Chapter Title : അറിയാൻ പറ്റാതെ അതിജീവനം [Ajitha]

മാത്രം പറ്റുന്നൊരു ഗുഹയാണ്. അവൾ കയറി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, അവളോട്‌ കിടന്നോളാൻ പറഞ്ഞിട്ട് അയാൾ കല്ല് പിടിച്ചു ഗുഹക്ക് മുന്നിലേക്ക്‌ പിടിച്ചു വാതിൽ പോലെ വെച്ചു. മൊത്തത്തിൽ അതിനകത്തു ഇരുട്ടാണ്, അതിലുപരി തണുപ്പും ഉണ്ട്‌. ഗുഹയുടെ താഴെ പുല്ലുകൊണ്ടും മരത്തിന്റെ തൊലി ചതച്ചു നാരുപോലെ അക്കിട്ടും അയ പരവതാനിയാണ് ഉള്ളത്. അവളും കിടന്നു, കൂടെത്തന്നെ അയാളും കിടന്നു.

ഗുഹക്കുള്ളിൽ വലിയ സ്ഥലംഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് തന്നെ അവൾ അയാളോട് ചേർന്നാണ് കിടന്നതു അതുകൊണ്ടെക്കെ തന്നെ അവൾക്കു വേറൊരു ആണിന്റെ കൂടെ കിടക്കുന്നതിനു ചെറിയ പേടിയൊക്കെ തോന്നി. അവൾ ഈ ദ്വീപിൽ ഒറ്റപ്പെട്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് കഴിക്കാൻ ആഹാരവും മറ്റും തന്നിട്ട് ഒറ്റക്കക്കാതെ കൂടെ കൂട്ടിയില്ലേ. എന്നാലും അയാൾ ഇതുവരെയും തന്നോട് മാന്യമായാണ് പെരുമാറിയത്, അയാൾ നല്ല മനുഷ്യനാണെന്നു മനസ്സിൽ ഉറപ്പിട്ട് അവൾ ഉറങ്ങാൻ തുടങ്ങി. അവൾക്കു നല്ല ക്ഷീണം ഉള്ളതുകൊണ്ടുതന്നെ അവൾ തിരിഞ്ഞു കിടന്നുറങ്ങി.

ഉറക്കത്തിൽ തന്റെ കൂടെ കിടക്കുന്നതു തന്റെ ഭർത്താവാണെന്ന് കരുതി അവൾ തിരിഞ്ഞു അയാളെ കെട്ടിപിടിച്ചു കിടന്നു. അയാൾ അയാളുടെ ദേഹത്തിൽ ചുറ്റിയ അവളുടെ കൈ എടുത്തു മാറ്റാൻ നോക്കി. അവൾ ഉറക്കത്തിൽ ഒന്ന് മൂളിയിട്ട് അയാളോട് കെട്ടിപിടിച്ചു ചേർന്ന് കിടന്നു. അയാൾ അല്പം കൂടി മാറി കിടക്കാൻ നോക്കി,

എന്നാൽ അവൾ ഒരു കാലെടുത്തു അയാളുടെ തുടകളിലേക്ക് കേറ്റി വെച്ചു. അവളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന മനം മയക്കുന്ന ഗന്ധം അയാളിൽ വികാരം ഉണ്ടാക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇരുട്ട് കാരണം ഒന്നും കാണൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല. അവൾ ഇട്ടിരുന്ന dress മുട്ടുവരെ മാത്രം ഇറക്കം ഉള്ളത് കൊണ്ട് തന്നെ അത്