Chapter Title : അപ്രതീക്ഷിതം

അതൊക്കെ കേട്ടതോടെ അവൾ ഒന്ന് ഞെളിഞ്ഞു ഇരുന്നു..

ഞാൻ അപ്പോ പറഞ്ഞു മനുഷ്യനെ എങ്ങിനെ കൊതിപ്പികളെ കേട്ടോ.

അപ്പോ അവൾ ചോദിച്ചു എന്തിനാ എങ്ങിനെ കൊതി സ്വന്തമായി ഒരെണ്ണം ഇല്ലേ അത് പോരെ എന്ന്.

ഞാൻ പറഞ്ഞു അതിനു എപ്പോ അത് കൂടെ ഇല്ലല്ലോ. കൂടെ ഇല്ലാത്തപ്പോൾ ആണ് വല്ലാത്ത കൊതി എന്ന്..

അങ്ങിനെ അവളും ചെറുതായി വളഞ്ഞു തുടങ്ങി.

അങ്ങിനെ ഞങ്ങളുടെ സംസാരം ആ രീതിയിൽ പോയി. ഞാൻ അവരുടെ പേർസണൽ കാര്യങ്ങൾ ഒകെ ചോദിച്ചു തുടങ്ങി അവളും എന്റെ കാര്യങ്ങൾ ഒകെ ചോദിച്ചു.

മോനിഷ : നിങ്ങൾ എങ്ങിനെയാ ഡെയിലി ഒകെ ഉണ്ടോ

ഞാൻ: ഞാൻ പറഞ്ഞു അങ്ങിനെ ഡെയിലി ഒന്നും എല്ലാ മൂഡ് അനുസരിച്ചു ആണ് കൂടാതെ സാഹചര്യം കൂടി ഒത്തുവരണം

മോനിഷ : അതെന്താ സാഹചര്യം

ഞാൻ: നമ്മുടെ മൂഡ് മാത്രം നോക്കിയാൽ പോരല്ലോ മോൻ കൂടി ഉറങ്ങണ്ടേ അല്ലേൽ ഒന്നും നടക്കില്ല

മോനിഷ :ഹഹഹാ അത് ശരിയാ

ഞാൻ: നിങ്ങൾ എങ്ങിനെയാ ഡെയിലി ഉണ്ടോ

മോനിഷ :ഇവിടത്തെ കാര്യം ഒന്നും പറയണ്ട ഡ്യൂട്ടി ഒകെ ഒള്ളത് കൊണ്ട് വല്ലപ്പോഴും ഒകെ ഒള്ളു

ഞാൻ: അപ്പോ വല്ലാത്ത കഷ്ടത്തിൽ ആണ് അല്ലെ

മോനിഷ : എന്ത് ചെയ്യാൻ പാട്ടും പറ്റുന്നത് അനുസരിച്ചാലേ ചെയ്യാൻ പാട്

ഞാൻ: ചേട്ടൻ എങ്ങിനെ എല്ലാം നന്നായി ചെയ്തു തരുമോ

മോനിഷ : അങ്ങേരു കണക്കാ ഞാൻ തന്നെയാ എല്ലാത്തിനും മുൻകൈ എടുക്കാറ്

ഞാൻ :അല്ല അപ്പോ അത് കൊണ്ട് മോനിഷ കഷ്ടത്തിൽ ആണല്ലോ അല്ലെ

മോനിഷ :ഉം അങ്ങനേം പറയാം വേറെ വഴി ഇല്ലല്ലോ

ഞാൻ: നീ സ്വയം ചെയ്യാറുണ്ടോ

മോനിഷ :ഏയ് അതൊകൊണ്ടൊക്കെ എന്ത് അവൻ ആണ്

ഈ സംസാരത്തിൽ നിന്നും അവൾക് നല്ല കടി ഉണ്ടെന്നും പക്ഷെ ഒന്നും അതികം നടക്കാറില്ല എന്നൊക്കെ എനിക്ക് മനസിലായി.

ഞാൻ : താൻ വിചാരിക്കുകയാണെങ്കിൽ വേറെ ഒകെ നടത്തം കേട്ടോ

മോനിഷ : അയ്യടാ ഉദേശിച്ചത് എനിക്ക് മനസിലായി അത് ഒന്നും ഇല്ലാട്ടോ

ഞാൻ: ഏയ് അങ്ങിനെ