Chapter Title : അരുന്ധതി വർമ്മ IPS [ആദിത്യൻ മേനോൻ]

എന്തോ ഒരു പൊടിക്കൈ ആണത്. നാട്ടിൽ എന്തിൽ ആനന്ദ് വരെ ആ കോഫിക്ക് പ്രത്യേക അഡിക്റ്റ് ആണ്. അരുന്ധത്തിയുടെയും അഭിയുടെയും ദിവസം തുടങ്ങുന്നത് തന്നെ സിന്ധുവിന്റെ കോഫിയുലൂടെ ആണ് ഇവിടേക്ക് ട്രാൻസ്ഫർ ആയി വന്ന അന്ന് മുതൽ. ഈ സിന്ധുവിനെ ഇവിടേക്ക് ഏർപ്പാടാക്കിയത് തൊട്ടപ്പുറത്തെ വീട്ടിൽ ഉള്ള ജാനകി ആന്റി ആണ്. അവർക്ക് ഒരു 80 വയസ്സ് അടുത്ത് കാണും, ഭർത്താവു ഒരു റിട്ടയേർഡ് തഹസിൽദാർ ആണ്. ഒരു സാധു ആയിരിന്നു ആരൊക്കെയോ കള്ളക്കേസിൽ കുടുക്കി അങ്ങനെ ജോലി പോയി ഡിപ്ര്സഷൻ ഒക്കെ ആയി, ആൾക്ക് ഇപ്പോ തീരെ ഓർമ്മ ഇല്ല. എങ്കിലും ഭാര്യയെ മാത്രം അയാൾക്ക് മറക്കാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല എന്ന് തോന്നുന്നു ഇടക്കൊക്കെ ജാനകി ജാനകി എന്ന് മൊഴിഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കും...

അവിടുത്തെ പണിക്ക് കയറുന്നതിനു മുന്നേ സിന്ധു ഇവിടേക്ക് ആണ് വരിക. കാരണം മറ്റുള്ളവർ എണീക്കും മുന്നേ ആകും മിക്കപ്പോഴും സിന്ധു പോവുക. പിന്നെ ഒറ്റക്കുള്ളത് അഭിയും. അഭിയെ ഒറ്റക്ക് ആക്കണ്ട എന്നുള്ള നിർബന്ധം കൊണ്ടാണ് സിന്ധുവിനെ ഇത്ര നേരത്തെ തന്നെ വരൻ കൂലി കൊറച്ചു കൂടുതൽ കൊടുത്തു ആണെങ്കിലും അരുന്ധതി നിർത്തിയത്. പിന്നെ നല്ല പെരുമാറ്റം. ഒരു പാവം നെറ്റിന് പുറത്തു കാറി. സ്നേഹിച്ച പയ്യന്റെ കൂടെ ഇറങ്ങി പോന്നതാണ് അയാൾ ആണെങ്കിൽ ഇപ്പോൾ എന്നും നല്ല വെള്ളം അടിച്ചു വന്ന വഴക്ക് ഉണ്ടാക്കൽ ആണ് സ്ഥിരം കലാപരിപാടി. ഒരു കോൺസ്റ്റബിളിനെ വിട്ട് ഒന്ന് വിരട്ടാൻ എന്ന് പറഞ്ഞാലും സിന്ധു സമ്മതിക്കില്ല. അവരുടെ മകൻ 5 വയസ്സ് ഉള്ളപ്പോ എന്തോ ദിനം ബാധിച്ചു മരിച്ചതാണ്. അന്ന് മുതൽ ആണ് ദിനേശൻ (പീറ്റർ ഭർത്താവ്, അതെ അവർ ഇന്റർകാസ്റ് ആണ്.) ഇങ്ങനെ തുടങ്ങിയത്. സിന്ധുവിന് അത് കൊണ്ട് തന്നെ അഭിയോട് ഒരു പ്രതെയ്ക സ്നേഹം ഉണ്ടായിരിന്നു.

സിന്ധുവിന്റെ കോഫിക്ക് മറ്റൊരു ആരാധകൻ കൂടെയുണ്ട്, അത് ഇതിപ്പോ അറിയാം.

അഭിയുടെ വീടിനു പുറത്തു ഗേറ്റ് വലിച്ചു തുറന്ന് ഒരാൾ ഓടി കിതച്ചു സിറ്റ് ഔട്ടിലേക്ക് കയറി...

"ഈ മഴക്ക് കൊറച്ചു കഴിഞ്ഞു പെയ്തുകൂടെ വെറുതെ ആവശ്യം ഉള്ളപ്പോ പെട്ടില്ല