Chapter Title : അർദ്ധപ്രാണസഖി 3 [Lee child]

ലോകം ഒരു നിമിഷം നിശ്ചലമായതുപോലെ തോന്നി. "അർജുൻ... നീ... നീ എന്തൊക്കെയാ പറയുന്നത്? ആ സ്ത്രീ നിന്റെ അമ്മയാണെന്നോ?"

​അനന്യയുടെ അമ്പരപ്പ് മാറിയില്ല. അവൾ പതുക്കെ ചോദിച്ചു, "അപ്പോൾ, ഇനി എന്താണ് നിന്റെ പ്ലാൻ? നിന്നെയും അച്ഛനെയും ഉപേക്ഷിച്ചുപോയ ആ സ്ത്രീയോട് പ്രതികാരം ചെയ്യാനാണോ നിന്റെ തീരുമാനം? അവരെ ഈ കമ്പനിയിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കണോ?"

​അർജുൻ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി ശാന്തനായി പറഞ്ഞു. "ഇല്ല അനന്യ... എനിക്ക് ആരോടും പ്രതികാരമില്ല. പ്രത്യേകിച്ച് എന്റെ അമ്മയോട്."

​അനന്യ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. "അതെന്താ? അവർ ചെയ്തത് തെറ്റല്ലേ?"

​അർജുൻ തിരിഞ്ഞുനിന്ന് അവളെ നോക്കി വിശദീകരിച്ചു:

​"ഒന്നാമതായി, എന്റെ അമ്മയ്ക്ക് അവളുടെ ജീവിതം എങ്ങനെ ജീവിക്കണമെന്ന് തീരുമാനിക്കാനുള്ള പൂർണ്ണ അവകാശമുണ്ട്. സങ്കടകരമാണെങ്കിലും, മറ്റൊരാളോടൊപ്പം സന്തോഷം കണ്ടെത്താനാണ് അവൾ ആഗ്രഹിച്ചതെങ്കിൽ അതിനെ തടയാൻ എനിക്ക് അധികാരമില്ല. അവൾ അവളുടെ വഴി തിരഞ്ഞെടുത്തു."

​അവൻ തുടർന്നു, "രണ്ടാമതായി, ഞാൻ ഇപ്പോൾ ആ പഴയ 'ദേവ്' അല്ല. ഞാൻ അർജുനാണ്. എനിക്ക് ജീവിതത്തിൽ വ്യക്തമായ മറ്റൊരു ലക്ഷ്യമുണ്ട് (Sole purpose).എന്റെ കരിയറിൽ വിജയിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നത് മാത്രമാണ് എന്റെ ദൗത്യം. ആ ദൗത്യത്തിനിടയിൽ എന്റെ അമ്മ ഒരു തടസ്സമാകില്ല. പഴയ മുറിവുകൾ മാന്തിപ്പൊളിച്ച് സമയം കളയാൻ എനിക്ക് താല്പര്യമില്ല. അവൾ അവളുടെ ലോകത്ത് ജീവിക്കട്ടെ, ഞാൻ എന്റെ ലോകത്തും."

​അർജുന്റെ വാക്കുകളിലെ പക്വത അനന്യയെ അദ്ഭുതപ്പെടുത്തി. എങ്കിലും അവന്റെ ഉള്ളിലെ ആഴത്തിലുള്ള വേദന ആ കണ്ണുകളിൽ അവൾക്ക് കാണാമായിരുന്നു.

വിശ്വനാഥൻ ബിസിനസ്സ് ആവശ്യങ്ങൾക്കായി വിദേശത്തായതിനാൽ വീട് കുറച്ച് ശാന്തമായിരുന്നു. എങ്കിലും ശാലിനി തന്റെ മൂന്ന് മക്കൾക്കൊപ്പം സമയം ചെലവഴിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. വിശ്വനാഥന്റെ മക്കളാണെങ്കിലും ശാലിനി അവരെ സ്വന്തം മക്കളെപ്പോലെയാണ് വളർത്തിയത്. മൂന്ന് പേരും മൂന്ന് സ്വഭാവക്കാരാണ്:

​മാളവിക (മൂത്ത മകൾ): ശാന്തസ്വഭാവക്കാരി, എന്തിലും പക്വത കാണിക്കുന്നവൾ. ബാംഗ്ലൂരിലെ ഒരു പ്രമുഖ കോളേജിൽ അവസാന വർഷ വിദ്യാർത്ഥിനി.

​വിക്രം (രണ്ടാമത്തെ മകൻ): എപ്പോഴും തമാശകളും കുസൃതികളുമായി നടക്കുന്നവൻ. സ്‌പോർട്‌സിലാണ് അവന് താല്പര്യം.

​ദിയ (ഇളയ മകൾ): വീടിന്റെ ഓമന. എപ്പോഴും ശാലിനിയുടെ കൂടെ ഒട്ടിനിൽക്കുന്നവൾ.

​

ലിവിംഗ് റൂമിലെ വിശാലമായ സോഫയിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു അവർ. വിക്രം തന്റെ പുതിയ ഫുട്ബോൾ ബൂട്ടിനെക്കുറിച്ച് വാചാലനാകുന്നു. ദിയ ശാലിനിയുടെ മടിയിൽ തലവെച്ച് കിടന്ന് സ്കൂളിലെ വിശേഷങ്ങൾ പറയുന്നു.

​"അച്ഛൻ എന്ന് വരും അമ്മേ?" ദിയ കൊഞ്ചലോടെ ചോദിച്ചു.

"അച്ഛന്റെ മീറ്റിംഗുകൾ തീരാൻ ഒരാഴ്ച കൂടി എടുക്കും