Chapter Title : അർത്ഥം അഭിരാമം 7 [കബനീനാഥ്]

ഈ പരിസരവും അരുവിയും തന്റെ സ്വപ്നങ്ങളിലല്ല, ജീവിതത്തിൽ സംഭവിച്ചതു തന്നെയാണെന്ന് അജയ് തിരിച്ചറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരുന്നു…

"അമ്മാ…… "

അവൻ പുഞ്ചിരിയോടെ അവളെ വിളിച്ചു……

അവൾ ചോദ്യഭാവത്തിൽ അവനെ നോക്കി… ….

"ഭൂമി ഉരുണ്ടതാണെന്ന് കണ്ടുപിടിച്ചതാരാ..?"

അഭിരാമി ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ അവനെ നോക്കി…

"മ..മ. മഗല്ലനല്ലേ… ….?"

അവൾ സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു……….

" അതേ… …. അപ്പോൾ വട്ടവട ഉരുണ്ടതാണെന്ന് കണ്ടുപിടിച്ചതാരാ……. ? "

അവന്റെ മുഖത്തു നിന്നും പുഞ്ചിരി അകന്നില്ല…….

"നീ പോടാ… …. "

അവന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒരിടി കൊടുത്ത് അവൾ രണ്ടു ചുവട് മുന്നോട്ടു വെച്ചു……

അവൻ രണ്ടു ചാട്ടത്തിന് അവളുടെ മുന്നിൽക്കയറി നിന്നു…

" പറഞ്ഞിട്ടു പോയാൽ മതി… "

"അജൂ.. തമാശ കള.."

അവൾ ദേഷ്യപ്പെട്ടു……

മറുപടിയായി അവൻ അവളെയും വലിച്ചു കൊണ്ട് , നാലു പറമ്പുകൾ താഴേക്ക് പറന്നിറങ്ങി…

വെള്ളച്ചാട്ടത്തിന്റെ അലകൾ അവരുടെ ദേഹത്തേക്ക് പാളി വീണുകൊണ്ടിരുന്നു……

അവളുടെ മുന്നിൽ നിന്ന് , അജയ് ദൂരെ മൊട്ടക്കുന്നുകളിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി…

"ഓർമ്മയുണ്ടോ ആ സ്ഥലം…… ?"

ക്ഷീണിതനായിരുന്നുവെങ്കിലും സുരേഷ് ഗോപി സ്റ്റൈലിൽ ആണ് അവനത് ചോദിച്ചത്…….....

അഭിരാമി മിഴികൾ കൊണ്ട് ചുറ്റും പരതുന്നത് കണ്ട്, അവൻ അവളുടെ പിന്നിലേക്ക് ചെന്നു..

അവളെ കൈ ചുറ്റി നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്തു കൊണ്ട് , അവനവളുടെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു..

"ഈ കോടമഞ്ഞിനപ്പുറം മനോഹരമായ ഒരു ലോകമുണ്ടമ്മാ …. ഒരു നാൾ പ്രകാശം പരക്കും……. "

പറഞ്ഞു പൂർത്തിയാക്കും മുൻപേ , അജയ് വിങ്ങിപ്പൊട്ടി അവളെ പുണർന്നു കരഞ്ഞു.

തങ്ങൾ നിൽക്കുന്നത് , വട്ടവടയിലാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ