Chapter Title : അരളി പൂവ് 5 [ആദി007]

ചെക്കന് നല്ലോണം അറിയാം.അർച്ചന സാരീ മാറി നൈറ്റി ഇട്ടു വന്നപ്പോഴേക്കും ചെക്കൻ കടന്നു കളഞ്ഞു

"ശെടാ ഇവൻ പോയോ ...ഇങ്ങു വരട്ടെ" അർച്ചന മെല്ലെ ഫോണുമായി അടുക്കളയിലേക്കു നടന്നു.ജോലി ചെയ്തു കൊണ്ട് തന്നെ അവൾ നാട്ടിലുള്ള തന്റെ അമ്മായി അമ്മയെ വിളിച്ചു വിളിച്ചു. "ഹലോ അമ്മേ " "അച്ചു മോളെ സുഖാണോ.കിച്ചു കുട്ടൻ എവിടെ ..?" "താഴെ പോയി അമ്മേ .അച്ഛൻ എവിടെ എല്ലാർക്കും സുഖം അല്ലെ " "അച്ഛൻ ഉറങ്ങുവാ മോളെ.ഇന്നലെയും വസ്തു നോക്കാൻ ആള് വന്നരുന്നു.പക്ഷെ വില ഒത്തില്ല മോളെ.ഇവിടുള്ള രാക്ഷസി അറിയാതെ വേണ്ടേ ചെയ്യാൻ എങ്ങനേലും ഇതുവിറ്റ് പൈസ എത്തിക്കാം മോളെ " അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ അർച്ചനയുടെ സ്വരം പതറി. "മം .." "മോളെ ഇടക്ക് അമ്മയും അച്ഛനും അങ്ങോട്ട്‌ ഇറങ്ങാമെ " "അയ്യോ അമ്മേ ഇത്ര ദൂരം.അച്ഛന് വയ്യാത്തതല്ലേ" "ഏയ് അതൊന്നും സാരമില്ല.കിച്ചുവിനെയും നിന്നെയും കാണാൻ കൊതി ആവുന്നു " "മം ...." അർച്ചനയുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു "മോളെ കിച്ചു വരുമ്പോ ഒന്ന് വിളിക്കണേ .ഇതിൽ കുത്തി വിളിക്കാൻ ഒന്നും അമ്മയ്ക്കും അച്ഛനും അറിഞ്ഞൂടാ.അയലത്തെ വീട്ടിലെ ചെക്കന് ജോലി ആയി.അവനാ ഇതൊക്കെ കുത്തിയും എടുത്തും ആരെങ്കിലും വിളിച്ചു തരുന്നേ .മോള് വിളിക്കണേ മോൻ വരുമ്പോ " കുഞ്ഞു കുട്ടിയെ പോലെ ആ വൃദ്ധ കെഞ്ചി അർച്ചനയ്ക്ക് തിരിച്ചു പറയാൻ വാക്കുകൾ കിട്ടിയില്ല. "ശെരി അമ്മേ.അവൻ വരുമ്പോൾ വിളിക്കാമെ " "ശെരി മോളെ " അവരുടെ ശബ്‌ദം ഇടറുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു "ഞാൻ വെക്കുവാ അമ്മേ " "മം ശെരി മോളെ " സ്വന്തം അമ്മ പോലും അല്ല .എങ്കിലും അവരുടെ സ്നേഹം .ആ വാത്സല്യം പോലും ലഭിക്കാൻ തനിക്കു യോഗം ഇല്ല അർച്ചന സ്വയം ശപിച്ചു [തുടരും]