Chapter Title : അപ്പച്ചി ഒരു അവരാതി.. എന്ന സത്യം [Stone Cold]

സുലേഖ പറഞ്ഞു... എന്താ.. എന്താ.. അപ്പച്ചി... കണ്ണാ. അവളുടെ ചെവിയോരം ചുണ്ട് ചേർത്ത് വെച്ചു ചോദിച്ചു.. അതെ.. ഇപ്പൊ ഇതൊന്നും പറ്റില്ല നല്ല കുട്ടി ആയിട്ട് ഇരിക്കേണ്ട സമയമാ.. സുലേഖ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവളുടെ തുടയിടുക്കുകൾ അകത്തി.. അഹ്.. അപ്പച്ചി നല്ല രസം ആരുന്നു എന്തിനാ കാൽ അകത്തിയത്.. കണ്ണൻ ചിണുങ്ങി ചോദിച്ചു.. സുലേഖ തല ചാരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.. അതെ ഇപ്പൊ മരുന്നു കഴിച്ചു നല്ല കുട്ടി ആയിട്ട് ഇരിക്കേണ്ട സമയമാ.. ഇതൊന്നും പാടില്ല.. മോൻ കേട്ടത് അല്ലെ വൈദ്യൻ പറഞ്ഞത്...

മരുന്നു ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു മോന്റെ ചുമയും തുമ്മലും അസുഖങ്ങളും ഒക്കെ പോയി കഴിഞ്ഞു അപ്പച്ചി.സമ്മതിക്കാം മോനു മടുക്കും വരെ... സുലേഖ പറഞ്ഞു.. കണ്ണൻ അവളുടെ പുറകിൽ നിന്നു. മുന്നിലേക്ക്‌ വന്നു.. ആര് പറഞ്ഞു അപ്പച്ചിയെ മടുക്കും എന്ന്.. ഇങ്ങനെ മുടി അഴിച്ചുവിടർത്തി ഇട്ടു നെറ്റിയിലും നേരുകിലും സിന്ദൂരം ചാർത്തി നിന്ന ദേവിയല്ലേ... എന്റെ പോന്നപ്പച്ചി... കണ്ണൻ പറഞ്ഞു..

മ്മ്മ്മ് ഇപ്പൊ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ പറയും.. ഏട്ടൻ വന്നു കഴിഞ്ഞു. മോൻ പോകില്ലേ അപ്പചിയേ തനിച്ചാക്കി.. സുലേഖ വിഷമത്തോടെ ചോദിച്ചു.. ഇല്ല.. പോകില്ല അഥവാ പോയാലും അപ്പച്ചിയും വാ എന്റെ കൂടെ.. നമുക്ക് ഇത് പോലെ അവിടെ ജീവിക്കാം.. കണ്ണൻ പറഞ്ഞു.. എനിക്ക് ഇവിടെ വിട്ട് വരാൻ ആവില്ല മോനു.. സുലേഖ പറഞ്ഞു.. അതെന്താ.. അപ്പച്ചിയപ്പൻ സമ്മതിക്കാഞ്ഞിട്ട് ആണോ... ഏയ്യ് അതൊന്നുമല്ല മോനു.. ഒക്കെ അപ്പച്ചി പിന്നെ പറഞ്ഞു തരാം... മോനു ഇപ്പൊ കിടക്കാൻ നോക്ക്.. രാത്രി ഉറങ്ങി ഇല്ലേ ശരിയാകില്ല.. സുലേഖ പറഞ്ഞു..