Chapter Title : അറുപതിൽ തിരികെക്കിട്ടിയ കാമരസങ്ങൾ [Janaki Iyer]

നിൽക്കുകയായിരുന്നു ഷീല പതിയെ ചെന്നു ജാനകിയമ്മയുടെ കൈകൾ മാറിൽ നിന്നും എടുത്തു മാറ്റി... മോളേ വേണ്ട എനിക്ക് നാണമാ പിന്നേ നാണം ഇവിടെ നമ്മളല്ലേ ഉള്ളു.. എന്നേക്കാൾ ഒരു വസ്ത്രം അമ്മയ്ക്കാ കൂടുതൽ അപ്പോൾ ഞാനെത്ര നാണിക്കണം അതും പറഞ്ഞവൾ തൻ്റെ കൈകൾ ജാനകിയമ്മയുടെ പുറത്തേക്കിട്ടു ബ്രായുടെ ഹുക്കുകൾ എടുത്തു വിട്ടു.. ആ കറുത്ത ബ്രാ ജാനകിയമ്മയുടെ മുലകളുടെ ഭാരം താങ്ങാനാവാതെ മുൻപിലേക്കുതിർന്നുവീണു..

ഷീല പതിയെ ആ കറുത്ത ബ്രാ ജാനകിയമ്മയുടെ കൈകളിലൂടെ പതിയെ ഊരി.. ഒരു പാവയെപ്പോലെ ജാനകിയമ്മ മരുമകളുടെ പ്രവൃത്തികൾക്കു നിന്നു കൊടുത്തു അർദ്ധനഗ്നമായ രണ്ടു പെൺശരീരങ്ങൾ ഒരു മുറിയുടെ നടുവിൽ ഒരു ശില്പം പോലെ ഇണ പിരിഞ്ഞു നിന്നു.. എന്തിനും താൻ മുൻകൈയെടുക്കണം എന്നറിയാവുന്ന ഷീല പതിയെ ജാനകിയമ്മയുടെ കഴുത്തിൽ ഉമ്മകൾ കൊണ്ടു മൂടി ജാനകിയമ്മയിൽ നിന്നും ഹാ.ഹു..സ് എന്നിങ്ങനെ സീൽക്കാരങ്ങൾ പുറപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയിരുന്നു വർഷങ്ങളായി മഴ പെയ്യാതെ കിടന്ന ഭൂമിയിലേക്ക് ഒരു മഴവെള്ളം വീണതുപോലത്തെ അവസ്ഥയിലായിരുന്നു ജാനകിയമ്മ അവർ ഷീലയെ മുറുകെ പിടിച്ചു..

ആ പിടുത്തത്തിൻ്റെ വ്യാപ്തിയിൽ ഷീലക്കു മനസ്സിലായി തൻ്റെ അമ്മായിയമ്മയുടെ മദം പൊട്ടാൻ പോവുകയാണെന്നു അവൾ പതിയെ തൻ്റെ ചുണ്ടുകൾ ജാനകിയമ്മയുടെ കക്ഷത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നു.. നല്ലോണം വിയർത്തിരുന്ന ആ കക്ഷത്തിൽ ഷീല തൻ്റെ മൂക്കു വിടർത്തിമണം പിടിച്ചു ഹൂ എന്തൊരു മണമാടീ അമ്മേ ഇതു ഷീല ജാനകിയമ്മയോടു പറഞ്ഞു എന്നാൽ ജാനകിയമ്മ കരുതിയത് തൻ്റെ വിയർപ്പു മണം ഷീലക്കിഷ്ടപ്പെട്ടില്ല എന്നാണ് സോറി മോളേ ടെൻഷൻ മൂലം ശരിക്കു കളിക്കാൻ പറ്റിയില്ല.. അതാ വിയർപ്പ് മണം .. ശോ ഇതു