Chapter Title : അശ്വതിയുടെ കഥ 5 [Smitha]

ഞാന് ഫോണ് വെക്കുവാ. പരസ്പരം വിശ്വാസവില്ലേല് എന്തിനാ? ഞാന് എന്റെ ഒരു സീക്രട്ട് അമ്മേടെയടുത്ത് പറഞ്ഞില്ലേ? അമ്മയ്ക്കൊരു സീക്രറ്റ് വന്നപ്പം ഞാന് ഔട്ട്. ഓകേ..ബൈ."
"അയ്യോ, പെണങ്ങല്ലെടാ കുട്ടാ. മോനേ അതൊക്കെ കേട്ടാ മോന് അമ്മേനെ വെറുതെ സംശയിക്കും."
"അമ്മയെ സംശയിക്കണ്ട ജോലി അച്ഛന്റെയല്ലേ? അച്ഛനില്ലാത്ത സംശയം എനിക്കെന്തിനാ?"
"നീ പോടാ."
"സംശയിക്കണമെങ്കി സ്റ്റോറി അല്പ്പം ഹോട്ട് ആയിരിക്കണമല്ലോ. ആരെങ്കിലും അമ്മയെ ലൈനിടുന്നുണ്ടോ അമ്മേ?"
അശ്വതി ചിരിച്ചു.
"ഓ, നല്ല പ്രായത്തി ലൈനിട്ടില്ല. പിന്നെയാ രണ്ടു മുട്ടന് പിള്ളേരുള്ള തള്ളയെ ആരെങ്കിലും ലൈനിടുന്നത്!"
"അമ്മ തമാശ പറയാണോ? എന്റെ ഫ്രണ്ട്സ് എത്ര പേര് അമ്മേനെ ലൈനിടാന് ട്രൈ ചെയ്തെന്ന് അമ്മയ്ക്കറിയോ?"
അശ്വതി പെട്ടെന്ന് രഘുവിന്റെ വാക്കുകള് ഓര്ത്തു.
"ഓഹോ അങ്ങനെയാണോ? മോന്റെ ഫ്രാണ്ട്സോ? കൊള്ളാല്ലോ. ആരെക്കെയാ ആ റോമിയോമാര്?"
"എന്റെ ജൂലിയറ്റെ, ഒരു പട തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു. നമ്മടെ സാംസണെ അറിയാവോ? അമ്മേന്ന് വെച്ചാ അവന് പ്രാന്താരുന്നു."
സന്ദീപിന്റെ വാക്കുകള് അശ്വതിയെ പുളകിതയാക്കി. എന്റെ പൊന്നു മുത്തേ, നീയറിയുന്നില്ലല്ലോ, ഇന്ന് ബസില് വെച്ച് സംഭവിച്ചതെന്താണെന്ന്? അവളുടെ ശരീരം ആ സ്മരണയില് ചൂടുപിടിച്ചു. മകനോടാണ് സംസാരിക്കുന്നതെന്നറിഞ്ഞിട്ടും അത് തെറ്റാണെന്ന് ബോധ്യമുണ്ടായിട്ടും അവളുടെ കൈ വിരല് ദേഹത്തുകിടന്ന നൈറ്റിയുടെ ഉള്ളിലൂടെ മുലകളുടെ വിടവുകള് കടന്ന്, ആലിലവയറിന്റെ മൃദുവായ ഉപരിതലം കടന്ന്, അടിവയര് കടന്ന്, രോമങ്ങളിലൂടെ നിറഞ്ഞ മദജലത്തിന്റെ ചൂടുറവയെ സ്പര്ശിച്ചു.
"ഓഹോ, പ്രാന്ത് കയറി എന്തൊക്കെയാ മോന്റെ പുന്നാരക്കൂട്ടുകാരന് ചെയ്തെ?"
"അയ്യേ, അതൊന്നും ഞാന് അമ്മയോട് പറയില്ല. അയ്യേ, ച്ചേ, ച്ചേ"
"അയ്യേ, ച്ചേ ച്ചേന്നോ? പ്രാന്ത് കയറി പാട്ട് പാടിയോ ഡാന്സ് കളിച്ചോ, പ്രണയ പ്രാന്ത് മൂത്ത് കവിതയെഴുതിയോ അങ്ങനെയൊക്കെയാ ഞാന് ഉദ്ദേശിച്ചേ. അതിലെന്താ ഇത്ര ച്ചേ ച്ചേ? മോനെന്താ ഉദ്ദേച്ചേ?"
"അല്ല, അമ്മേ, അത്...അത്... ങ്ങ്ഹാ അതുതന്നെയാ ഞാനും ഉദ്ദേശിച്ചേ. പാട്ട്, കവിത..."
"പോടാ പോടാ...അതൊന്നുമല്ല. അമ്മയെ ഒരാള് ലൈനിടാന് നോക്കുന്ന കാര്യം പോലും അമ്മ ഫ്രീ ആയിപ്പറഞ്ഞു. അത്ര ഫ്രീ മോന് അമ്മയോടില്ലേ ഓകേ. എനിക്ക് കുഴപ്പമില്ല."
"അയ്യോ അമ്മേ, പിണങ്ങല്ലേ. അതിനാണോ ഞാന് കഷ്ട്ടപ്പെട്ട് അമ്മേനെ വിളിച്ചെ.