Chapter Title : അശ്വതിയുടെ കഥ 12 [Smitha]
മോള്ടെ മൊല നല്ല രസവാ കാണാന്. നല്ല വെളുത്തു ചൊമന്നു ഉരുണ്ട്. എന്റെ ഭയങ്കര കറുത്തിട്ടാ മോളെ ഒരുപാട് വലിപ്പം ഉണ്ടെന്നെയൊള്ളൂ.' "ആ കറുത്ത മൊല എനിക്കൊന്നു കാണണം," അശ്വതി അവരുടെ നേരെ പുകയൂതി വിട്ടുകൊണ്ട് ഗ്ലാസ് കൈയ്യിലെടുത്തു. റോസിലി ബ്ലൌസ് അഴിച്ചു. "എന്റെ ഈശ്വരാ!!" അശ്വതി ശരിക്കും വിസ്മയിച്ചു. "അപ്പം ഇതാണ്,ഈ രണ്ടു സാധനങ്ങളാണ് ആ ഇച്ചിരിപ്പോന്ന ബ്ലൌസിനകത്ത് കെടന്ന് നാട്ടുകാരെ മൊത്തം പാല് കളയിപ്പിച്ചത് അല്ലേ? എന്റെ ചേച്ചി ...ഇതെന്നതാ ...വെറുതെയല്ല സണ്ണി കേറിപ്പിടിച്ചേ?" "ങ്ങ്ഹേ?" രഘു പെട്ടെന്ന് ചോദിച്ചു. "നേരാണോ അമ്മേ?" "മോനേ അത്..." റോസിലി വിഷമിച്ചു. "അമ്മേ. ഇതെന്നത്തെ കാര്യവാ?" "ഇന്നത്തെ," അശ്വതി പറഞ്ഞു. "അമ്മയോട് ഞാന് പറഞ്ഞതല്ലേ അവന്റെ വീട്ടില് പോകണ്ടാന്ന്?" രഘു ശബ്ദമുയര്ത്തി. "എന്റെ രഘൂ, മുത്തേ മോന്റെ അമ്മയ്ക്ക് ഇതുപോലെ മൊലയൊണ്ടെല് സണ്ണിയല്ല, സാക്ഷാല് മഹര്ഷി കമ്പികുട്ടന്.നെറ്റ്വസിഷ്ഠന് പോലും കേറിപ്പിടിക്കും." "ചേച്ചീ അതല്ല," ഗ്ലാസ് കാലിയാക്കി രഘു പറഞ്ഞു. "അമ്മയ്ക്കിഷ്ട്ടപ്പെട്ട് പോയതൊക്കെ അമ്മ പറഞ്ഞിട്ടൊണ്ട്. അതിലെനിക്ക് പ്രോബ്ലവൊന്നുവില്ല. അമ്മേടെ ഇഷ്ട്ടം. ഇത് പക്ഷെ കേറിപ്പിടിക്കുവാന്നൊക്കെപ്പറഞ്ഞാല്?" അശ്വതി ചിരിച്ചു. "ചേച്ചിയെന്താ ചിരിക്കുന്നെ?" "എന്റെ പോന്നു മുത്തേ, നീയൊന്നു ചോദിച്ചു നോക്ക്. അമ്മയ്ക്ക് ഇഷ്ട്ടവോണ്ടാരുന്നോ ഇല്ലയോന്ന്?' രഘു ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ റോസിലിയെ നോക്കി. "പിന്നെ കേറിപ്പിടിച്ചു എന്ന് പറഞ്ഞെ?" "എന്നാ ഒണ്ടായേന്ന് പറ ചേച്ചി," "ച്ചീ, ഒന്ന് പോ, സ്വന്തം മോനോടോ?" "പിന്നെ, സ്വന്തം മോന്റെ മുമ്പില് പര്വ്വതം പോലത്തെ മൊലേം കാണിച്ചോണ്ടിരിക്കാങ്കില് ആണോ അത് പറയാന് മേലാത്തെ? ചേച്ചിയല്ലേ പറഞ്ഞെ അവരാതിച്ച കഥകളൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടൊണ്ട് എന്ന്? പിന്നെ ഈ
💬 Comments
View all comments