Chapter Title : അപ്പൂപ്പന്റെ അടിമ [നിഖിത]

അവിടെ കിടന്നു വിളിക്കുന്നത് കേട്ട് അപ്പുപ്പൻ പറഞ്ഞു കിടന്നു കീറേണ്ട അവൾ വൈകിട്ടെ വരും എന്ന് പറന്നു. ഞാൻ അടുക്കളയിൽ പോയി അവിടിരുന്നു ഭക്ഷണം എടുത്തു കഴിച്ചു പുറത്താണ് ബാത്രൂം ഞാൻ ഡ്രെസ്സും എടുത്തു കുളിക്കാൻ കയറി ഞാൻ കുളിച്ചോണ്ടു ഇരുന്നപ്പോൾ ഒരു കൈ ആ മതിലിൽ കണ്ടു ആ മോതിരം ഇട്ട കൈ അപ്പൂപ്പന്റെ ആണെന്ന് എനിക്ക് മനസിലായി പക്ഷെ ഞാൻ ഒന്നും അറിയാത്ത പോലെ നിന്നു കുളിച്ചു ഇറങ്ങി എനിട്ട്‌ അപ്പൂപ്പൻ മുൻപിൽ ഇരികുകയിരുന്നു ഞാൻ അവിടെ പടിയിൽ ചെന്നിരുന്നു ചുമ്മാ ഓരോന്നു ചോദിച്ചു പക്ഷെ മൂളൽ അല്ലാതെ മറുപടി ഇല്ല ഞാൻ രണ്ടും കല്പിച്ചു അപ്പുന്റെ അടുത്ത് പോയി ചേർന്ന് നിന്നു ഒരു ഉമ്മ കവിളിൽ കൊടുത്തിട്ടു പറഞ്ഞു

എന്നോട് പിണങ്ങി ഇരിക്കരുത് എന്ന് അപ്പുപ്പൻ എഴുനേറ്റു മുറിയിൽ പോയി, പിന്നെ പിന്നെ അല്പമൊക്കെ ആരും കാണാതെ എന്നോട് മിണ്ടാൻ ഒക്കെ തുടങ്ങി, നീ കഴിച്ചോ ക്ലാസ്സ്‌ എങ്ങനുണ്ട് ഭക്ഷണം പിടിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നൊക്കെ മാത്രം ചോദിക്കും പക്ഷെ അമ്മുമ്മ വളരെ സ്നേഹമാണ് എന്നോട്. ഒരുമാസത്തോളം അങ്ങനെ പോയി പക്ഷെ പെട്ടന്നു അമ്മയുടെ സ്വാഭാവത്തിൽ പല മാറ്റങ്ങളും എനിക്ക് തോന്നി എപ്പോഴും റഹ്‌സായമായി ഫോൺ വിളി പിന്നെ എന്നേ ഒരു സ്ര്ദ്ധയും ഇല്ല അങ്ങനൊക്കെ എന്തോ ഉണ്ടെന്നു എനിക്ക് തോന്നി പിന്നെ ഞാൻ അതങ്ങു വിട്ടു അമ്മയ്ക്കു എപ്പോഴും നീ സ്നേഹം പിടിച്ചു പറ്റി ഉള്ളത് വാങ്ങണം എന്ന ഒരു പല്ലവി മാത്രം. അങ്ങനെ പല ദിവസങ്ങളിലും ഞാൻ കുളിക്കുമ്പോൾ ആ മോതിരമിട്ട വിരലുകൾ കാണാൻ തുടങി

ഒരു ദിവസം ഞാൻ മുറിയിൽ തുണി മാറുകയായിരുന്നു അപ്പോൾ ജനലിൽ ഇടയിൽ ഞാൻ അപ്പൂപ്പനെ വെക്തമായിട്ടു കണ്ടു എന്നിട്ടും ഞാൻ കാണാത്ത മട്ടിൽ പതുക്കെ ഡ്രസ്സ്‌ ഒക്കെ മാറി. അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം അമ്മുമ്മയ്ക്കു ഷുഗർ കൂടി ഹോസ്പിറ്റലിൽ അഡ്മിറ്റ്‌ ആയി അമ്മ ആണ് ആശുപത്രിയിൽ രാത്രി ഇരിക്കുന്നത് പകൽ ഞാനും വൈകിട്ട് അമ്മ വീട്ടിൽ വന്നു കുളിച്ചു എല്ലാമായി ഹോസ്പിറ്റലിൽ വരും അപ്പോൾ അപ്പുപ്പൻ എന്നെയും