Chapter Title : അറിഞ്ഞതും അറിയാനുള്ളതും 7 [ലോഹിതൻ]

വിഷയമേയല്ല.. ഇപ്പോൾ എങ്ങിനെയാണോ അങ്ങിനെ ഇരിക്കാനാണ് തനിക്ക് ഇഷ്ടം...

ഇങ്ങനെയല്ലങ്കിൽ താൻ ആയിരം വയസുവരെ ജീവിക്കുമോ..

ഇങ്ങനെ ആയതുകൊണ്ട് താൻ പെട്ടന്ന് മരിക്കുമോ...

എങ്ങിനെ ആയാലും സമയം വരുന്നത് വരെ ജീവിച്ചേ പറ്റൂ...

പാപം ആണെങ്കിൽ ഈ സുഖം തിരിച്ചറിയാൻ എന്റെ സിരകൾക്ക് കഴിവ് നൽകിയവൻ ആ പാപം ഏറ്റെടുക്കട്ടെ... ഞാൻ എന്തു പിഴച്ചു..

അച്ചായൻ മകന്റെ തുപ്പലിൽ കുതിർന്ന കുണ്ണയെ സരസുവിന്റെ പൂറിലേക്ക് കയറ്റി ഇറക്കാൻ തുടങ്ങി..

സരസു മകനെ നോക്കി...

അമ്മ കാമ ശമനത്തിന്റെ പൂർണതയിലേക്ക് പ്രയാണം ചെയ്യുന്നത് ഇമ ചിമ്മാതെ നോക്കി യിരിക്കുകയാണ് അവൻ...

അവന്റെ അരക്കെട്ടിൽ ഉയർന്നു നിൽക്കുന്ന കുണ്ണ വികരാധിക്ക്യത്താൽ തുടിക്കുന്നുണ്ട്..

അച്ചായാ.. അവനോട് അതിൽ പിടിച്ചു കുലുക്കാൻ പറയ്.. എനിക്ക് കാണണം അത്..

ആന്റണി പറയാതെ തന്നെ അവൻ തന്റെ കുണ്ണയിൽ പിടിച്ചു വാണം വിടാൻ തുടങ്ങി...

അവന്റെ ജന്മ സുഹൃതം.. അമ്മയുടെ പൂറിലേക്ക് അന്യൻ ഒരുത്തന്റെ ബലമുള്ള കുണ്ണ കയറി ഇറങ്ങുന്നത് നോക്കി വാണം വിടാനുള്ള അപൂർവ യോഗം..!

ചെറുക്കൻ വികാരത്തിന്റെ കൊടുമുടി കയറുകയാണ് എന്ന് തോന്നിയ ആന്റണി പറഞ്ഞു..

ഡാ.. കളയരുത്..നിർത്ത് ഇനി ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ട് മതി...

രാജാവിന്റെ ഉത്തരവ് അനുസരിക്കുന്ന ഭടനെ പോലെ രവി അനുസരണയോടെ കുണ്ണയിൽ നിന്നും കൈ മാറ്റി...

അതു നന്നായി എന്ന് സരസുവിനും തോന്നി.. ചെറുക്കന് പോയി കഴിഞ്ഞാൽ ഉന്മേഷം പോകും...

ഈ ചടങ്ങ് പൂർത്തിയാക്കി അവസാനത്തെ കർമ്മവും ചെയ്തു തീർക്കാനുള്ള ഉന്മേഷം അവനിൽ നിലനിർത്തണം...

അച്ചായാ നിർത്ത്.. ഞാൻ ഒന്ന് ഇരിക്കട്ടെ.. ആന്റണി അരക്കെട്ട് പിന്നിലേക്ക് വലിച്ചു...

പ്ലക്ക്