Chapter Title : അറവുകാരൻ [Achillies]

ഊറ്റിക്കുടിക്കല്ലേ,....എന്താന്ന് വച്ചാൽ ചെയ്യരുതോ…"

നാണം പൂണ്ടു ശ്രീജ ചോദിച്ചു.

"നിന്നെ ഇങ്ങനെ നോക്കി ഇരുന്നാൽ മതി പെണ്ണെ എനിക്ക് പോവാൻ…"

സണ്ണി പറഞ്ഞതും മുണ്ടിനടിയിൽ ശ്രീജയുടെ വിടർന്നു മുറ്റിയ ചന്തിയാൽ അമർന്നിരുന്ന സണ്ണിയുടെ കുണ്ണ ഒന്ന് വെട്ടി.
ചന്തിയിലെ കൊച്ചു സണ്ണിയുടെ വെട്ടു മനസിലാക്കിയ ശ്രീജ സണ്ണിയുടെ കഴുത്തിൽ കളിമട്ടിൽ പിടി മുറുക്കി.

"ദേ മനുഷ്യ മുണ്ടിൽ ഒഴുക്കിയാൽ കൊല്ലും ഞാൻ…
"

"പിന്നെ എവിടെ ഒഴുക്കണം….?"

വിയർപ്പ് ചാലിട്ടു നിന്ന ശ്രീജയുടെ ഉരുണ്ട കവിളിൽ തലോടി കാമം സ്പുരിക്കുന്ന കണ്ണുകളോടെ സണ്ണി ചോദിച്ചപ്പോൾ അവന്റെ തലോടലിൽ ഒന്ന് മയങ്ങിയ .ശ്രീജ ചൂട് വമിക്കുന്ന അവന്റെ കൈ സ്വന്തം കൈക്കുള്ളിൽ ആക്കി, അവന്റെ കരം അരയിൽ ചുരുണ്ടുയർന്ന സാരിക്കു മുകളിലൂടെ ചുട്ടു പഴുത്തു തുടിക്കുന്ന അവളുടെ അപ്പത്തിലേക്ക് അമ്മർത്തി വെപ്പിച്ചു.

സാരിക്കു മുകളിലൂടെ കയ്യിലേക്ക് ആലയിലെന്ന പോലെ ചൂട് വമിച്ചപ്പോൾ സണ്ണി ആഹ് തുടിപ്പ് ആകെ മൊത്തം അമർത്തിപ്പിഴിഞ്ഞു.
ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ ഉള്ള പിഴിയലിൽ തുള്ളിപ്പോയ ശ്രീജ വിറച്ചു ചാടിക്കൊണ്ട് സണ്ണിയുടെ മേലേക്ക് വീണു.
അവന്റെ കുറ്റിത്താടി നിറഞ്ഞ മുഖത്ത് സ്വയം മുഖമുരച്ചു നിർവൃതിയിലാഴുമ്പോഴും സണ്ണിയുടെ കൈ അവളുടെ പൂവിനെ ഞെരിച്ചു തേനെടുക്കുകയായിരുന്നു, അമർത്തി നിശ്വസിച്ചു സുഖം ആസ്വദിച്ച ശ്രീജ കഷ്ടപ്പെട്ട് സണ്ണിയുടെ നെഞ്ചിൽ കൈകുത്തി ഉയർന്ന ശേഷം കവക്കിടയിൽ ആക്രമണം നടത്തുന്ന കൈ പിടിച്ചു മാറ്റി.
അരയ്ക്ക് മുകളിലിരുന്നു കിതക്കുന്ന ശ്രീജയെ എന്ത് പറ്റി എന്നാ ഭാവത്തിൽ സണ്ണി നോക്കി.

"അരഭാഗം നനഞ്ഞ സാരിയുമുടുത് കവലയിലേക്ക് ഞാൻ നടന്നാലെ നാട്ടുകാര് പിന്നെ എനിക്ക് പുതിയ പട്ടം ചാർത്തി തരും……
അതോണ്ട് മുഴുവൻ ഊരിയിട്ടേച്ചു എന്റെ ഇച്ഛായനെ ഞാൻ അടക്കി തരാം…"

സണ്ണിയുടെ സിൽക്ക് ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടൺ ഓരോന്നായി ഊരിക്കൊണ്ട് ശ്രീജ പറഞ്ഞത് കേട്ട സണ്ണിയുടെ ഉള്ളിൽ ദേഷ്യം തിളച്ചു പൊങ്ങി.

"നിനക്കങ്ങനെ ഒരു പട്ടം ചാർത്തി തരുന്ന ഒരുത്തനേയും കരുവാക്കുന്നിൽ പിന്നെ ആരും ജീവനോടെ കാണുകേല….
അങ്ങനെ ചോദിക്കുന്നവന്മാരോട് തല ഉയർത്തി പറഞ്ഞോണം നീ സണ്ണിയുടെ പെണ്ണാന്നു….എന്നിട്ടു സകലതും ഇട്ടെറിഞ്ഞു കൊച്ചിനേം വിളിച്ചോണ്ട് എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോന്നോളണം….."