Chapter Title : അശ്വതിയുടെ കഥ 6 [Smitha]

നീലഗിരി ട്രിപ്പ്‌ പ്ലാന്‍ ചെയുന്നുണ്ട്. അതിലേക്ക് വരാന്‍ ക്ഷണിക്കാനാ. രാധികേനെ." "എന്നെയെന്തിനാ ക്ഷണിക്കുന്നെ? ഞാന്‍ നിങ്ങനെ ആരെയും കണ്ടിട്ട് പോലുമില്ല. ഞാന്‍ ഫോണ്‍ വെക്കുവാണെ. വീട്ടീന്ന് ഈ റ്റൈമിലാ വിളിക്കുന്നെ." "ശരി ഫോണ്‍ വെച്ചോ. എന്നിട്ട് വാട്ട്സ് ആപ് ഒന്ന് നോക്ക് ഞാന്‍ നല്ല ഒരമറന്‍ വീഡിയോ സെന്‍റ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്." അവന്‍റെ സ്വരത്തില്‍ ഒരപായമണിമുഴങ്ങുന്നത് രാധിക കേട്ടു. അവള്‍ പെട്ടെന്ന് തന്നെ വാട്സ് ആപ് തുറന്നു. അപരിചിതമായ ഒരു നമ്പര്‍ തന്നെ ആഡ് ചെയ്തിരിക്കുന്നതവള്‍ കണ്ടു. വീഡിയോ എന്ന്‍ എഴുതിയിരിക്കുന്നു. അവള്‍ പ്രസ് ചെയ്തു. എന്നിട്ട് വീഡിയോയില്‍ റ്റച്ച് ചെയ്തു. വീഡിയോ ലോഡ് ചെയ്തു. അവളുടെ സപ്തനാഡികളും തളര്‍ന്നുപോയി. ബാത്ത്റൂമില്‍ വെച്ച് താന്‍ സ്വയംഭോഗം ചെയ്യുന്നതിന്‍റെ വീഡിയോ ക്ലിപ്പ്. പെട്ടെന്ന് ഫോണ്‍ വീണ്ടും ശബ്ദിച്ചു. മുമ്പ് വിളിച്ച നമ്പര്‍. ഫിലിപ്പ് വര്‍ഗ്ഗീസിന്‍റെ. "മാഡം, എങ്ങനുണ്ട് സീന്‍?" അവളുടെ നെഞ്ചിടിപ്പിനും മേലേ അയാളുടെ ശബ്ദം അന്യഗ്രഹജീവികളുടെ ഭയാനകമായ മുരള്‍ച്ചയായി കാതുകളില്‍ നിറഞ്ഞു. "നല്ല അഭിനയമാണല്ലോ. ഓസ്കാര്‍ അല്ലെങ്കില്‍ പാവം നമ്മടെ ദേശീയ അവാര്‍ഡ് എങ്കിലും കിട്ടണം. എന്താ എക്സ്പ്രഷന്‍! എന്താ ബോഡി..." അവള്‍ക്ക് പൊട്ടിക്കരയാനല്ലാതെ മറ്റൊന്നിനുമായില്ല. "അയ്യേ, അതിന് രാധിക എന്തിനാ കരയുന്നെ? ഇത് രാധികയെ സംബന്ധിച്ച് എന്തേലും വലിയ കാര്യമാണോ? ഒരു കാര്യം. ഒരേയൊരു കാര്യം മാത്രം ചെയ്‌താല്‍ മതി. ഞങ്ങടെ കൂടെ വരിക. ഞാങ്ങനെ മൂന്ന് പേരെ ഒന്ന് സ്നേഹിക്കുക. ഈ സ്നേഹിക്കല്‍ അത്ര ചീത്തക്കാര്യമാണോ രാധികേ? എല്ലാവരെയും സ്നേഹിക്കാനല്ലേ ദൈവം പോലും പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്?" അവന്‍റെ പരിഹാസത്തിന് മുമ്പില്‍ അവള്‍ക്ക് ഉത്തരം കരച്ചില്‍ മാത്രമായിരുന്നു. "രാധികേ കരയണ്ടന്നു പറഞ്ഞില്ലേ? ഞാനിത് ബ്ലാക്ക് മെയില്‍ ചെയ്യാനൊന്നുമല്ല. ഒരു കുഞ്ഞുപോലും ഇതറിഞ്ഞിട്ടില്ല. മറ്റു രണ്ടുപേരോടുപോലും ഞാന്‍ ഇക്കാര്യം പറഞ്ഞിട്ടില്ല. രാധിക സഹകരിച്ചില്ലെങ്കില്‍ മാത്രേ ഞാന്‍ ഇത് പുറത്ത് വിടൂ." രാധിക ആലോചിച്ചു. കരയരുത്. തന്‍റെ അമ്മ. അച്ചന്‍. സഹോദരന്‍. ഇതു വരെ സന്തോഷം മാത്രമേ ഇല്ലായ്മകളുടെ മധ്യത്തിലും അവര്‍ തനിക്ക് തന്നിട്ടുള്ളൂ. അമ്മ ഒരിക്കലും മകളായ് അല്ല, ഒരു കൂട്ടുകാരിയെപ്പോലെയാണ് തന്നെ കരുതിയിട്ടുള്ളത്. അച്ചന്‍റെ സ്വപ്നങ്ങളില്‍ കുടുമ്പത്തിന്‍റെ സന്തോഷം മാത്രമേയുള്ളൂ.