Chapter Title : അരളി പൂവ് [ആദി 007]

നോക്കുന്നു.ഒപ്പം കണ്ണുകൾ പരതുന്നു. "ഒരു രക്ഷയും ഇല്ലേ. ഹം കുറെ ഒറക്കം ഒഴിഞ്ഞു പിഎസ്സി നോക്കിയത് വെറുതെ ആയി. ലിസ്റ്റിൽ പോലും ഇല്ല" (ഒന്ന് നെടുവീർപ്പെട്ടു) "പിന്നെ ഉള്ളത് ഇതാ.ഇതിൽ ഒരു കുന്തവും ഇല്ല എനിക്ക് പറ്റിയത് " (നിരാശയോടെ അവൾ സ്വയം പുലമ്പി) "ടെക്നോ സൊല്യൂഷൻസ്. അഹ് കിട്ടിപ്പോയി." (അർച്ചനയുടെ കണ്ണുകൾ ഒന്ന് വിടർന്നു ) "വിവിധ തസ്തികകളിൽ സ്റ്റാഫിനെ ആവിശ്യമുണ്ട്. കമ്പ്യൂട്ടർ പരിജ്ഞാനം. ബി ടെക്, ഡിഗ്രി, ഡിപ്ലോമ യോഗിത. പ്രായ പരുതി 35.മുൻപരിചയം ഉള്ളവർക്കു മുൻകടന. " (മുഖത്ത് ഒരു ചിരി പടർന്നു ) "ഉണ്ടല്ലോ എത്രവേണേലും മുൻപ് പരിചയം ഉണ്ടല്ലോ." (തൊഴിൽ വാർത്ത കൈയിൽ എടുത്തതിനു ശേഷം) "നീ തങ്കപ്പനല്ലടാ പൊന്നപ്പനാ പൊന്നപ്പൻ " അർച്ചന ഉടനെ തന്നെ ടെക്നോ സൊല്യൂഷൻസിന്റെ മെയിൽ ലേക്ക് തന്റെ സിവി അയച്ചു.

പെട്ടന്നാണ് അർച്ചനയുടെ അടുത്തേക്ക് ഒരു വൃദ്ധയും പെൺകുട്ടിയും കടന്നു വന്നത്. കുട്ടി സ്കൂൾ യൂണിഫോം ആണ് ധരിച്ചിരിക്കുന്നത്. മുഖത്ത് നല്ല അവശതയുണ്ട് അവൾ വൃദ്ധയുടെ ഇടുപ്പിലേക്ക് ചാഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു. അവരിലും ക്ഷീണം ഉണ്ട്. മുഖത്തൊരു അങ്കലാപ്പ്. അർച്ചന അവരുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു "എന്താ അമ്മേ " "മോളെ ഇതിന്റെ കൊച്ചുമോളെ സ്കൂളിൽ പോയിട്ടു വന്നപ്പോ പൊള്ളുന്ന പനി ശർത്തിക്കുകയും ചെയ്തു " അർച്ചന പെൺകുട്ടിയെ നോക്കി കിച്ചുവിന്റെ അതെ പ്രായം. അവൾ മെല്ലെ പുഞ്ചിരിച്ചു ശേഷം വൃദ്ധയോടായി പറഞ്ഞു "അയ്യോ അമ്മേ ഞാൻ ഡോക്ടർ അല്ല കമ്പ്യൂട്ടർ സ്റ്റാഫ്‌ ആണ്." "അവിടെയാണ് ഡോക്ടർ ഉള്ളത് " അപ്പുറത്തെ ചെറിയ ഒരു നില കെട്ടിടം ചൂണ്ടി പറഞ്ഞു "മോളെ അവിടെ പോയതാ അപ്പൊ നേഴ്സ് പറഞ്ഞു ഡോക്ടർ പോയന്ന് " അർച്ചന ദ്രിതിയിൽ വാച്ച് നോക്കി "അയ്യോ മണി നാലായി " അവൾ പതിയെ പുറത്തേക്കു നോക്കി. "ഭാഗ്യം ഡോക്ടർ പോയില്ല" അവരോടായി പറഞ്ഞു. ശേഷം മൂവരും അവിടേക്കു നടന്നു. വൃദ്ധയെ കണ്ടപാടെ ഹെഡ് നേഴ്സ് അല്പം ഉച്ചത്തിൽ "നിങ്ങളോടല്ലേ ഡോക്ടർ ഇല്ലന്ന് പറഞ്ഞത്. സമയം കഴിഞ്ഞു " വൃദ്ധ ദയനീയമായി അർച്ചനയെ നോക്കി.അവരുടെ