Chapter Title : അപഥസഞ്ചാരികള്‍ 1 [Master]

ശ്യാമയും അവളും തമ്മില്‍ ചില പതിവുകള്‍ ഉണ്ടായിത്തുടങ്ങിയത്‌ ആയിടെയാണ്. എന്നും സന്ധ്യയാകുമ്പോള്‍ ശ്യാമ ഉടുത്തൊരുങ്ങി വന്ന് അവളെയും കൂട്ടി അമ്പലത്തില്‍ പോകും. രണ്ടു വീട്ടുകാരുടെയും ധാരണ പെണ്‍കുട്ടികള്‍ ഭക്തി മൂത്ത് ക്ഷേത്രത്തില്‍ പോകുന്നതാണെന്നായിരുന്നു. പക്ഷെ സ്വന്തം മനസുകളുടെ വൈകൃതം പരസ്പരം പങ്കുവച്ച് സുഖിക്കാനുള്ള മാര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ തേടുക എന്ന ഏക ലക്ഷ്യമായിരുന്നു രണ്ട് കഴപ്പികള്‍ക്കും ഉണ്ടായിരുന്നത്.

അന്നും ശ്യാമ എത്താറായപ്പോള്‍ സരിത ഒരുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. വീട്ടില്‍ സ്ഥിരം അരപ്പാവാടയും ഷര്‍ട്ടും ധരിക്കുന്ന അവള്‍ അമ്പലത്തില്‍ ചുരിദാര്‍ ധരിച്ചാണ് പോകാറുള്ളത്.

“ചേച്ചി എന്തെടുക്കുവാരുന്നു”

ചുവന്ന മണ്‍പാതയിലൂടെ അസ്തമയ സൂര്യന്റെ ചുവന്ന കിരണങ്ങളുടെ മനോഹാരിത പകര്‍ന്ന സായന്തനത്തില്‍ ഒപ്പം നടക്കുകയായിരുന്ന ശ്യാമയോട് സരിത ചോദിച്ചു.

“ഊണ് കഴിഞ്ഞ് അമ്മ ഒറങ്ങാന്‍ കേറിയപ്പം സുഖമായി ഒന്ന്‍ ഊക്കി മോളെ. എല്ലാടോം വേദനിക്കുന്നു” ശ്യാമ ഒരു വേശ്യയുടെ ഭാവാഹാദികളോടെ ഒരു ലജ്ജയുമില്ലാതെ പറഞ്ഞു. സരിത അവിശ്വസനീയതയോടെയും അസൂയയോടെയും അവളെ നോക്കി.

“പോ ചേച്ചി; ചുമ്മാ നുണ; എന്നെ കൊതിപ്പിക്കാന്‍”

“നുണയോ? ദേ ഇതുകണ്ടോ” ശ്യാമ സ്വന്തം കീഴ്ചുണ്ട് ലേശം വിടര്‍ത്തി അവളെ കാട്ടി. സരിത അതുകണ്ടു; പല്ലിറങ്ങി മുറിഞ്ഞ പാട്. അവളുടെ ദേഹമാകെ കോരിത്തരിച്ചു. യോനിയുടെ ഉള്ളം കിരുകിരുക്കാന്‍ തുടങ്ങിയത് അവളെ അസ്വസ്ഥയാക്കി.

“കടിച്ചുപറിച്ചു പ്രാന്തന്‍” ശ്യാമ ചിരിച്ചു, അഭിസാരികയെപ്പോലെ.

“ആരാരുന്നു ചേച്ചീ ആള്”

“ആ ആര്‍ക്കറിയാം. പേരുപോലും ഞാന്‍ ചോദിച്ചില്ല. എന്റെടീ രാവിലെ മുതല്‍ എന്റെ പ്രാന്തിപ്പൂറിന് മുടിഞ്ഞ കടി. അണ്ടി കേറാതെ അവളടങ്ങത്തില്ല എന്നെനിക്കറിയാം. കടി കേറിയാല്‍ അങ്ങനാ അവള്. ഉച്ചവരെ ഞാന്‍ ഒരു വിധം തള്ളിനീക്കി. ഊണ് കഴിഞ്ഞാല്‍ അമ്മയ്ക്ക് ഒരു