Chapter Title : അറിഞ്ഞതും അറിയാനുള്ളതും 6 [ലോഹിതൻ]

അവൻ അങ്ങിനെയാണ് എന്ന്..?

എങ്ങിനെയാണെന്ന്..?

അല്ല.. ഗോവിന്ദേട്ടനെ പോലെ..!

ലിസ്സി പറയുന്നത് കേട്ടിട്ട് അങ്ങനെയാ തോന്നുന്നത്.. അല്ലങ്കിൽ ഇത്രയും ദിവസത്തിനിടയിൽ ഒരു പ്രാവശ്യം പോലും കേറ്റാൻ ചോദിക്കില്ലേ...

ആഹ്.. അങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ പേടിക്കണ്ട അച്ചായാ..

ഞാൻ പേടിച്ചത് അവൻ നമ്മുടെ കാര്യം വെളിയിൽ പറയുമോ എന്നോർത്താ.. ഗോവിന്ദേട്ടനെ പോലെ ആണങ്കിൽ ഇങ്ങനെയുള്ള കാര്യങ്ങൾ ഒന്നും വെളിയിൽ പറയില്ല...

സരസൂന് മകനെപ്പറ്റി ഓർത്തല്ല വിഷമം.. അവൻ തന്റെ രഹസ്യ വേഴ്ചകൾ പുറത്തു പറയുമോ എന്നോർത്തുള്ള ടെൻഷനാണ്...

ഇക്കാര്യം ആന്റണി അവളോട് ചോദിച്ചു..

എടീ സരസൂ.. മകനും കെട്ടിയവനെ പോലെ ആയതിൽ നിനക്ക് വിഷമം ഒന്നുമില്ലേ...

വിഷമം ഇല്ലാതിരിക്കുമോ അച്ചായാ.. എനിക്ക് ആകെയുള്ളത് അവനൊരു ത്തൻ മാത്രമല്ലെ.! പിന്നെ എന്തെങ്കിലും പ്രതികൂലമായി ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടായാൽ അത് ഓർത്ത്‌ ജീവിത കാലം മുഴുവൻ ദുഖിച്ചിരിക്കുന്ന സ്വഭാവം എനിക്കില്ല...

വരുന്നതിനെ വരുന്നിടത്തുവെച്ചു കാണും... അവന് എന്തെങ്കിലും രോഗം ആണെങ്കിൽ ചികൽസിച്ചു ഭേദമാക്കാം.. ഇതിപ്പോൾ പാരമ്പര്യം പോലെ അല്ലേ.. അച്ഛനെപോലെ മകനും..

നീ ഇതൊന്നും ലിസ്സിയോട് പോയി ചോദിക്കണ്ട..

ഹേയ്.. ഇല്ല... അല്ലങ്കിൽ തന്നെ അവളുടെ കെട്ടിയവനെകൊണ്ട് കഴപ്പുമാറ്റുന്ന ഞാൻ എന്ത് ചോദിക്കാനാണ് അവളോട്...

നമ്മുടെ റൂമിൽ ഒളിഞ്ഞു നോക്കുന്ന കാര്യം അവനാണോ അച്ചായനോട് പറഞ്ഞത്...

ങ്ങും.. നീ എങ്ങിനെയാടാ ഇതൊക്കെ പഠിച്ചത് എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോഴാണ് അവൻ പറഞ്ഞത് നമ്മുടെ കളിയൊക്കെ ഒളിഞ്ഞു നിന്ന് കാണാറുണ്ടന്ന്...

ശ്ശേ.. എന്നെ തുണിയില്ലാതെ കണ്ടുകാണും അല്ലേ..

പിന്നെ.. കാണാനല്ലേ അവൻ കഷ്ടപ്പെട്ട് വെന്റിലേറ്ററിൽ കേറുന്നത്..

കഷ്ടം.. ഇനി എങ്ങിനെ അവന്റെ മുഖത്തു നോക്കും..

നീ വിളിച്ചു കാണിച്ചതൊന്നും അല്ലല്ലോ. അവനായി നോക്കിയതല്ലേ...

എന്നാലും അച്ചായാ.. ഗോവിന്ദേട്ടൻ ചെയ്യുന്നതൊക്കെ അവൻ കണ്ടതോർക്കുമ്പോളാണ് ചമ്മൽ...

അവന് അതൊന്നും പ്രശ്നമല്ലങ്കിൽ പിന്നെ നീ എന്തിനാണ് ചമ്മുന്നത്...

സരസൂ.. ഞാൻ ഇനി ഇവിടെ വരണോ എന്നാണ് ആലോചിക്കുന്നത്.. ഇനിയിപ്പോൾ അവൻ ഒളിഞ്ഞു നോക്കില്ലായിരിക്കും.. എന്നാലും ഞാൻ വരുന്നത് എന്തിനാണ് എന്ന് അവന് അറിയാമല്ലോ...

അൽപനേരം നിശബ്ദയായി നിന്നിട്ട് സരസു പറഞ്ഞു..

ഗോവിന്ദട്ടന് കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ.. നമ്മൾ അത് നോക്കിയാൽ മതി.. അച്ചായൻ വന്നില്ലെങ്കിലാണ്