Chapter Title : അശ്വതിയുടെ കഥ 12 [Smitha]

ഒരു രാത്രി മൊത്തവോക്കെ എന്‍റെ മൊലേം വായി വെച്ച് കെടക്കും. നേരം വെളുക്കുമ്പം കാണാം. മൊലക്കണ്ണ്‍ വായി വെച്ച് ഒറങ്ങുന്നെ." "കുടിക്കുമ്പം മറ്റേ മൊലേല്‍ കൈകൊണ്ട് പിടിച്ചു ഞെക്കുവോ?" "ഞെക്കുവോന്നോ. ഞെക്കി പഴുപ്പിച്ചു നാശവാക്കും." "പിന്നെ എന്തിനാ ചേച്ചി, ചേച്ചീടെ മൊല രഘു കണ്ടിട്ടില്ല എന്ന്‍ പറഞ്ഞെ?" "അത് നേര് തന്ന്യാ. എനിക്ക് ബോധം ഒള്ളപ്പോ കണ്ടിട്ടില്ല. കുടീം പിടുത്തോം ഒക്കെ ഇരുട്ടത്താ. കെടക്കുമ്പം." "അപ്പൊ ചേച്ചി വെള്ളവടിച്ച്‌ ബോധമില്ലാതെ കെടക്കുമ്പം നീ മൊല കണ്ടിട്ടുണ്ടോ രഘൂ?" "കണ്ടു കാണും. എന്നെ തുണീം കോണാനുമില്ലാതെ ശരിക്കും കണ്ടിട്ടോണ്ടാവും; അല്ലേടാ?" "ഇല്ല അമ്മേ. അങ്ങനെ ഒണ്ടായിട്ടൊണ്ടേല്‍ സമ്മതിക്കാനെന്നാ വിഷമം. ഇത്രയൊക്കെ ആയ സ്ഥിതിക്ക്?" "അമ്മേട മൊല ശരിക്ക് പറഞ്ഞാല്‍ ഞാന്‍ കാണുന്നെ ഇപ്പഴാ. ഇനിയിപ്പം ഞാന്‍ ബോധാവില്ലാതെ കെടക്കുമ്പം പിടിച്ചേക്കും, ഒടച്ചേക്കും." അശ്വതി അവന്‍റെ അരയിലിരുന്നു ശക്തിയായി പൊങ്ങാനും താഴാനും തുടങ്ങി. "അവക്ക് കഴച്ചു പൊട്ടുവാന്ന് തോന്നുന്നെടാ സാംസാ. നീയവളുടെ കഴപ്പ് തീര്‍ക്ക്." "കഴപ്പോ?" കണ്ണുകള്‍ പാതിയടച്ചു മദ്യലഹരിയില്‍ അശ്വതി ചോദിച്ചു. "പിന്നില്ലേ? നെനക്ക് നന്നായി കഴക്കുന്നില്ലേ മോളെ?" "ഉണ്ട്...എവിടെയാന്ന് പറയാവോ?" "പൂറ്റില്‍. അല്ലാതെവിടാ.' "പൂറ്റില്‍ മാത്രവല്ല." "പിന്നെ?" "പെണ്ണിന് പൂറ്റില്‍ മാത്രവേ കഴപ്പ് വരത്തൊള്ളോ ചേച്ചി?" "മെയിനായിട്ടും പൂറ്റിലല്ലേ?" "ഉം...അഹഹഹഘ്ഹ്ഗ്ഘ്ഘ ....എല്ലാടത്തും ...കൂതീലും മൊലേലും ചന്തിയേലും എല്ലായിടത്തും." അവള്‍ അവന്‍റെ അരക്കെട്ടില്‍ ഉറഞ്ഞുതുള്ളി. "രഘൂ എന്നെ എടുത്തോണ്ട് രവിയേട്ടനും ഞാനും കെടക്കുന്നിടത്ത് പോ ...എന്‍റെ പോന്നു ചേച്ചീ, ഒന്നും തോന്നല്ല്. വേറെ ഒരു നിവൃത്തീം ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടാ..." "നീയെന്നേപ്പറ്റി എന്താ കരുതീത് മോളേ ...? എനിക്ക് സന്തോഷമല്ലേയുള്ളൂ...നിങ്ങള് ചെല്ല്..."