Chapter Title : അരളി പൂവ് 6 [ആദി007]

അത്.എല്ലാരുടെയും മുഖത്തു സന്തോഷം അലതല്ലി.

പോസ്റ്മാന്റെ സന്തോഷം അർച്ചനെ പോലെ ഒരു സുന്ദരിയെ കണ്ടതുകൊണ്ടാണ്.അനുഭവിക്കാനോ യോഗം ഇല്ല.എന്നാൽ ആ കാഴ്ച എങ്കിലും നല്ല സുഖം തരട്ടെ എന്ന മട്ടിൽ പോസ്റ്മാൻ മറ്റാരുടെയും കണ്ണിൽ പെടാതെ അർച്ചനയെ ഒന്ന് അളന്നു . ഇളം പിങ്ക് നിറത്തിലെ നൈറ്റി.ശരീരത്തോടെ അത്രക്ക് ഒട്ടി കിടക്കുകയല്ലെങ്കിലും ഷേപ്പ് അത്യാവിശം വ്യക്തമാണ്.വയർ തീരെ ഇല്ല.മുടി അഴിച്ചിട്ടിരിക്കുന്നു.കഴുത്തിൽ വെള്ള തുള്ളികൾ അഴക് വർദ്ധിപ്പിച്ചിരുന്നു.ചുവന്ന ചുണ്ടകൾ.ആരെയും മയക്കുന്ന പാല് പുഞ്ചിരി.നെറ്റിയിൽ ഒരു സിന്ദൂരം കുറി മാത്രം ആ വെളുത്ത മുഖത്തിനു അത് വല്ലാത്ത ഒരു ആകർഷണം ആണ്.ചെറിയ രണ്ടു ജിമിക്കികൾ കുഞ്ഞൊരു സ്വർണമാല .കഴുത്തു അതികം ഇല്ലാത്ത നൈറ്റി ആയതിനാൽ മുലയുടെ വെട്ടും നെഞ്ചിലെ മുഴപ്പും അത്ര വ്യക്തമല്ല എങ്കിലും രണ്ടു ചെന്തേങ്ങകളാണന്നു ഉറപ്പു.തൂങ്ങി ആടിയിട്ടില്ല അത് ഉറപ്പു. 'ഹോ കെട്ട്യോന്റെ ഭാഗ്യം' അയാൾ മനസ്സിൽ ആർത്തിയോടെ പറഞ്ഞു നിർമല പറഞ്ഞത് സത്യമായി.ജോലി അർച്ചനയ്ക്ക് ഉള്ളതായിരുന്നു. ഈ സന്തോഷം നിര്മലയെ അറിയിക്കാൻ അർച്ചനയുടെ മനസ്സ് വെമ്പി.അവൾ ഉടനെ ഫോൺ വിളിക്കാൻ മുകളിലേക്ക് ഓടി. നൈറ്റിയുടെ ഉള്ളിലൂടെ കുലുങ്ങി തെറിക്കുന്ന അർച്ചനയുടെ ഇരു ചന്തികളെയും നോക്കി പതിവുപോലെ പോസ്റ്മാൻ 'തനിക്ക് ഇത് വിധിച്ചിട്ടില്ല" എന്ന മട്ടിൽ ഖേദം പ്രകടിപ്പിച്ചു പുറത്തേക്ക് നടന്നു. "ആ പറ പോത്തേ " "ഡി ജോലി കിട്ടി" "ആഹാ കലക്കി.ഞാൻ അപ്പോഴേ പറഞ്ഞില്ലേ.ട്രീറ്റ്‌ ഉണ്ട് പോത്തേ " "ഏറ്റടി കൊതിച്ചി " "ആട്ടെ എന്ന ജോയിൻ ചെയെണ്ടേ ?" "അടുത്ത് തിങ്കൾ " "അപ്പോ ഇനി ആകെ 3,4 ദിവസം എല്ലേ..?" "മം ആടി." വിശേഷങ്ങൾ പങ്കു വെച്ച് ഇരുവരും ഫോൺ വെച്ചു.അർച്ചനയുടെ മനസ്സിൽ എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷവും സമാധാനവും ആയിരുന്നു അപ്പോൾ.അൽപ നേരം അവൾ ദൈവത്തിന്റെ ചിത്രത്തിന്റെ മുന്നിൽ ഇരുന്നു പ്രാർത്ഥിച്ചു.ശേഷം ഈ വിവരം ഭർത്താവിന്റെ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും വിളിച്ചു അറിയിച്ചു പാവങ്ങൾക്ക് ആ വാർത്ത ഒരു ആശ്വാസമായിരുന്നു.കുറച്ചു നേരം കിച്ചു ആയിട്ടും അവർ കത്തി വെച്ചിരുന്നു.

നാസറിന്റെ വീട് റംല വളരെ ക്ഷീണിതയായി ആണ് വീട്ടിൽ എത്തിയത്.ഉദേശിച്ച കാര്യം നടന്നും ഇല്ല തന്റെ ഭർത്താവിനെ