാട് ഇഷ്ടം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ തടിയില്ലാത്ത ശരീരം കണ്ടാല്‍ പറയില്ല അത്രയും വലിപ്പവും നീളമുള്ള സാധനം ആ കാലിന്റെ ഇടയിലുണ്ടെന്ന്. നല്ല വലുപ്പത്തില്‍ വളഞ്ഞ സാധനം. എന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയത് അതിന്റെ വണ്ണം ആയിരുന്നു, ശരിക്ക് പൂറ് പിളരുന്നതു പോലെയാണ് അതെന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് കേറുമ്പോള്‍. ചേട്ടന്റെ ഇരട്ടി കാണും അതിന്റെ നീളം '.ഇനി തുടര്‍ന്നുള്ള ദിവസങ്ങളിലേക്ക്... അവര്‍ മൂകാംബികയില്‍ നിന്ന് തിരികെ വീട്ടിലെത്തിയതിനു ശേഷം അപര്‍ണ്ണ രാഹുലിനോട് മിണ്ടാനൊന്നും പോയില്ല. അവനെ ഫേസ് ചെയ്യാനൊരു മടി. ഒരു കുറ്റബോധം. അവനും അവളും തമ്മില്‍ ഇടക്കിടെ നോക്കുമ്പോള്‍ നാണിച്ചു പോയിരുന്നു. എന്താണ് അന്ന് കാട്ടിക്കൂട്ടിയതെന്നോര്‍ത്ത്. പക്ഷേ