Chapter Title : അപ്പി ബിജു 2 [അമവാസി]

ബിജു: വിടും പക്ഷെ ഇങ്ങനെ ഓപ്പൺ airil അല്ല 😁 മായ : ഓ അതു ഞാൻ അങ്ങു സഹിച്ചു

അപ്പോ ബിജു പതിയെ

കസ്തൂരി മനക്കുന്നല്ലോ കാറ്റിൽ🎶🎶🎶

മായ: ooo വല്ലവന്റെയും തീട്ടം കോരൻ പോവാം മണം സഹിക്കാം സ്വന്തം അമ്മേടെ വളി ഒന്ന്  സഹിച്ചുടാ ബിജു: ആര് പറഞ്ഞു സഹിക്കില്ല എന്ന് ഒന്നല്ല ഒരു ഒമ്പതു വരെ സഹിക്കും 😁😁😁 മായ: അപ്പൊ അത് കഴിഞ്ഞാൽ മൂക്ക് പൊത്ത്‌വോ ബിജു: ജീവിത കാലം മൊത്തം ഈ കുണ്ടിക് കാവൽ ഇണ്ടാവും ഞാൻ

Aa പറച്ചിൽ ഏതോ നിമിഷത്തിൽ മായയുടെ ഉളിയിൽ അങ് ആഴുന്നു കേറി അവൾ അവനെ നോക്കി പണി നിർത്തി വെച്ച് അടുത്ത് പോയി

മായ: എനിക്കും വേറെ ആരും ഇല്ലെടാ നീ അല്ലാതെ (എന്ന് പറഞ്ഞു ചുണ്ടിൽ ഉമ്മ വെച്ച്) ബിജു: എനിക്കും ആരും വേണ്ട അമ്മ അല്ലാതെ

രണ്ടാളും ഇറുക്കി കെട്ടി പൊടിച്ചു ഉമ്മകൾ കൊണ്ട് മൂടി ബിജു ആണെങ്കിൽ നൈറ്റിക് പുറത്തൂടെ ചന്തിക്ക് മേലെ കൈ വെച്ച് അത് പിടിച്ചു ഉടച്ചു കൊണ്ട് ഇരുന്നു

സ്സ്സ് അഹ് സ്സ്സ്.... പെട്ടന്ന് അവരെ രണ്ടാളെയും ഒന്ന് ഉണർത്തി കൊണ്ട് കുക്കറ് വിസിൽ മുഴക്കി

ഇഷ്‌ഹ്ഹ്ഹ്ഹ്ഹ്ഹ്ഹ്... 💨💨💨💨💨💨

രണ്ടാളും വിറ്റകന്നു

ബിജു : ഞാൻ വിചാരിച്ചു മായ: aa വിചാരിച്ചു ബാക്കി പറ ബിജു : ദ aaa കാറ്റു പോയത് 🍑 ഇവിടുന്നാ എന്ന് 😁 മായ : ooo പിന്നെ ഇതെന്താ കൊടുംകാറ്റോ 🤧 ബിജു: എന്ത് നേരത്തെ ഞാൻ കണ്ടതാ അവിടുത്തെ മണ്ണ് പറക്കുന്നെ അല്ല അമ്മേ അമ്മക് നല്ല ഷഡ്ഢി ഒന്നും ഇല്ലേ വേറെ Maya: അതെന്താ പെട്ടന്ന് ippo അങ്ങനെ തോന്നാൻ ബിജു : അലക്കുബോ കണ്ടതാ അതു ഒത്തിരി പഴയതു ആണല്ലോ കീറി പോവാതെ ഇരിക്കാൻ ഞാൻ അതിനെ സോപ്പ് വെച്ച് ഒന്ന് തലോടുവാ മാത്രേ ചെയ്തുള്ളു ദ ഇതു പോലെ

മെല്ലെ മായയുടെ ചന്തിക്കു മേലെ അതു പോലെ തലോടി

മായ അതു