Chapter Title : അപഥസഞ്ചാരികള്‍ 1 [Master]

ചോദിച്ചു.

സരിത മൂളി. അവള്‍ സ്വന്തം ബാഗ് മേശപ്പുറത്തേക്ക് വച്ചിട്ട് കട്ടിലിലേക്ക് മലര്‍ന്നു വീണു. വെള്ള വിരികളും ചുവന്ന കര്‍ട്ടനുകളും ഉണ്ടായിരുന്ന ആ മുറിയുടെ ഭിത്തികള്‍ക്ക് ആനക്കൊമ്പിന്റെ നിറമായിരുന്നു. ഒരു സോഫയും, അലമാരയും, ടിവിയും, ഒപ്പം ഒരു മേശയും കസേരയും കൂടി അതിനുള്ളില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. സരിത കട്ടിലില്‍ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും ഉരുണ്ടു.

“അയാള് തോളില്‍ കുത്തിക്കുത്തി നനച്ചോ ചേച്ചീ” മലര്‍ന്നു കിടന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവള്‍ ചോദിച്ചു.

“കൊതിച്ചി; അതോര്‍ത്ത് കിടക്കുവാ അല്ലെ? ഈ കിടക്കുന്ന കിടപ്പില്‍ നിന്നെ ഒരുത്തന്‍ ഊക്കിപ്പൊളിക്കുന്നത് ഒന്നോര്‍ത്ത് നോക്കിക്കേടി” ശ്യാമ വസ്ത്രം ഊരിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“അതിന് ആളില്ലല്ലോ” സരിത നിരാശപ്പെട്ടു.

“ഇന്നോടെ നീ ഈ പറച്ചില്‍ നിര്‍ത്തും. പൂറ്റില്‍ രോമമുണ്ടോ പെണ്ണെ”

“പിന്നില്ലാതെ”

“ശ്ശൊ എന്റേല്‍ ഷേവിംഗ് സെറ്റും ഇല്ല. വടിച്ച പൂറാ പലര്‍ക്കും ഇഷ്ടം”

“ആണോ?” സരിത വാടിയ ഭാവത്തോടെ ചോദിച്ചു.

“സാരമില്ലടി. ചെല ആണുങ്ങക്ക് പൂടയുള്ള പൂറാ ഇഷ്ടം. നിന്റേത് പിന്നെ എങ്ങനായാലും ആരും ഇഷ്ടപ്പെടും. അജ്ജാതി നിറമല്ലേ” തെല്ല് അസൂയയോടെ ശ്യാമ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത് സരിതയുടെ മുഖം തുടുപ്പിച്ചു.

“ചേച്ചി വടിച്ചിട്ടാണോ വന്നെ?”

“ഉം”

“ശ്ശൊ എന്നോട് പറഞ്ഞാരുന്നേല്‍ ഞാനും വടിച്ചിട്ട് വന്നേനെ”

“സാരമില്ല. നിന്നെ ഊക്കുന്നവന്‍ രോമം ഇഷ്ടപ്പെട്ടോളും. തേനല്ലേ അതിലൂടെ ഒലിക്കുന്നത്”

“ഈ ചേച്ചി മനുഷ്യനെ പ്രാന്തുപിടിപ്പിക്കും” സരിത ലജ്ജയോടെ വിരലൂമ്പി.

“നീ കിടക്ക്; ഞാന്‍ കുളിച്ച് തുണി മാറിയിട്ട് വരാം” സരിത മൂളി.

ശ്യാമ ബാഗില്‍ നിന്നും തോര്‍ത്തെടുത്ത് കുളിമുറിയിലേക്ക് കയറി.

അവള്‍ ഉള്ളില്‍ക്കയറി കതകടച്ചപ്പോള്‍ സരിത തിരിഞ്ഞുകിടന്നു. റോഡില്‍ വച്ചു കണ്ട സുന്ദരന്മാരായ ആണുങ്ങളെ അവള്‍ കൊതിയോടെ ഓര്‍ത്തു. എന്ത് നല്ല ശരീരമാണ് ചിലര്‍ക്ക്. നാട്ടില്‍ അത്ര സുന്ദരന്മാരെ കണികാണാന്‍ കൂടി കിട്ടാറില്ല. ഇത്രേം തടീം സൌന്ദര്യോം ഉള്ള ഒരാളെപ്പോലും ഇതുവരെ താന്‍ നാട്ടില്‍ കണ്ടിട്ടില്ല. തന്റെ വഴുവഴുപ്പ് കൂടുന്നത് അവളെ അസ്വസ്ഥയാക്കി. ചേച്ചി ഇനി ആരെയാണോ ഒപ്പിച്ചു തരാന്‍ പോകുന്നത്.

അവള്‍ എഴുന്നേറ്റ് ജനലിന്റെ അരികിലെത്തി താഴെ റോഡിലേക്ക് നോക്കി. ഇരുള്‍ പരന്നുതുടങ്ങുകയാണ്. നിരത്തുവിളക്കുകള്‍ എല്ലാം തെളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. സന്ധ്യയായതോടെ റോഡില്‍ തിരക്ക് കൂടുന്നതല്ലാതെ കുറയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.