Chapter Title : അർദ്ധപ്രാണസഖി [Lee child]

ഞാൻ 'അമ്മ തടിക്കുന്നു' എന്ന് പറഞ്ഞതിനെക്കുറിച്ച് അവർ അവിടെയിരുന്ന് സംസാരിച്ചു കളിയാക്കി. ഒടുവിൽ അമ്മ തിരിച്ചുപോകാൻ എഴുന്നേറ്റു…

അമ്മ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് പോകാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോഴാണ് വിശ്വനാഥൻ ആ ചോദ്യം ചോദിച്ചത്.

​വിശ്വനാഥൻ: "ശാലൂ, നീ വരുമ്പോൾ ദേവൂട്ടി ഉണർന്നിരുന്നോ? അവൻ എന്തെങ്കിലും ശ്രദ്ധിച്ചോ?"

​അമ്മ: (ഒരു ദീർഘശ്വാസത്തോടെ) "അവൻ ഉണർന്നിരുന്നു വിശ്വേട്ടാ. ഞാൻ തിരികെ വന്നപ്പോൾ എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചതാ. അന്ന്... എന്റെ നെഞ്ചിലെ ആ വെള്ള ദ്രാവകം (white fluid) അവന്റെ കവിളിൽ പറ്റി. അവൻ അത് കണ്ടു."

​വിശ്വനാഥൻ: (ഒരു കൗതുകത്തോടെയുള്ള ചിരിയോടെ) "എന്നിട്ട്? അവൻ എന്തെങ്കിലും ചോദിച്ചോ?"

​അമ്മ: "ചോദിച്ചു. എന്താണെന്ന് അവൻ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി. ഞാൻ പെട്ടെന്ന് ഹോർമോൺ ചേഞ്ച്സ് കൊണ്ടാണെന്ന് പറഞ്ഞ് ഒഴിവായി. ആ പാവം കുട്ടി അത് വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്തു."

​വിശ്വനാഥൻ: (പരിഹാസത്തോടെയുള്ള ഒരു മൂളൽ) "ഹോർമോൺ ചേഞ്ച്‌സ്! കൊള്ളാം ശാലൂ... അവൻ അത്രയും നിഷ്കളങ്കനാണെന്ന് എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു. പക്ഷേ സൂക്ഷിക്കണം, അവൻ വലുതാവുകയാണ്."

​അമ്മ: "അവൻ ഇപ്പോഴും ആ പഴയ അഞ്ചു വയസ്സുകാരനാണ് വിശ്വേട്ടാ. നമുക്കിടയിലുള്ള ഈ 'ബിസിനസ്സ്' അവന് ചിന്തിക്കാൻ പോലുമാകില്ല. പക്ഷേ എനിക്ക് പേടിയാ... ഹോസ്പിറ്റലിൽ വെച്ച് കുഞ്ഞ്..."

​വിശ്വനാഥൻ: "അതൊന്നും നീ ഓർത്ത് പേടിക്കണ്ട. ഇപ്പോൾ ഞാൻ തന്ന ആശ്വാസം മതിയല്ലോ? അപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞത് മറക്കണ്ട... വിജയദശമി വരെ ഈ രഹസ്യം നമുക്കിടയിൽ തന്നെ ഇരിക്കണം. ഗുഡ് നൈറ്റ് ശാലൂ."

​അമ്മ: "ഗുഡ് നൈറ്റ് വിശ്വേട്ടാ.”

"അമ്മ പുറത്തിറങ്ങുന്ന ശബ്ദം കേട്ടതും ഞാൻ വേഗത്തിൽ മുറിയിലേക്ക് ഓടി.

കട്ടിലിൽ കിടന്ന് കീഹോളിലൂടെ പുറത്തേക്ക്