Chapter Title : അറുപതിൽ തിരികെക്കിട്ടിയ കാമരസങ്ങൾ [Janaki Iyer]

ഞാൻ ഇനി ഇങ്ങനെയൊന്നും ചെയ്യില്ല.. സത്യം എനിക്ക്.. എനിക്ക് പറ്റിപ്പോയി മോളേ ഷീല പതിയെ ജാനകിയമ്മയുടെ അടുത്തേക്കു ചേർന്നിരുന്നു. അവരെ തന്നിലേക്കു ചേർത്തു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു അമ്മ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ വിഷമിക്കുന്നത്.. അമ്മ സ്വയംഭോഗം ചെയ്യുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു എന്നതാണോ അമ്മയുടെ പ്രശ്നം.. ഇതൊക്കെ ഞാനും ചെയ്യുന്നതാ.. എല്ലാ ദിവസവും കുറഞ്ഞത് രണ്ടു തവണയെങ്കിലും ഞാനും വിനോദും തമ്മിൽ ബന്ധപ്പെടാറുണ്ട്.. എങ്കിലും ചിലപ്പോളൊക്കെ ഞാനും എൻ്റെ പൂറ്റിൽ ഇങ്ങനെ വിരലിടാറുണ്ട്... പക്ഷേ ഈ വെളിച്ചെണ്ണക്കുപ്പി ഒന്നും ഞാൻ പരീക്ഷിച്ചിട്ടില്ല കേട്ടോ. ഷീല ചിരിച്ചു എന്നാൽ ജാനകിയമ്മ തല കുനിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു.

ഷീല ജാനകിയമ്മയുടെ താടി പിടിച്ചുയർത്തി ജാനകിയമ്മയുടെ താമരക്കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പിയിരുന്നു അയ്യേ അമ്മ കരയുന്നോ.. എന്തിനാ അമ്മ കരയുന്നത്.. അമ്മേ ഒരു പെണ്ണ് സ്വയംഭോഗം ചെയ്യുന്നത് അത്ര വലിയ തെറ്റ് ഒന്നുമല്ല. ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ ഞാനും ചെയ്യാറുണ്ടെന്നു.. ദേ ചിലപ്പോൾ നമ്മുടെ വിനീത മോൾപോലും ഇപ്പോൾ സ്വയംഭോഗം ചെയ്തു തുടങ്ങിക്കാണും ജാനകിയമ്മ ഷീലയെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.

ഒരു അമ്മ ഇത്ര ഈസിയായി തൻ്റെ മകളുടെ സ്വയംഭോഗത്തെപ്പറ്റി പറയുന്നതു കേട്ടവർക്ക് അത്ഭുതം തോന്നി..ഒപ്പം തന്നെ തൻ്റെ രഹസ്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കിയ മരുമകളെ പൂർണ്ണമായും വിശ്വസിക്കാം എന്ന ചിന്തയും അവർക്കുണ്ടായി മോളേ ഇതൊന്നും ആരോടും പറയരുതേ ജാനകിയമ്മ വിതുമ്പി അമ്മേ അമ്മയുടെ നല്ല പ്രായത്തിൽ അമ്മയുടെ ജീവിതം വിനോദേട്ടനു വേണ്ടി മാറ്റി വെച്ചില്ലേ.. മറ്റൊരു വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ അമ്മയുടെ ശരീരത്തിൻ്റെ ദാഹം അമ്മയ്ക്കു മാറ്റാമായിരുന്നു.പക്ഷേ അതൊക്കെ ഉള്ളിലൊതുക്കി ജീവിച്ച അമ്മയോട് എനിക്കെന്നും സ്നേഹവും ബഹുമാനവുമേ ഉള്ളു ..

ഇതൊന്നും ആരും അറിയില്ല...