Chapter Title : അശ്വതിയുടെ കഥ 2
നീ എന്നോ വിളിക്കുമ്പോള്‍ തനിക്ക് ഇഷ്ട്ടക്കേട് തോന്നാറുണ്ട്. തന്നെ കൊച്ചേ, മോളെ, എന്നൊക്കെ വിളിക്കുമ്പോള്‍ ആണ് തനിക്ക് രവിയേട്ടനോടിഷ്ടം. പക്ഷെ ഇപ്പോള്‍ ഡോക്റ്റര്‍ തന്നെ അങ്ങനെ വിളിക്കുന്നത്‌ കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ വല്ലാത്ത ഒരു കോരിത്തരിപ്പ് തോന്നുന്നു.
"എന്‍റെ മോന്‍ മെഡിക്കല്‍ സ്റ്റുഡന്‍റ്റ് ആണ്. എന്‍റെ മോള്‍ ഇപ്പോള്‍ പന്ത്രണ്ടാം ക്ലാസ്സില്‍ ആണ്. എന്നാലും ഡോക്റ്റര്‍ക്ക് എന്നെ ഇഷ്ടമുള്ളതുപോലെ വിളിക്കാം."
"മെഡിക്കല്‍ സ്റ്റുഡന്‍റ്റോ?" അയാളുടെ ചോദ്യം അവള്‍ കേട്ടു. "മോന്‍ എന്ജിനീയറിംഗില്‍ ആണെന്നല്ലേ അശ്വതി പറഞ്ഞെ?"
"സോറി സാറേ, എനിക്കവനെ ഡോക്റ്റര്‍ ആക്കണമെന്നായിരുന്നു ആഗ്രഹം. അവനിഷ്ടം എഞ്ചിനീയറിംഗ് ആയിരുന്നു. പക്ഷെ എപ്പോ പറഞ്ഞാലും ഡോക്റ്റര്‍ എന്നെ എന്‍റെ നാവില്‍ വരൂ."
"അതെന്താ ഡോക്റ്റര്‍മാരെ അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ടമാണോ?"
"ഉം."
"അപ്പോള്‍ ഈ ഡോക്റ്ററെയും ഇഷ്ടമായിരിക്കുമല്ലോ?"
അവളുടെ വിരലുകള്‍ മദജലം നിറഞ്ഞു വീര്‍ത്ത പിളര്‍പ്പിലേക്ക് ആഞ്ഞിറങ്ങി.
"അശ്വതി," അയാള്‍ വിളിച്ചു.
"എന്തോ."
"ഞാന്‍ ഒരു ചോദ്യം ചോദിച്ചു അശ്വതിയോട്."
"എനിക്ക് ശമ്പളം തരുന്നയാളല്ലേ, ഇഷ്ടമാണ്."
ഒരു നിമിഷത്തെ ഇടവേള.
"അശ്വതി."
"എന്തോ."
"ഞാനിന്ന് അശ്വതിയെ ഒരു പാട് സമയം നോക്കിയിരുന്നു. അപ്പോള്‍ ഇഷ്ടക്കേട് തോന്നിയോ?"
അവള്‍ വീണ്ടും പുഞ്ചിരിയോടെ മൌനത്തിലാണ്ടു.
"അശ്വതി."
"എന്തോ."
ഞാന്‍ ഒരു ചോദ്യം ചോദിച്ചു, ഇപ്പോള്‍ അശ്വതിയോട്."
"മിണ്ടാതിരിക്കുമ്പോള്‍ അതിന് ഒരു അര്‍ഥമില്ലേ, സാര്‍?"
വീണ്ടും മൌനത്തിന്‍റെ ഒരു ഹ്രസ്വ ഇടവേള.
"എന്ത് ഭംഗിയാണ് നിന്‍റെ തലമുടിയ്ക്ക്," അയാളുടെ പൊള്ളിക്കുന്ന ശബ്ദം അവളുടെ സിരകളിലേക്ക് ലഹരിയായി ഒഴുകിവന്നു. കവകള്‍ ഒന്നുകൂടി വിടര്‍ത്തിയകത്തി മൂന്ന് വിരലുകള്‍ക്ക് സുഗമമായി കയറിപ്പോകാന്‍ വഴിയൊരുക്കി. "ചിത്രകാരനായിരുന്നെങ്കില്‍ ആ കണ്ണുകള്‍ ഞാന്‍ കാന്‍വാസ്സില്‍ പകര്‍ത്തുമായിരുന്നു. എത്ര
💬 Comments
View all comments