Chapter Title : അരളി പൂവ് 5 [ആദി007]

കള്ള വെടി വെച്ചോ ...അതിന്നല്ലേ ഞാൻ എന്റെ മുത്ത് പറയുമ്പോൾ എല്ലാം ആഹ്ഹ്ഹ് സസ് കാല് കവച്ചു മ്മ്മ്മ് വെക്കുന്നെ ...." ആഞ്ഞു ആഞ്ഞു പണ്ണി പണ്ണി ..ഒടുവിൽ ദേവന്റെ കരിമൂർഖൻ ചീറ്റാറായി "ഒഹ്ഹ്ഹ് ആഹ്ഹ ടാ നാസറു പൂറാ നിന്റെ മേത്തച്ചി കെട്ട്യോൾ റംലയുടെ ആന കൂതിയിൽ ആഹ്ഹ്ഹ്ഹ്ഹ് പാല് പിടിച്ചോടാ ............................. .................ഇന്നാടി കൂതി കഴപ്പി എന്റെ കുണ്ണ പാല് ..മ്മ്മ് ആഹ്ഹ്ഹ് " "മ്മ്മ് ആഹ്ഹ്ഹ് ഹൂ ആഹ്ഹ്ഹ് ....." മൊത്തം പാല് റംലയുടെ കൂതിയിലേക്കു കുത്തി നിറച്ചു ദേവൻ അവളുടെ മുകളിലേക്ക് വീണു.ഇരുവരും കെട്ടി പുണർന്നു ചുണ്ടോട് ചുണ്ട് ചേർത്ത് ചപ്പി വലിച്ചു പതിയെ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണു. രാവിലെ റംല തട്ടി വിളിച്ചപ്പോളാണ് ദേവൻ ഉണർന്നത്. "മം ഇത്ര പെട്ടന്ന് നേരം വെളുത്തോ ..?" കണ്ണ് തിരുമി ദേവൻ മൂരി നിവർത്തി മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റു "ഇല്ല വെളുത്തില്ല .വേഗം റെഡി ആവു" മുടി കൊതി ഉണക്കികൊണ്ട് റംല കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി പറഞ്ഞു "നീ അതിന് മുൻപേ റെഡി ആയോ.സാരിയിൽ കസറീട്ടുണ്ട്" കണ്ണാടിയുടെ മുന്നിൽ നിന്നിരുന്ന റംലയെ ദേവൻ പിന്നിലൂടെ വന്നു ചുറ്റി പിടിച്ചു തന്നോട് ചേർത്തു "എന്റെ അള്ളോ വിട് ചെക്കാ.ദിവസം എത്രയായെന്നു അറിയോ?." "എന്നാലും എന്റെ ഉമ്മച്ചി പെണ്ണിനെ സാരിയിൽ കാണുമ്പോ വല്ലാത്തൊരു ലഹരിയാ" "ഉം മതി മതി കിന്നരിച്ചത് പോയി കുളിക്കു ചെല്ല് " "ഓ ശെരി മേടം.ഇന്നലെ ഒത്തിരി വേദനിച്ചോ ...?" മെല്ലെ ആ ചന്തികളിൽ തഴുകി കൊണ്ട് അയാൾ ചോദിച്ചു "ഓഹ് ഇല്ല ...ഞാൻ ചത്തു പോവാഞ്ഞത് ഭാഗ്യം.എന്തൊരു നീറ്റലാന്ന് അറിയോ അവിടൊക്കെ" "സോറി ടാ മുത്തേ" റംലയുടെ ചന്തികളെ തഴുകി ആ ചുണ്ടുകളെ മെല്ലെ ഒന്ന് മുത്തി "എനിക്കും തോന്നിയതാ തിരിച്ചൊന്നു വേദനിപ്പിക്കാൻ " ചുണ്ടുകൾ പരസപരം മാറ്റിയപ്പോൾ റംല പറഞ്ഞു "മം എന്നിട്ടെന്താ നോവിക്കാഞ്ഞേ..?" "ഹം പിന്നെ ഞാൻ ജീവനോടെ കാണില്ലല്ലോ" "അപ്പൊ മോൾക്ക് അറിയാം" "അറിയാലോ മേല് നൊന്താൽ പിന്നെ പ്രാന്തല്ലേ " ദേവൻ പൊട്ടി ചിരിച്ചു "മതി മതി ചിരിച്ചത് "