Chapter Title : അർത്ഥം അഭിരാമം 4 [കബനീനാഥ്]

സംസാരത്തിനിടയ്ക്ക് അറിയാതെ തട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നതാ…"

"അറിയാതെ അവിടെ തന്നെ തട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നത് എന്താന്നാ എന്റെ ചോദ്യം …"

തന്റെ പ്രവൃത്തിയിൽ അവൾ കണ്ടെത്തിയ അസ്വാഭാവികതയെ ചോദ്യം ചെയ്തത് അവനെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിച്ചു……

" മതി… കിടന്നുറങ്ങാൻ നോക്ക്… "

അവളെ നെഞ്ചിൽ നിന്നും വലിച്ചുമാറ്റി അവൻ പുതപ്പെടുത്തു പുതച്ചു…

"വല്യ ദേഷ്യക്കാരൻ… "

അഭിരാമിയും തിരിഞ്ഞു കിടന്നു…

"ഇല്ലാത്തത് പറഞ്ഞാൽ ആർക്കായാലും ദേഷ്യം വരും…………"

പുതപ്പിനുള്ളിൽ കിടന്ന് അവൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു…

" ചെയ്തതാ ഞാൻ പറഞ്ഞത്…… "

അവളും തിരിച്ചു പറഞ്ഞു……

"ആണോ…?"

അജയ് പെട്ടെന്ന് പുതപ്പു മാറ്റി തിരിഞ്ഞു… എന്നിട്ട് അവളുടെ നിതംബത്തിൽ മൂന്നാലു ഞെക്ക് കൊടുത്തിട്ട് തിരിഞ്ഞു……

"ഇപ്പോൾ ഞാൻ ചെയ്തതാ… പോയി കേസ് കൊട്… "

അവൻ വീണ്ടും പുതപ്പിനുള്ളിലേക്ക് കയറി..

പിന്നിൽ അമ്മ വായ പൊത്തി ചിരിക്കുന്നത് അവൻ കേട്ടു…

" രാവിലത്തെ ബസ്സിനു ഞാൻ സ്ഥലം വിടും. "

മുഖത്തു നിന്നു മാത്രം പുതപ്പു മാറ്റി അജയ് തിരിഞ്ഞു പറഞ്ഞു…

" ഞാനും വരും…… "

അഭിരാമിയും അവനു നേരെ തിരിഞ്ഞു…

" എന്നാൽ ഞാൻ പോണില്ല… "

" ഞാനും… "

" ഞാൻ കാണാതെ പോകും.."

" ഈ കാട്ടുമൂലയിൽ എന്നെ ഒറ്റയ്ക്കാക്കിയിട്ട് നിനക്ക് പോകാൻ പറ്റുമെങ്കിൽ നീ പൊയ്ക്കോ.."

പറഞ്ഞിട്ട് അഭിരാമി തിരിഞ്ഞു കിടന്നു..

കുറച്ചു നേരം അവന്റെ ഭാഗത്തു നിന്ന് അനക്കമൊന്നും അവൾ കേട്ടില്ല …

അഞ്ചു മിനിറ്റോളം കഴിഞ്ഞ് നിശബ്ദതയിൽ പുതപ്പു വലിയുന്ന ശബ്ദം അവൾ കേട്ടു ..

"അമ്മാ………… "

മന്ത്രണം പോലെ