Chapter Title : അരൂപി [ചാണക്യൻ]

മറ്റു കാര്യങ്ങൾക്കായാലും ഞാൻ എന്നും അവന് പിറകിൽ ആയിരുന്നു.

ആ ഒരു അപകർഷതാ ബോധം കാരണം പ്ലസ്ടു കഴിഞ്ഞപ്പോ ഞാൻ മനഃപൂർവം എല്ലാരിൽ നിന്നും അകന്നു.

എന്തിന് എന്റെ ജീവന്റെ ജീവനായ വരുണിൽ നിന്നും വരെ."

അതു പറഞ്ഞപ്പോഴേക്കും അരുൺ വിതുമ്പിപ്പോയി.

വരുണിന്റെ ഓർമ്മകൾ അവനെ അലട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

"അങ്ങനെ ഞാൻ എറണാകുളത്തുള്ള നളിനി ചിറ്റയുടെ വീട്ടിലേക്ക് മാറി.

പിന്നെ എല്ലാവരിൽ നിന്നും ഒരു അകലം പാലിച്ചു ഞാൻ അവിടെ എന്റേതായ പുതിയൊരു ലോകം തീർക്കുകയായിരുന്നു.

എങ്കിലും എപ്പോഴും ഫോൺ വിളികളിലൂടെ വരുണുമായി ബന്ധം സ്ഥാപിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

അങ്ങനെ അവിടെ ഡിഗ്രി പഠിത്തം കഴിഞ്ഞ് ഒരു ചെറിയ ജോലിക്ക് ഞാൻ കേറിയപ്പോഴേക്കും വരുൺ അവന്റെ ആഗ്രഹം പോലെ ബാംഗ്ലൂരിൽ സോഫ്റ്റ്‌വെയർ എഞ്ചിനീയർ ആയി നല്ലൊരു നിലയിലേക്ക് എത്തിയിരുന്നു."

അരുൺ പറയുന്നത് ശ്രീക്കുട്ടി സാകൂതം കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു.

അരുൺ പറഞ്ഞ ഓരോ കാര്യങ്ങളും അക്ഷരംപ്രതി ശരിയാണെന്നു അവൾ ഓർത്തെടുത്തു.

പ്ലസ്ടു കഴിഞ്ഞ ശേഷം ഇന്നലെ ആദ്യമായി ആയിരുന്നു ശ്രീക്കുട്ടി അരുണിനെ കാണുന്നത്. എപ്പോഴും അവർ രണ്ടു പേരെയും എല്ലാവർക്കും മാറി പോകുമായിരുന്നു.

ഒരിക്കൽ വരുണേട്ടൻ ആണെന്ന് വിചാരിച്ചു കെട്ടിപിടിച്ചു മുത്തം കൊടുത്തത് അരുണിനാണെന്ന് ചമ്മലോടെ അവൾ ഓർത്തു.

ആ സംഭവം പറഞ്ഞു എപ്പോഴും വരുണേട്ടൻ കളിയാക്കി ചിരിക്കുമായിരുന്നു.

ആ ചിരിയുടെ മനോഹാരിതയും ആകർഷണവും ഒക്കെ തന്നെ വല്ലാതെ മത്തു പിടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ആ ചിരി തനിക്ക് എന്നന്നേക്കുമായി നഷ്ട്ടമായല്ലോ എന്നോർത്തപ്പോൾ ശ്രീക്കുട്ടിയുടെ മനസ് നീറി.

"അങ്ങനെ ജോലിക്ക് കേറി കുറച്ചു നാൾ മുന്നോട്ട് പോയപ്പോഴായിരുന്നു ഞാൻ ഒരു പെൺകുട്ടിയെ പരിചയപ്പെടുന്നത്.

നീലിമ എന്നായിരുന്നു പേര്.

ഒരു പക്കാ മോഡേൺ ആയിട്ടുള്ള പെണ്ണായിരുന്നു അവൾ.

ഒരുപാട് നാളത്തെ സൗഹൃദത്തിന് ശേഷം പതിയെ അത് പ്രണയത്തിലേക്ക് വഴി മാറിയിരുന്നു.

അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ തകർത്തു പ്രണയിച്ചു മുന്നോട്ട് പൊക്കോണ്ടിരിക്കെ കുറേ അസ്വാരസ്യങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ വില്ലനായി എത്തിത്തുടങ്ങി.

എപ്പോഴും അടിയും പിടിയും മാത്രമായി കലാശക്കൊട്ട്.

അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം അവളൊരു ഗുഡ്ബൈ പറഞ്ഞു എന്നെ വിട്ടു പോയി.

അങ്ങനെ കിട്ടിയ തേപ്പിൽ ആകെ തകർന്നിരിക്കുമ്പോഴായിരുന്നു നിങ്ങളുടെ കല്യാണം ഉറപ്പിച്ചുവെന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ടുള്ള വരുണിന്റെ