അരളി പൂവ് 11 [ആദി007]

"ഞാൻ വിഷിതമായി പറഞ്ഞു താരാടാ നിന്റെ ഇത്തയുടെ കഴപ്പിനെ കുറിച്ച് " അത് കൂടി കേട്ടപ്പോൾ ജബ്ബാറിന്റെ മുഖം തെളിഞ്ഞു. "ഇത് നീ കലക്കി. ഇനി ഓൾടെ കാര്യം എങ്ങനാ...? " "ആരുടെ..? " "ഓള്... അർച്ചന " "ചേട്ടനും അനിയനും ഇത് മാത്രേ ഉള്ളോ. " അലി കളിയാക്കി ചോദിച്ചു "ഇക്കയോ. പടച്ചോനെ അയാളും കണ്ടോ..? " "മം ഫോട്ടോ " "അത് പൊളിച്ചു. " "മം പൊളിക്കുമെടാ എല്ലാരും ചേർന്നു പൊളിക്കും ആഹാ പൊലയാടി മോളെ " അലിയുടെ കണ്ണുകളിൽ അമർഷവും പ്രതികരവും ഒരേപോലെ നിഴലാടി. എത്ര മോഹിച്ചിട്ടും കിട്ട കണിയാണ് അവനു അർച്ചന. "അന്റെ മുഖം കത്തിയല്ലോടോ " "വല്യ പാതിവൃത. വെടിയാക്കിയെ ഞാൻ വിടു. " "പടച്ചോനെ അത് നടക്കണേ.ഉഫ് കൊതിയ ഒന്ന് കാണാൻ " "വൈകാതെ കാണുമട. " അലി മനസ്സിൽ ഓരോന്ന് കണക്ക് കൂട്ടി ചിരിച്ചു.   മാമിയുടെ വീട്. ആകാശത്തിൽ പൂർണ ചന്ദ്രൻ ഉദിച്ചിരിക്കുന്നു. ഹാളിൽ മാമിയും അങ്കിളും അർച്ചനയും കിച്ചുവുമുണ്ട്. കിച്ചു സോഫയിൽ ഇരുന്നു എന്തോ കാര്യമായി വരക്കുകയാണ്.മാമി ഡയറക്ഷൻ വിടുന്നുണ്ട്. അൽപ്പം മാറി അർച്ചനയും അങ്കിളും ഇരിക്കുന്നു . "ദൈവം ഉണ്ടന്ന് പറയുന്നത് ഇതാണ് മോളെ " "എനിക്കിപ്പോഴും ഒന്നും അങ്ങോട്ട്‌ വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല അങ്കിളേ. " അങ്കിളൊന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു. "എല്ലാം ഒരു സ്വപ്നം പോലെ തോന്നുവാ " "സ്വപ്നമല്ല സത്യം. അച്ചു നിന്നെ ദൈവം ഉപേക്ഷിക്കില്ല.അല്ലെങ്കിൽ ഇങ്ങനൊക്കെ സംഭവിക്കുമോ...? "