Chapter Title : അരളി പൂവ് 10 [ആദി007]

ഒച്ച മിന്നൽ വേഗത്തിൽ കൂടി

"മ്മ്മ്മ് വന്നടി.... റംല കൂത്തിച്ചി....... "

ഒരു പിസ്റ്റൺ വേഗത്തിൽ കരിം കുണ്ണ റംലയുടെ ചക്ക പൂറിലേക്ക് നിറയൊഴിച്ചു.ഇരുവരും ഇരട്ടി ആവേശത്തിൽ കെട്ടി പിണഞ്ഞു ചുംബിച്ചു.

ഇതെല്ലാം കീ ഹോളിലൂടെ മുഴുവനായി അല്ലെങ്കിലും പാതി പതിഞ്ഞ നിഴൽ കണക്കെ ജബ്ബാറിന്റെ മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു.താൻ കണ്ടത് സ്വപ്നമോ സത്യമോ എന്നുപോലും തിരിച്ചറിയാത്ത വിതം അവൻ ആകെ പരുങ്ങി പോയി.എങ്കിലും കണ്ട കാഴ്ച്ച അവൻ ഏറെ ആഗ്രഹിച്ചതായിരുന്നു.
കലാശ കൊട്ട് കഴിഞ്ഞതോടെ ചെക്കൻ ഓടി തന്റെ മുറിയിലേക്ക് കേറി.ഇനി ആണലോ ഇതെല്ലാം ഓർത്തൊരു കൈ ക്രിയ ചെയ്‌യേണ്ടത്.

ഇതൊന്നും അറിയാതെ നാസർ നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ്.ബോധം കെട്ടുള്ള ഉറക്കം എന്ന് പറയുന്നതാവും കൂടുതൽ ശെരി.അമ്മാതിരി വീശല്ലേ വീശിയത്.

നല്ലൊരു കളിയും പാസ്സാക്കി ഇരുവരും ഡ്രസ്സ്‌ എടുത്തു അണിഞ്ഞു.മെല്ലെ കട്ടിലിൽ നിന്ന് എഴുനേറ്റ്.

"വേഗം പൊയ്ക്കോ ഇക്ക ഉണരും "

"എന്റെ ഇത്ത.അങ്ങനെ ഒന്നും ഉണരില്ല മൂപ്പർ "
റംലയെ അരക്കു കൂട്ടി ചേർത്ത് പിടിച്ചു ചുണ്ടത്തൊരു ഉമ്മ നൽകി

"മം മം ഇപ്പൊ ഇത്ത.കുറച്ചു മുൻപേ എന്താരുന്നു വിളി..?

"അതൊക്കെ ഒരു സ്നേഹം അല്ലെ പൊന്നെ "

"മം മം. പിന്നെ സാറെ.ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ സത്യം പറയോ..? "

"എന്റെ പൊന്ന് ചോദിക്ക് "

"ഇവിടെ വന്നതിന്റെ ഉദ്ദേശം മനസിലായി.അതുപോലെ എന്തേലും ദുരുദ്ദേശം വെച്ചിട്ടാണോ ആ കൊച്ചിനെ മുട്ടിച്ചു തന്നത്"

"ഏത് കൊച്ചേന്റ ഇത്ത "

"അർച്ചന കൊച്ച് "

അലി ഒരു കള്ള ചിരി പാസ്സാക്കി.

ഇരുവരും റൂമിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക്