Chapter Title : അർത്ഥം അഭിരാമം 7 [കബനീനാഥ്]

തണുപ്പിൽ കോച്ചി വിറച്ചു പോയ കാലുകൾക്ക് ബലം തിരികെ കിട്ടിയപ്പോൾ അവൻ വീണ്ടും വെള്ളത്തിലേക്കിറങ്ങി……

ആദ്യമായി വെള്ളത്തിലിറങ്ങിയ പോലെ അവനൊന്നു കിടുങ്ങി… ….

പാറയിലിരുന്നു തന്നെ അഭിരാമി അവന്റെ പുറത്തേക്ക്‌ ചാഞ്ഞു…….

കൈ തുഴഞ്ഞ്‌, അവളെയും വഹിച്ച്, അവൻ നീന്തിത്തുടങ്ങി..

ഒരു പുഴയും നഗരത്തിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിച്ച് കാട്ടിൽ എത്തിചേരുന്നില്ല , മറിച്ചാണ് സംഭവിക്കുക എന്ന സാമാന്യ തത്വം മാത്രമാണ് പുഴയിലൂടെ അവൻ സഞ്ചരിക്കാനുള്ള കാരണം …

കാട്ടുവഴികളേക്കാൾ ഭേദമായിരുന്നു പുഴ…….

മൗനത്തിലും പുഴയിലും ഒരു പോലെ നീന്തി ഇരുവരും യാത്ര തുടർന്നു.

ഇടയ്ക്ക് ദുർഘടമായ കിടങ്ങുകളും പാറക്കെട്ടുകളും യാത്രയ്ക്ക് വിഘാതമായെങ്കിലും അതിലും വലിയ പ്രതിബന്ധങ്ങൾ തരണം ചെയ്തു വന്ന അവർ , അത് മറികടക്കുക തന്നെ ചെയ്തു.

സൂര്യൻ ഉച്ചിയിലെത്തിയിരുന്നു..

രണ്ട് ദിവസത്തിനിടയിൽ, അത്രയും തേജസ്സോടെ അവർ സൂര്യപ്രകാശം കാണുകയായിരുന്നു…

കുറച്ചു ദൂരം മുന്നോട്ടു പോയ ശേഷം, പുഴ രണ്ട് കൈ വഴികളായി പിരിഞ്ഞു……

ഇടത്തേക്ക് വലുപ്പമേറിയും, വലത്തേക്ക് അതിലും ചെറുതായും പുഴ വഴി പിരിഞ്ഞു…

മദ്ധ്യഭാഗത്ത് , ഇടതൂർന്ന മരങ്ങളാൽ ദ്വീപ് പോലെ കാണപ്പെട്ടു……

അജയ് വലത്തേക്കാണ് അവളെയും കൊണ്ട് നീങ്ങിയത്…….

അഭിരാമി നിശബ്ദം അവനു പുറത്തിരുന്നു…

വീണ്ടും വനഭൂമിയിലേക്കു തന്നെയാണോ എത്തിച്ചേർന്നത് എന്ന സന്ദേഹം അവനിലുണ്ടായി…

പക്ഷേ, മുന്നോട്ടു പോകവേ സംശയം അസ്ഥാനത്താണെന്ന് അവന് മനസ്സിലായി……

അവൻ ക്ഷീണിതനായിരുന്നു…

അടുത്ത പാറക്കെട്ടു കണ്ടതും അവൻ അഭിരാമിയെ താഴെയിറക്കി…

" കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു പോകാം അമ്മാ.. "

അജയ് വിസ്തൃതമായ പാറയിലേക്ക് കിടന്നു…

അഭിരാമി , അവൻ തലക്കു കീഴിൽ വെച്ചു , വിരിച്ചു പിടിച്ച കൈമുട്ടിന്റെ ഭാഗത്ത് തല വെച്ചു……

അവന്റെ നെഞ്ചിനു കുറുകെ ഇടത്തേ കയ്യെടുത്ത് അവൾ ചുറ്റി…

അവളുടെ കൈക്ക് നല്ല ചൂടുണ്ടെന്ന് അവനറിഞ്ഞു……

തലയ്ക്കു കീഴിൽ വെച്ച , വലതു കൈ എടുത്ത് അവൻ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ തൊട്ടു …

ശരിയാണ് … !

പനിക്കുന്നുണ്ട്…… !

അജയ് അവളെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു…

" പനിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ അമ്മാ…… "

അവൾ ഉണ്ടെന്നോ ഇല്ലെന്നോ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല …

" നനഞ്ഞത് ഒന്ന്