Chapter Title : അപർണ്ണയുടെ കഥ [പഴഞ്ചൻ]

മലയൊക്കെ ഒന്നുമല്ലെന്ന് തോന്നിപ്പോകുന്നു... “ അപർണ്ണ : “ വഷളൻ ചെക്കൻ എന്തൊക്കെയാ പഠിച്ചു വച്ചിരിക്കുന്നത്... നീ വളർന്നത് ഞാനറിഞ്ഞില്ലല്ലോ കുട്ടാ... “ അവന്റെ വലതു കവിളിൽ ഒന്ന് കുത്തിയിട്ട് അവൾ മുന്നോട്ട് നടന്നു. അപർണ്ണ : “ നിനക്ക് ഞാൻ മുൻപേ നടക്കുന്നതല്ലേ ഇഷ്ടം, അപ്പോഴല്ലേ എന്റെയീ ചന്തി കിടന്ന് തുളുമ്പുന്നത് നിനക്ക് ശരിക്ക് കാണാൻ പറ്റു... “ ഒരു ലാസ്യഭാവത്തോടെ അതു പറഞ്ഞിട്ട് അവൾ മുന്നോട്ട് അടിവച്ചു, കുന്നിന്റെ മുകളിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ തെന്നുന്ന തന്റെ പുറകിലേക്ക് തള്ളിയ പിന്നഴകിലേക്ക് നോക്കി വെള്ളമിറക്കുന്ന മകനെ അവളൊന്ന് തോള് ചെരിച്ച് നോക്കി. അവൻ കണ്ണെടുക്കുന്നില്ല തന്റെ ചന്തികളിൽ നിന്ന്. തന്റെ ഭർത്താവിങ്ങനെ നോക്കിയിട്ട് എത്ര കാലമായെന്ന് അവളോർത്തു. ഈ നോട്ടം തന്റെ ചന്തിയും തുളച്ച് ഉള്ളിലേക്ക് കേറുന്നത് പോലെ തോന്നി അവൾക്ക്. അതാണ് ആണിന്റെ നോട്ടം. താനത് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു, തന്റെ കാമുകന്റെ നോട്ടം. മകൻ എന്നത് വെറുമൊരു വിലാസം പോലെയവൾക്ക് തോന്നി. അങ്ങനെ നടന്ന് നടന്ന് അവൾ മലയുടെ മുകളിലെത്തി. അസ്തമയ സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങൾ അവിടേക്ക് അരിച്ചെത്തുന്നത് ഒരു അത്ഭുതാവഹമായ കാഴ്ചയായിരുന്നു. അവൾ ചുറ്റുമൊന്ന് നോക്കി. ആരെയു പരിസരത്തൊന്നും കാണുന്നില്ല, മുന്നിൽ അഗാധമായ കൊക്ക. പെട്ടെന്നാണ് രാഹുൽ തന്റെ അരയിൽ രാഹുലിന്റെ കൈകൾ ചുറ്റിയത് അവളറിഞ്ഞത്. രാഹുൽ : “ എന്ത് രസമുളള കാഴ്ചയല്ലേ അമ്മേ... “ അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ തന്റെ കൈകൾ ചുറ്റിപിടിച്ച് അവളുടെ ഇടത്തേ കവിളിലേക്ക് തന്റെ വലതു കവിൾ ചേർത്തുരസിക്കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു. ഒപ്പം ഇത്രനേരം താളത്തിൽ ചാഞ്ചാടിയ ചന്തികളുടെ മേളം കണ്ട്