Chapter Title : അർച്ചനയുടെ പൂങ്കാവനം 9 [Story like]

നിന്റെ പൂറിമോളെ...

അയ്യടാ... മോൻ വേഗം റൂമിലേക്ക് പോകാൻ നോക്ക്... ഞാനൊരു തമാശ പറഞ്ഞതാ...

രാധൂട്ടി... പ്ലീസ്...

ഒരോ രാധൂട്ടിയും ഇല്ല... മോൻ പോകാൻ നോക്ക്.... നീ പോയിട്ടും വേണം..

എന്ത്...

എന്റെ അനുക്കുട്ടിയെ ഒന്നു വളക്കാൻ...

മ്... മരുമകൾ വന്നകൊണ്ട് അവൾക്കിനി അഭിയുടെ കൂടെ കിടക്കാൻ പറ്റില്ലാല്ലോ

മ്... അവളു കുഞ്ഞിന്നാള് തൊട്ട് അഭിമോന്റെ നെഞ്ചിൽ കിടന്നല്ലേ വളർന്നത്... ജിത്തു വേട്ടനെന്നു വെച്ചാ ജീവനാ അനൂട്ടിക്ക്....

മ്... പാവം.. അഭിയളിയന് അറിയില്ലാല്ലോ.. രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞാൽ അവന്റെ കുഞ്ഞി പെങ്ങൾ എന്റെ നെഞ്ചിലെ ചൂടും പറ്റിയാ കിടന്നുറങ്ങാൻ പോകുന്നേന്ന്... ഹഹഹ

മ് കൂടുതൽ ചിരിക്കേണ്ട... അവനെ വല്ലതും പറഞ്ഞൂന്നറിഞ്ഞാലേ... അനുമോളു അതോടെ നിർത്തും നമ്മുക്ക് തരുന്ന സപ്പോർട്ട്...

മ്.. എന്നാലേ... നീയനുക്കുട്ടീനെ വളച്ച് എനിക്ക് സീലും പൊട്ടിക്കാൻ തരാൻ നോക്ക്... ഞാൻ പോയേക്കുവാ...

അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് സംഗീത് തന്റെ മടിയിൽ കിടന്ന അഞ്ജിതയുടെ വയറ്റത്ത് കൈകൊണ്ട് ഇക്കിളിയാക്കിയിട്ട് റൂമിൽ കൊച്ചുറങ്ങുവല്ലേ... അങ്ങോട്ട് പോകാമെന്ന് പറഞ്ഞു..... ഇവരുടെ ഇടയിൽ നിന്നും എങ്ങനെ റൂമിലേക്ക് സംഗീതേട്ടനെ വിളിച്ചു കൊണ്ടു പോയി തന്റെ കാമക്കഴപ്പ് തീർക്കാം എന്നാലോചിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന അഞ്ജിതക്കതൊരു ആശ്വാസമായിരുന്നു. അവളപ്പോൾ അമ്മയോടും അനുവിനോടും റൂമിലേക്ക് പോകുവാന്നും പറഞ്ഞ് തന്റെ കാമക്കഴപ്പ് സംഗീതേട്ടനെ കൊണ്ടെങ്കിലും തീർപ്പിക്കാമെന്നും മനസിൽ ചിന്തിച്ചു കൊണ്ട് അവളവന്റെ കൈയിൽ തൂങ്ങി പിടിച്ച് അവരുടെ റൂമിലേക്ക് പോയി...

അതേസമയം അഞ്ജിതയുമായി സംസാരിക്കുമ്പോഴും അമ്മയുടെ മടിയിൽ സോഫയിൽ കിടക്കുകയായിരുന്ന അനുവിന്റെ മനസിൽ തന്റെ ഫോൺ വെള്ളം വീണ് കേടായതുകൊണ്ട് ബാംഗ്ലൂരിൽ നിന്നും പോന്നതിനു ശേഷം തന്റെ ആൽബിച്ചയാനെയൊന്ന് കോണ്റ്റാക്ട് ചെയ്യാൻ പറ്റാത്തതിന്റെ സങ്കടമായിരുന്നു. അഭിജിത്തെന്ന അവളുടെ സ്വന്തം ജിത്തുവേട്ടൻ അവൾക്ക് പുതിയ ഫോൺ വാങ്ങി കൊടുത്തെങ്കിലും പഴയ ഫോണിൽ നിന്നും നമ്പരൊന്നും എടുക്കാൻ പറ്റാത്തത് കൊണ്ട് അവൾക്ക് ആരെയും കോണ്ടാക്റ്റ് ചെയ്യാൻ പറ്റിയിരുന്നില്ല..... ഇനി ബാംഗ്ലൂരിലെ റൂമിൽ ചെന്നാലെ തന്റെ ഡയറിയിൽ നിന്നും അവരുടെയെല്ലാം നമ്പരെടുത്ത് വിളിക്കാനൊക്കൂ... അവളുടെ ഇച്ചായനോട് കോണ്ടാക്റ്റില്ലാതെ ഇരുന്ന ഓരോ നിമിഷവും അവൾക്ക് അവൻ തനിക്ക് ആരെല്ലാമൊക്കെയോ ആയിരുന്നെന്നുള്ള ചിന്തകളായിരുന്നു മനസിൽ... ഒരിക്കലും