Chapter Title : അർത്ഥം അഭിരാമം 7 [കബനീനാഥ്]

ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അത് വെറുതെയായിരുന്നു..

രക്ഷപ്പെട്ടു ചെന്നാലും കാത്തിരിക്കുന്നത് മരണമാണെന്ന ചിന്ത അവനെ അതിൽ നിന്നും പിന്തിരിപ്പിച്ചു എന്നു വേണം പറയാൻ …

അമ്മ, താഴെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്നവൻ ആശിച്ചു പോയി…

ആരോ എടുത്തെറിയുന്നതു പോലെയോ, യന്ത്ര ഊഞ്ഞാലിന്റെ ഔന്നത്യത്തിൽ നിന്ന് താഴേക്ക് നിപതിക്കുന്നതു പോലെയോ, ഒഴുക്കിനൊപ്പം അജയ് താഴേക്ക് വീണു……

തന്റെ കുടലുകൾ മലക്കം മറിഞ്ഞ് അണ്ണാക്കിൽ മുട്ടുന്നതു പോലെ അവനു തോന്നി…

വഴുവഴുപ്പുള്ള പാറകളിൽ ചുമലൊന്നിടിച്ചതും മൂക്കിൽ  വെള്ളം കയറി നീറിയതും അഗാധതയിലേക്കുള്ള യാത്രക്കിടെ അവനറിഞ്ഞു …

കുരവപ്പൂ ചിതറും പോലെ വെള്ളം ചിതറിത്തെറിച്ചു……

ഉയരത്തിൽ നിന്നും വീണ ആഘാതത്തിൽ ശരീരം ചിതറിത്തെറിക്കുന്ന ഒരനുഭവം അവനുണ്ടായി…

പക്ഷേ, ജീവനിലുള്ള രക്ഷയും അഭിരാമിയും അവനെ സംബന്ധിച്ച് അതിനുമെത്രയോ മുകളിലായിരുന്നു…

വെള്ളത്തിലേക്ക് ബാഗുമായി സമുദ്ര പര്യവേഷകനേപ്പോലെ ആഴ്ന്ന, അജയ് ചവിട്ടുപടിയായിക്കിട്ടിയ കല്ലിൽ, ഉപ്പൂറ്റിയൂന്നി ഒരു അന്തർവാഹിനിയേപ്പോലെ മുന്നോട്ടു കുതിച്ചു……

പതഞ്ഞൊഴുകുന്ന ജലപ്പരപ്പിനു മീതെ പൊങ്ങി, അവൻ തലയൊന്നു കുടഞ്ഞു……

പരന്നൊഴുകുന്ന ജലവിതാനത്തിനു മീതെ അവന്റെ ദൃഷ്ടികൾ പാഞ്ഞു……

തലയിൽ നിന്നും മുഖത്തേക്ക് ഒലിച്ചിറങ്ങിയ വെള്ളത്തുള്ളികൾക്കിടയിലൂടെ, അവ്യക്തമായി അടുത്ത നിമിഷം അവനാ കാഴ്ച കണ്ടു……

ഒഴുകിപ്പോകാതിരിക്കാൻ കല്ലിൽ കെട്ടിപ്പിടിച്ച്, ശിരസ്സു മാത്രം പാറയ്ക്കു മുകളിലും നെഞ്ചിനു താഴേക്ക് വെള്ളത്തിലുമുലഞ്ഞ് കിടക്കുന്ന അഭിരാമി…….!

അവന്റെ മിഴികൾ വെട്ടിത്തിളങ്ങി… ….

വായിൽ നിറഞ്ഞ വെള്ളം തുപ്പിക്കളഞ്ഞ് അജയ് അവൾക്കു നേരെ നീന്തി……

ഒഴുക്കിനെതിരെ നീന്തുക ശ്രമകരമായിരുന്നുവെങ്കിലും, അവളോടുള്ള സ്നേഹത്തിന്റെ കുത്തൊഴുക്കിൽ ജലവേഗം വഴിമാറി…….

അവൾ ചാരിക്കിടക്കുന്ന പാറയ്ക്കരികിലേക്ക് കയ്യെത്തിപ്പിടിച്ച് അവൻ ശ്വാസം ഏങ്ങിവലിച്ചു……

" അമ്മാ………. "

വെള്ളച്ചാട്ടത്തിന്റെ ശബ്ദം കാരണം, തന്നിലവശേഷിച്ച