Chapter Title : അശ്വതിയുടെ കഥ 11 [Smitha]
ഹാന്ന് വെച്ചേ...അതേ ഒത്തിരി വൈകി , പേഷ്യന്റ്റ്സ് ഒരുപാട് ഒണ്ടാരുന്നു...രഘൂനെ...സംസണെ ഞാനാ വിളിച്ചെ ..അവന് വണ്ടീം കൊണ്ട് പെട്ടെന്ന് ഓ .ഒഹൊഹൊഹ് ..ങ്ങ്ഹാ ...പിന്നേം ഗട്ടറില് വീണു..രവിയേട്ടനോട് വര്ത്താനം പറയുന്നത് കൊണ്ട് കണ്ടില്ല...നിര്ത്താന് പറയാനവേണ്ടന്നെ ...വീട്ടില് എത്താന് താമസിക്കും..." അശ്വതി നിര്ത്തി കവകള് വീണ്ടും ശരിക്ക് പൊളിച്ച് വിടര്ത്തി വെച്ചുകൊടുത്തു. "ഇല്ല.." അശ്വതി സംസാരം തുടര്ന്നു. "ഇല്ല, വീട്ടില് ചെന്നിട്ട് ..പിന്നില്ലേ..അത് രവിയേട്ടന് പറഞ്ഞിട്ട് വേണോ ഞാന് രഘൂന് പൂറു കൊടുക്കാന്..? ശ്യോ എന്തായീ പറഞ്ഞെ...ചോറ് കൊടുക്കാന്..? എന്റെ രവിയേട്ടാ സോറി ...വേഡ് മാറിപ്പോയി... പിന്നെ രവിയെട്ടനാ എന്നെ അതൊക്കെ പഠിപ്പിച്ചേ എന്നിട്ടാ... ഇല്ല അവന് കേട്ടില്ല...അവന് വണ്ടി ഓടിച്ചോണ്ടിരിക്കുവാ... എന്നതാ? അവനോടു കുണ്ണ തെറ്റാതെ...എന്റെ ഈശ്വരന്മാരേ...ഇതെന്താ രവിയേട്ടാ പിന്നേം ഇങ്ങനെയൊക്കെ ഞാന് പറയുന്നെ...? ഓക്കേ ഓക്കേ ..ഞാന് പറയാം അവനോട് കണ്ണുതെറ്റാതെ വണ്ടിയോടിക്കാന്...ഫ്ഗ്സ്ഫ്ഘ്സ്സ് അമ്മേ..." അശ്വതിയുടെ അരക്കെട്ട് വിറച്ചു. അവന്റെ തല അവള് തുടകള്ക്കിടയിലിട്ടു ഞെരിച്ചു. "...അഹഹാആആഅഹ്ഹ്ഹ്ഹ," ലജ്ജയേതുമിലാതെ അശ്വതിയലറി വിളിച്ചു. അതിനിടയില് രഘു വിഷമിച്ച് കൈയെത്തിച്ചു അശ്വതിയുടെ മൊബൈല് ഓഫ് ചെയ്തു. അവളുടെ അരക്കെട്ടിന്റെ വിറയല് സാവധാനം പതിയെയായി. പിന്നെ നിശ്ചലമായി. എന്റെ മോനേ...പോന്നു മോനേ...കുട്ടാ ..ചക്കരേ..." അവള് നിറഞ്ഞ സംതൃപ്തിയോടെ രഘുവിനെ വിളിച്ചു. അപ്പോഴാണ് അറിയുന്നത് രഘുവിനെ താന് തുടകള്ക്കിടയില് ഞെക്കിക്കൂട്ടി വെച്ചിരിക്കുകയാണ് എന്ന്. "സോറി കുട്ടാ,' അവള് തുടകള് അകത്തി അവന്റെ തല സ്വതന്ത്രമാക്കി. രഘുവിനെ നിര്ത്താതെ ചുമക്കാന് തുടങ്ങി. അവന് ശ്വാസോച്ഛ്വാസം ചെയ്യാന് വിഷമിച്ചു. "രഘു, മോനേ..ഞാന് ..ഈശ്വരാ ഞാന് എന്ത് പണിയാ ഈ ചെയ്തെ?" അവള് ഭയപ്പെട്ടു. "ഇല്ല,
💬 Comments
View all comments