Chapter Title : അരുന്ധതി വർമ്മ IPS [ആദിത്യൻ മേനോൻ]

ഇപ്പൊ ഞാൻ ചെന്നു വിളിച്ചാലും അവൻ എണീക്കില്ല... അവധി ആണെന്ന് പറഞ്ഞു ഇന്നലെയും ഞാൻ അവിടെ വെറുതെ ഇരിക്കുവാരുന്നു... ഞാൻ പിന്നെ ഒരു കേസ് ഫയൽ അവിടെ ഇരുന്നത് ചുമ്മാ മറിച്ചു നോക്ക്കി... മറ്റേ ദിവാകരൻ വധക്കേസ്.... ഒരു ആഴ്ച കൊണ്ട് പ്രതിയെ പിടിച്ചു ആന്റി അകത്തിട്ടത് ഞാൻ ഇപ്പോഴും ഓർക്കുന്നുണ്ട്..."

അതാണ് പുകഴ്ത്തൽ ആണ് ക്രിസ്റ്റിയുടെ ഒരു ആയുധം. അൽപ്പം തള്ളാലുമുള്ള ഒരു തള്ളിസ്റ്റ് എന്നു വേണമെങ്കിൽ പറയാം..

ഇതിനൊക്കെ ആന്റി ഇടക്ക് കണ്ണ് വെട്ടിച്ചു നോക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ആ ഇരിപ്പിന്റെ അർത്ഥം എനിക്കിപ്പോൾ വ്യക്തം ആയി അറിയാം. നേരെ ഇരുന്നാൽ കാണണ്ടത് ഒക്കെ കാണുമെന്ന ആന്റിക്ക് എന്നേക്കാൾ നന്നയി അറിയാമല്ലോ...

ഇരിന്നിട് ഒരു ഇരിപ്പ് ഉറക്കുന്നില്ല. കണ്മുന്നിൽ അരുന്ധതി ആന്റി ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുന്നു. ഒരു മിന്നായം പോലെ കണ്ടത് വീണ്ടും വീണ്ടും കാണാൻ ഉള്ള കൊതി... നെഞ്ചും പടപട ഇടിക്കുന്നയുണ്ട്..

(ദൈവമേ ഞാൻ ആന്റിയെ കേറി പിടിക്കല്ലേ... അല്ലെങ്കിൽ സിന്ധു ആന്റി ഇന്ന് വരുമ്പോ മമ്മിയുടെ നൈറ്റി ഒരെണ്ണം ഇടിച്ചു ജോലി ചെയ്യിക്കാം. അച്ചാച്ചനും അമ്മച്ചിയും പതുക്കെ എണീകയുള്ളു)

കാലിന്മേൽ കാലു കയറ്റി വെച്ചത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ശെരിക്കും ഇരിപ്പ് ഉറക്കത്തെ ആയി കാരണം അപ്പോൾ തുടയുടെ ഷേപ്പ് അങ്ങെനെ ഇറുകിയ ആ നൈറ്റിയിൽ പുറകിലേക്ക് പോകുമ്പോ ആ നിതംബം എത്ര വലുത്തന്നെ വ്യക്തമായി അറിയാൻ കഴിയുന്നുണ്ട്...

യൂണിഫോമിൽ പോകുമ്പോ പലപ്പോഴും ഞാൻ മാത്രം അല്ല പലരും നോക്ക് നിന്നും പോകുന്നത് ഞാൻ ശ്രദിച്ചിട്ടുണ്ട്...

"ആന്റി ആ സ്‌പോർട് പേജ് ഒന്ന് തരുമോ?"

ഒരു നമ്പർ