Chapter Title : അശ്വതി എന്റെ ഭാര്യ 5 [Subin]

പൊരുത്തപ്പെടും പോലെ തോന്നി.. ആദ്യത്തെ ആ ഭയവും അങ്ങലാപ്പും മാറി.. "ആട്ടെ, നിന്റെ പേരെന്ന?" ചായ ഒന്ന് സിപ് ചെയ്തു അവൾ അവനോടു ചോദിച്ചു..

"എൻ പേര് സെൽവരാജ്, ഊര് ധർമപുരി" അവൻ മറുപടി നൽകി..

ആകാംഷയോടെ ചായ സിപ് ചെയ്തു അവൾ തുടർ ചോദ്യങ്ങൾ ആരഞ്ഞു "വീട്ടിലാരൊക്ക്യ? ഐ മീൻ അച്ഛൻ അമ്മ സഹോദരങ്ങൾ?"

മലയാളത്തിലെ ചോദ്യങ്ങളുടെ അർദ്ധം ഒരുവിധം മനസിലാക്കി അവൻ ഉത്തരം നൽകി "യാറും ഇല്ല മാഡം.. നാ പോരാന്തത് ഒരു യാത്തിംഖാനയിൽ.. കൊഞ്ചം നാള് സർക്കസ് ആട്രവര കൂടെ ഇരുന്തത്.. അപ്പറം ഇന്ത ടീ വേല കിടച്ചത്"

"ഓഹ്ഹ് ആദ്യോ?.." അല്പം സഹതാപം തോന്നി അവൾ തുടർന്നു "നീ പഠിച്ചില്ലേ? വയസ്സ് എന്നാ?"

"ആഹഹാ.. ഇല്ല മാഡം.. പഠിക്കിറുത്ക്ക്‌ യാറ് കാസ്‌ കൊടുക്കും.. Age ഇപ്പൊ വരപോര ജനുവരിയില് 20 ആയിടും"..

അവന്റെ പ്രായം കെട്ടവൾക്ക് ആശ്ചര്യം തോന്നി.. കുള്ളൻ ആണെങ്കിലും കണ്ടാൽ നല്ല ആരോഗ്യം ഉണ്ട് പ്രായവും തോന്നും..

അവർ തമ്മിലുള്ള സംസാരം ശ്രദ്ധിക്കാതെ സെബാസ്റ്റ്യൻ തന്റെ ഫോണിൽ ചുരണ്ടി ഇരിപ്പാണ്.. ഇത്‌ കണ്ടു അശ്വതിക്ക്‌ അരിശം വന്നു..

ഒരു ഭാര്യയുടെ അധികാരത്തിൽ ഫോൺ അയാളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും തട്ടിപ്പറിച്ചു അവൾ പറഞ്ഞു "ദേ അങ്കിളേ.. ഈ കുട്ടിക്ക് പറ്റുവാണേൽ ഇങ്ങടെ ഫാർമിൽ ഒരു ജോലി കൊടുക്ക്‌" സെബാസ്റ്റ്യൻ മുഖം അല്പം താഴ്ത്തി കണ്ണാടിക്കിടയിലൂടെ അവളെ നോക്കി ഇളിച്ചു കാട്ടി..

"അങ്കിളാ?" സെൽവൻ ആശ്ചര്യത്തോടെ അശ്വതിയെ നോക്കി.. "മാഡം, അപ്പൊ ഇവര് നിങ്ക പുരുഷൻ അല്ലിയാ?" ചോദ്യം കേട്ട് സെബാസ്റ്റ്യനു ചിരി പൊട്ടി.. ഹഹഹഹഹഹ.. അശ്വതി എന്ത് പറയണമെന്നറിയാതെ നാണിച്ചു തല താഴ്ത്തി..

"നാൻ ഉങ്കളെ മാഡം ഹസ്ബൻഡ് ന്ന്‌ നിനച്ചേ? നീങ്ക... എപ്പടി...." അശ്വതിയുടെ  മാറിൽ ചുറ്റിയ ബെഡ്ഷീറ്റ് നോക്കി സംശയ ഭാവത്തിൽ അവൻ കൈ മലർത്തി കാട്ടി..

"ഡേയ് മുട്ടാൾ, അതെല്ലാം അപ്പറമാ സോൾരേൻ.. നീ യാർക്കിട്ടും സൊല്ല വേണ.. നീ എൻ ഊരില് വന്തിട്.. നാനെ ഉനക്ക് വേലയെ തരേൻ " സെബാസ്റ്റ്യൻ പ്രശ്നം പരിഹരിച്ചു.. അശ്വതിയുടെ