Chapter Title : അശ്വതിയുടെ കഥ 12 [Smitha]

പിക് അല്‍പ്പം എക്സ്പോസിംഗ് ഉള്ളത് കൊണ്ടാണ് ഒരു പാട് ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടു എന്ന്‍ പറഞ്ഞത്," പ്രിന്‍സി രാധികയുടെ കവകള്‍ പരമാവധി അകത്തിവെച്ചു യോനിപ്പിളര്‍പ്പിലെ തേന്‍ മുഴുവന്‍ ഊറ്റിയെടുക്കുകയാണ്. അവളുടെ നാവിന്‍റെ വേഗത രാധികയെ അദ്ഭുതപ്പെടുത്തി. "ആണോ?" "ഉം, മോള്‍ടെ ബ്യൂട്ടി മൊത്തം ഒപ്പിയെടുത്തല്ലോ ആ പിക്," "എന്‍റെ ബ്യൂട്ടി?" "അതെ, മോള്‍ടെ ബ്യൂട്ടി," "പോ ചേട്ടാ ഞാന്‍ അത്ര ബ്യൂട്ടി ഒന്നുവല്ല. നമ്മടമ്മേനേം ചേട്ടനേം ഒക്കെ വെച്ചു നോക്കുമ്പോ എനിക്കെന്ത് ബ്യൂട്ടി?" "അമ്മേടെ കാര്യം ഞാന്‍ സമ്മതിക്കാം. എന്നെ വിട്ടേരെ ...പാവം..." "ഉം പാവം! എത്ര പെമ്പിള്ളേര് പ്രൊപോസ് ചെയ്തു, ഇത് വരെ?" "എത്ര? ഇത് കൊള്ളാം. പിക്കിന് എത്ര ലൈക് കിട്ടി, പോസ്റ്റ് എത്രപേര് കമന്‍റ്റ് ചെയ്തു എന്നൊക്കെ ചോദിക്കുന്ന പോലെയുണ്ടല്ലോ..." മറുപടി രണ്ടു സ്മൈലിയായിരുന്നു. "മോളെ എത്ര പേര് ലൈനടിക്കുന്നുണ്ട്," "ഒരു നാലഞ്ചു പേര്. എന്‍റെ അറിവില്‍," "നല്ല പുളിങ്കോമ്പു വല്ലതും ഉണ്ടോ?" "എല്ലാം പുളിങ്കോമ്പാ ചേട്ടാ, ഒരു എംപി ടെ മോനടക്കം," "എന്നിട്ട് യസ് പറഞ്ഞോ?" "ഇല്ലെയ്...അവര്‍ക്കൊക്കെ വേണ്ടത് മറ്റെതല്ലേ?" സന്ദീപ്‌ "മറ്റേത്" എന്ന്‍ കേട്ടാല്‍ എന്ത് തൊന്നും എന്നോര്‍ത്തപ്പോള്‍ രാധികയ്ക്ക് ഒരു തരിപ്പ് അനുഭവപ്പെട്ടു. സന്ദീപിന്‍റെ മറുപടിക്കവള്‍ കാത്തുനിന്നു. "മറ്റേതോ അതെന്താ?" ഇപ്പോള്‍ പ്രിന്‍സിയുടെ പല്ലിനും ചുണ്ടിനുമിടയില്‍ രാധികയുടെ കന്ത് വിറക്കുകയാണ്. "അയ്യോ, പാവം. എന്‍റെ പുന്നാര ഏട്ടന്‍ എല്‍ കേ ജി സ്റ്റുഡന്‍റെല്ലേ..." "എന്നാലും ഒന്ന്‍ പറഞ്ഞെ മോളു," "എന്തിനാ ചേട്ടാ?" "ഇല്ല പറയില്ല.." പറയണമെന്ന് അവള്‍ക്കുണ്ടായിരുന്നു. "ശരിവേണ്ട," "ചേട്ടാ," "എന്താ മോളെ,' "വിഷമമായോ?" "ഇല്ല. പിന്നെ ഇതുവരേം ആരേം ലൈനടിച്ചില്ലേ?" "അത്..." "പറയൂ," "ദേഷ്യപ്പെടരുത്," "ദേഷ്യപ്പെടാനാണെങ്കില്‍ ഏട്ടന്‍ ചോദിക്ക്യോ മോളെ," "രഘുചേട്ടന്‍," "രഘു? നമ്മടെ സാംസണോ?" "ഉം, ചേട്ടാ പ്ലീസ് ദെഷ്യപ്പെടല്ല്..." "മോളെ ഞാനെന്തിനാ ദേഷ്യപ്പെടുന്നെ? ഇത് നിന്‍റെ പെഴ്സണല്‍ കാര്യമല്ലേ? പഠനം ഒഴപ്പരുത്. ബാക്കിയൊക്കെ നിന്‍റെ ഇഷ്ട്ടം," "അതിന് മുമ്പും ക്ലാസ് ടെസ്റ്റിനോക്കെ എനിക്കാ ഫസ്റ്റ്. ഇപ്പഴും അതെ. എന്താ അതിന്‍റെ അര്‍ഥം? രഘുചേട്ടന്‍ എന്‍റെ ലൈഫില്‍ വന്നിട്ടും ഞാന്‍ ദിവാസൊപ്നോം കണ്ടിരിക്കയല്ല എന്ന്‍ ചേട്ടന് മനസ്സിലായില്ലേ?" "എന്നാല്‍ ഓക്കെ.