Chapter Title : അരളി പൂവ് 7 [ആദി007]

ഒരേപോലെ നീറാൻ റംലയും ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു കാരണം അയാൾ അത്രക്ക് ദുഷ്ടനാണ്.ആയതിനാൽ റംല മറുത്തൊന്നും പറയാതെ അലിയുടെ വാക്കുകളെ അനുകൂലിച്ചെന്നമട്ടിൽ ഒരു ചിരി പാസ്സാക്കി സോഫയിൽ ഇരുന്നു.

സോഫയിൽ റംലയുടെ ചന്തി പന്തുകൾ അമർന്നതും അവളുടെ ഇരിപ്പടം കിണറു പോലെ താഴ്ന്നു പോയി.ഇതെല്ലാം അലിയും ജബ്ബാറും ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.ആ ചന്തി പന്തുകളെ കുഴച്ചു ഞെരിക്കാൻ അലിയുടെ കൈകൾ തരിച്ചു വന്നു.

"ദേവന് അടുത്ത് ബന്ധുക്കളോ കുടുംബമോ ഒന്നും ഇല്ല.അതാ ഓൻ ഒരു ഒറ്റയാനെപ്പോലെ നടക്കണത്"

"ഒന്നെന്നാൽ ഒരു കുടുംബം ഉണ്ടാക്കി കൊടുക്കടാ"
ജബ്ബാറിന്റെ അഭിപ്രായത്തെ ചെറുതാക്കി നാസർ മറുപടി പറഞ്ഞു

"അങ്ങനെ അല്ല ഇക്ക.അവൻ പറഞ്ഞതിൽ കാര്യമുണ്ട്.ഇഷ്ടക്കാരുണ്ടെൽ അവൻ ഇങ്ങനെ എടുത്ത് ചാടില്ല."

"അതിപ്പോ അവനു ആരും ഇല്ലല്ലോ "
റംല അലിയോട് പറഞ്ഞു

"ഇനി ഇപ്പൊ എന്ത് ചെയ്യാൻ"
ക്ഷമയോടെ നാസർ അലിയോട് ചോദിച്ചു

"ഒരു മാർഗം ഉണ്ട്.ദേവന്റെ കമ്പനിയിലെ ആരേലും ചാക്കിട്ടാൽ മതി.അതിപ്പോ അവന്റെ ഏത് സ്ഥാപനത്തിലെ ആളായാലും ഓക്കേ"

"അത് ശെരിയാ അവന്റെ സ്ഥാപനത്തിൽ നമ്മുടെ ഒരാളുണ്ടെൽ സാമ്പത്തികമായി അവനെ തകർക്കാൻ നമുക്ക് ഒരുപാട് അവസരം കിട്ടും "
പൂർണമായി അലിയുടെ നേർക്ക് തിരിഞ്ഞുകൊണ്ട് റംല പറഞ്ഞു

"അതിപ്പോ ആരെ പിടിക്കാന...?"
നാസർ ചോദിച്ചു

"ഒരാളുണ്ട്"

എല്ലാവരും അലിയുടെ മുഖത്തേക്ക് ആകാംഷയോട് നോക്കി

"എടാ ജബ്ബാറെ ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ എന്റെ ഒരു ഫ്രണ്ട് അർച്ചനയെ കുറിച്ച്"

"മം മം "
അർച്ചനയുടെ പേര് കേട്ടപ്പോൾ ജബ്ബാറിന്റെ മുഖമൊന്നു തുടുത്തു .

"അവൾ അടുത്ത ദിവസം മുതൽ ടെക്നോ സൊല്യൂഷൻസിൽ ജോയിൻ ചെയ്യ്യുവാ.ഞാൻ ഒന്ന് ശ്രമിച്ചു