Chapter Title : അറിഞ്ഞതും അറിയാനുള്ളതും 4 [ലോഹിതൻ]

ഗോവിന്ദട്ടനെ കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ചിരിവന്നു..

അച്ചായൻ ഒരു ഗ്ലാസിൽ കുറച്ചു മദ്യം ഒഴിച്ച് വെള്ളവും ചേർത്ത് ഏട്ടന്റെ നേരെ നീട്ടിയിട്ട് പറഞ്ഞു..

ഗോവിന്ദാ.. നീ ഇത് അങ്ങോട്ട് പിടിപ്പീര്.. എന്നാലെ നിനക്ക് ഒരു ഉഷാർ വരുകയുള്ളു...

ഏട്ടൻ അപ്പോൾ തന്നെ അതു വാങ്ങി വിഴുങ്ങി.. ആൾക്ക് അൽപ്പം അകത്തു ചെന്നാൽ മതി പറ്റാകാൻ..

സാധാരണ രണ്ട് പെഗ്ഗ് അടുപ്പിച്ചു ഒഴിച്ച് കൊടുക്കുന്നതാണ്.. വേഗം ഏട്ടനെ കിടത്തിയാലല്ലേ എന്നെ കൈ വെയ്ക്കാൻ പറ്റുകയുള്ളു..

പക്ഷേ ഇന്ന് ഒരു പെഗ്ഗിൽ നിർത്തി..

ബോധത്തോടെ ഇരിക്കുമ്പോൾ എന്തു വേണമെങ്കിലും ഇപ്പോൾ ചെയ്യാൻ പറ്റുമല്ലോ..

ഞാൻ ഏട്ടൻ കേൾക്കാതെ ഒന്നുകൂടി കൊടുക്കാൻ ആംഗ്യം കാണിച്ചതാണ്..

അച്ചായൻ സമ്മതിച്ചില്ല...

പിന്നെ എന്നെ വിളിച്ച് അടുത്തിരുത്തിയിട്ട് ഏട്ടനോട് പറഞ്ഞു..

ഗോവിന്ദാ ഇന്ന് നിന്റെ ഭാര്യയെ ഞാൻ ഊക്കാൻ പോകുവാണ്.. ഇന്നലെ നീ ഒളിഞ്ഞു നോക്കിയത് ഇവൾ എന്നോട് പറഞ്ഞു.. ഇനി മുതൽ നീ അങ്ങനെ വിഷമിക്കേണ്ട..

ദാ.. ഇവിടെ നിന്റെ മുന്നിലിട്ട് ഞാൻ ഇവളെ ഊക്കും.. നിനക്ക് വിരോധമൊന്നുമില്ലല്ലോ..നീ നോക്കിയിരുന്നു വാണം വിട്ടോ...

അപ്പോൾ ഞാൻ ചാടി പറഞ്ഞു.. യ്യോ.. ഇവിടെ വേണ്ട.. മുറിക്കുള്ളിൽ പോകാം.. ചെറുക്കൻ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി വന്നാലോ..

വന്നാൽ അവനും കാണട്ടെ.. അവന്റ തന്തയുടെ മുന്നിൽ കിടന്ന് തള്ള സു ഖിക്കുന്നത്..

സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഒരു നിമിഷം ഞാൻ തരിച്ചു നിന്നുപോയി...

എന്റെ പെരുവിരലിൽ നിന്നും ഉച്ചി വരെ ഒരു പെരുപ്പ്.. കറണ്ട് അടിച്ചപോലെ..

അച്ചായൻ എന്നെ ഊക്കുമ്പോൾ ഏട്ടനും രവിയും ഒരുമിച്ചു കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്നാൽ...

അയ്യോ വേണ്ട.. ഏട്ടനെപോലെയല്ല.. അവൻ എന്റെ മകനാണ്...

ഏട്ടന്റെ സ്വത്ത് ഏട്ടന് ഇഷ്ടമുള്ളവർക്ക് കൊടുക്കാം.. അതുപോലെയാണോ അവൻ.. അതും കൊച്ചു ചെറുക്കൻ.. ങ്ങും അച്ചായൻ പറഞ്ഞപോലെ അത്ര കൊച്ചൊന്നും അല്ല.. വയസ്സ് പതിനെട്ടു കഴിഞ്ഞു...

ഞാൻ ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ അച്ചായൻ എന്നെ തൂക്കിയെടുത്ത് തോളിൽ ഇട്ടുകൊണ്ട് ഏട്ടനോട് പറഞ്ഞു..

വാടാ ഗോവിന്ദാ... പോയി ആ മുറിയൊന്നു തുറന്നേ.. ഈ ചരക്കിനെ ഒന്ന് അകത്തൊട്ട് കയറ്റട്ടെ...

എഴുപതു കിലോയിൽ കൂടുതൽ ഭാരമുള്ള എന്നെ പുഷ്പം പോലെ എടുത്തു